بگو:» كسانى را كه بعنوان شريكان (خدا) به او ملحق ساخته‌ايد به من نشان دهيد! هرگز چنين نيست! بلكه او خداى شكست ناپذير [و] فرزانه است. « (٢٧)
و تورا جز براى همه مردم نفرستاديم در حالى كه بشارتگر و هشدارگرى؛ و ليكن بيشتر مردم نمى‌دانند. (٢٨)
و مى‌گويند:» اگر راست گوييد، اين وعده (رستاخيز) چه زمانى خواهد بود؟! « (٢٩)
بگو:» براى شما وعدگاه روزى خواهد بود كه ساعتى از آن تأخير نمى‌كنيد، و (برآن) پيشى‌نخواهيد گرفت. « (٣٠)
و كسانى كه كفر ورزيدند گفتند:» ما به اين قرآن و به آنچه (از كتاب‌هاى آسمانى) پيش از آن بوده، ايمان نخواهيم آورد. «و اگر (بر فرض) ببينى هنگامى را كه ستمكاران در پيشگاه پروردگارشان بازداشت شده‌اند، در حالى كه برخى آنان سخن را به سوى برخى [ديگر] برمى‌گرداند؛ (از آن تعجّب مى كنى كه) كسانى كه مستضعف گرديده‌اند به كسانى كه تكبّر ورزيدند مى‌گويند:» اگر شما نبوديد حتماً [ما] مؤمن بوديم. « (٣١)
كسانى كه تكبّر ورزيدند به كسانى كه مستضعف گرديده‌اند [در پاسخ‌] گويند:» آيا ما شما را از هدايت بازداشتيم بعد از آنكه به سراغ شما آمد؟! بلكه [شما] خلافكار بوديد. « (٣٢)
و كسانى كه مستضعف گرديده‌اند به كسانى كه تكبّر ورزيدند [در پاسخ‌] گويند:» بلكه فريب شب و روز (شما مانع هدايت ما شد)، هنگامى كه به ما دستور داديد كه به خدا كفر ورزيم و براى او همانندهايى (معبودگونه) قرار دهيم. «و هنگامى كه عذاب را ببينند پشيمانى خود را پنهان كنند، و غل‌ها را در گردن‌هاى كسانى كه كفر ورزيدند قرار مى‌دهيم؛ آيا جز آنچه را همواره انجام مى‌دادند كيفر داده مى‌شوند؟ (٣٣)
و در هيچ آبادى (پيامبر) هشدارگرى نفرستاديم، مگر اينكه سردمداران ثروتمندش گفتند:» در حقيقت ما به آنچه بدان فرستاده شده‌ايد، كافريم. « (٣٤)
و گفتند:» ما داراى اموال و فرزندان بيشترى هستيم، و ما عذاب نخواهيم شد. « (٣٥)