در حقيقت خدا كسانى را كه ايمان آوردند و (كارهاى) شايسته انجام دادند، در بوستان‌هاى (بهشتى) وارد مى‌كند كه نهرها از زير [درختان‌] ش روان است؛ و كسانى كه كفر ورزيدند (از دنيا) بهره مى‌گيرند و مى‌خورند، همانطور كه دام‌ها مى‌خورند، و آتش جايگاهى براى آنان است. (١٢)
و چه بسيار [مردم‌] آبادى كه هلاكشان كرديم كه آن (ها) از [مردم‌] آبادى‌ات (مكه) كه تو را (از آنجا) بيرون كردند، نيرومندتر بودند، و هيچ ياورى براى آنان نبود. (١٣)
و آيا كسى كه از طرف پروردگارش بر دليلى روشن باشد همانند كسى است كه بدى كردارش براى او آراسته شده است و از هوس‌هايشان پيروى كردند؟! (١٤)
مثال بهشتى كه پارسايان [خود نگهدار، بدان‌] وعده داده شده‌اند (همانند بوستانى است كه) در آن نهرهايى از آب تغييرناپذير، و نهرهايى از شيرى كه مزه‌اش تغيير نكرده، و نهرهايى از شرابى كه براى نوشندگان لذت بخش، و نهرهايى از عسل ناب است، و براى آنها در آن (بوستان) از همه محصولات (گونه‌اى) است؛ و (نيز) آمرزشى از سوى پروردگارشان است! (آيا اينها) همانند كسانى هستند كه در آتش ماندگارند، و از آب سوزان نوشانده مى‌شوند، و روده‌هايشان را پاره پاره مى‌كند؟! (١٥)
و برخى از آنان، كسانى هستند به (سخنان) تو گوش فرا مى‌دهند، تا هنگامى از نزد تو خارج مى‌شوند، به كسانى كه دانش داده شدند، مى‌گويند:» هم اكنون چه مى‌گفت؟! «آنان كسانى هستند كه خدا بر دل‌هايشان مُهر نهاده و از هوس هايشان پيروى كردند. (١٦)
و كسانى كه ره يافته‌اند (خدا) بر هدايت آنان افزود، و (توفيق) پارسايى‌شان را به آنان داد. (١٧)
و آيا انتظارى جز (آمدن) ساعت (رستاخيز) دارند كه ناگهان به سراغشان مى‌آيد، پس بيقين نشانه‌هاى آن آمده است؛ هنگامى كه (قيامت) به سراغ آنان آيد پس كجا يادآورى‌شان براى آنان (سود) دارد؟ (١٨)
پس بدان كه هيچ معبودى جز خدا نيست؛ و براى پيامد (كارهاى) خود و براى مردان مؤمن و زنان مؤمن آمرزش طلب؛ و خدا رفت و آمد و جايگاه شما را مى‌داند. (١٩)