٦٢- سورة الجمعة
به نام خداى گسترده مهرِ مهرورز
آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است تسبيح مى‌گويند براى خدا كه فرمانروا، كاملًا پاك (از هر عيب و نقص و) شكست‌ناپذيرِ فرزانه است. (١)
او كسى است كه در ميان درس ناخواندگان فرستاده‌اى از خودشان برانگيخت؛ كه آياتش را بر آنان مى‌خواند [و پيروى مى‌كند] و رشدشان مى‌دهد [و پاكشان مى‌گرداند] و كتاب [خدا] و فرزانگى به آنان مى‌آموزد؛ در حالى كه قطعاً پيش از [آن‌] در گمراهى آشكارى بودند. (٢)
و (نيز پيامبر را برانگيخت بر گروهى) ديگر از آنان كه هنوز به آنان نپيوسته‌اند؛ و او شكست‌ناپذيرِ فرزانه است. (٣)
اين بخشش خداست آن را به هر كه بخواهد (و شايسته بداند) مى‌دهد؛ و خدا داراى بخشش بزرگ است. (٤)
مثال كسانى كه تورات برآنان نهاده شده (و به آن مكلّف شده‌اند) سپس آن را حمل نكرده‌اند (و به كار نبسته‌اند) همانند مثال الاغى است كه كتاب‌هايى حمل مى‌كند. بداست مثال گروهى كه آيات خدا را دروغ انگاشتند! و خدا گروه ستمكاران را راهنمايى نمى‌كند. (٥)
بگو:» اى كسانى كه به (آيين) يهود گرويديد! اگر مى‌پنداريد كه شما دوستان خداييد نه ساير مردم، پس اگر راست مى‌گوييد آرزوى مرگ كنيد! « (٦)
و [لى‌] آنان به سبب دستاورد پيشينشان، هرگز آن [مرگ‌] را آرزو نخواهند كرد؛ و خدا به [حال‌] ستمگران داناست. (٧)
بگو:» درواقع مرگى كه از آن فرار مى‌كنيد پس حتماً آن شما را ملاقات مى‌كند؛ سپس به سوى داناى نهان و آشكار باز گردانده مى‌شويد؛ و شما را از آنچه همواره انجام مى‌داديد با خبر مى‌سازد. « (٨)