تا آنچه را به آنان داده‌ايم، ناسپاسى كنند! پس (چند روزى از دنيا) بهره گيريد، و [لى‌] در آينده خواهيد دانست! (٥٥)
و از آنچه به آن (مشرك) ان روزى داده‌ايم، سهمى براى آنچه (از بت‌ها كه سود و زيانشان را) نمى‌دانند قرار مى‌دهند؛ به خدا سوگند، (در رستاخيز،) از آنچه همواره [دروغ‌] مى‌بنديد، قطعاً بازپرسى خواهيد شد! (٥٦)
و (مشركان) دختران را براى خدا قرار مى‌دهند؛ در حالى كه تنها براى [خود] شان، آنچه را ميل دارند (قرار مى‌دهند)؛ او منزه است (از اينكه فرزندى داشته باشد) (٥٧)
و هر گاه به يكى از آن (مشرك) ان مژده (تولد) دختر داده شود، چهره‌اش سياه مى‌گردد؛ در حالى كه او خشم شديد (خود) را فرو برد. (٥٨)
از بدى آنچه به او مژده داده شده، از قوم [خود] پنهان مى‌شود؛ (و فكر مى‌كند كه) آيا او را با خوارى نگه دارد، يا در خاك پنهانش كند؟! آگاه باشيد كه چه بد داورى مى‌كنند! (٥٩)
مثال بد، براى كسانى است كه به آخرت ايمان نمى‌آورند، و مثال والاتر فقط از آنِ خداست؛ و او شكست‌ناپذيرِ فرزانه است. (٦٠)
و اگر (بر فرض) خدا مردم را بخاطر ستمكاريشان مؤاخذه مى‌كرد، هيچ جنبنده‌اى بر آن [زمين‌] باقى نمى‌گذارد! و ليكن آنان را تا سرآمد معين (مرگِ حتمى) به تأخير مى‌اندازد؛ و هنگامى كه (پايان) سرآمد آنان فرا رسد، هيچ ساعتى تأخير نمى‌كنند، و پيشى نمى‌گيرند. (٦١)
و (كافران) آنچه را كه ناخوش دارند، براى خدا قرار مى‌دهند؛ و زبان‌هايشان دروغ‌پردازى مى‌كند كه نيكى، تنها براى آنان است؛ قطعاً آتش فقط براى آنان است؛ و آنان پيشگامان (دوزخ) اند. (٦٢)
به خدا سوگند، يقيناً به سوى امت‌هايى كه پيش از تو بودند (پيامبرانى) فرستاديم؛ و [لى‌] شيطان كارهاى آنان را در نظرشان آراست؛ و امروز او سرپرست آنان است؛ و عذاب دردناكى براى آنهاست! (٦٣)
و كتابِ (قرآن) را بر تو فرو نفرستاديم مگر براى اينكه آنچه را در آن اختلاف كردند، براى آنان روشن كنى؛ و رهنمود و رحمتى باشد براى گروهى كه ايمان مى‌آورند. (٦٤)