٢٩- سورة العنكبوت‌
به نام خداى گسترده مهرِ مهرورز (٠)
الف، لام، ميم. (١)
آيا مردم پنداشتند، همين كه بگويند:» ايمان آورديم. «رها مى‌شوند در حالى كه آنان آزمايش نمى‌شوند؟! (٢)
و بيقين كسانى را كه پيش از آنان بودند آزموديم، و حتماً خدا كسانى را كه راست گفته‌اند معلوم مى‌دارد (و شناخته مى‌شوند،) و البتّه دروغگويان را (نيز) معلوم مى‌دارد. (٣)
بلكه آيا كسانى كه [كارهاى‌] بد را انجام مى‌دهند پنداشتند كه بر ما پيشى مى‌گيرند؟! چه بد داورى مى كنند!
هر كس به ملاقات خدا همواره اميد دارد، پس (آماده شود، چرا) كه سرآمد (معين شده از طرف) خدا آمدنى است. و او شنوا [و] داناست. (٥)
و هر كس كوشش كند، پس تنها براى خودش كوشش كرده است؛ [چرا] كه مسلماً خدا از جهانيان بى نياز است. (٦)
و كسانى كه ايمان آورده و [كارهاى‌] شايسته انجام دادند، قطعاً بدى‌هايشان را از آنان مى‌زداييم. و مسلماً آنان را بر طبق بهترين چيزى كه همواره انجام مى‌دادند، پاداش مى‌دهيم. (٧)
و به انسان سفارش كرديم كه به پدر و مادرش نيكى كند؛ و اگر آن دو تلاش كنند براى اينكه [تو] چيزى را كه بدان هيچ دانشى ندارى، همتاى من قراردهى، پس از آن دو اطاعت مكن. بازگشت شما فقط به سوى من است؛ و شما را به آنچه همواره انجام مى‌داديد خبر مى‌دهم. (٨)
و كسانى كه ايمان آورده و [كارهاى‌] شايسته انجام دادند، قطعاً آنان را در [زمره‌] شايستگان وارد خواهيم كرد. (٩)
و برخى از مردم كسانى هستند كه مى‌گويند:» به خدا ايمان آورده‌ايم. «و [لى‌] هنگامى كه در [راه‌] خدا آزار مى‌شوند، فتنه [گرى‌] مردم را همچون عذاب الهى قرار مى‌دهند؛ و اگر از سوى پروردگارت يارى (و پيروزى) فرارسد، حتماً مى‌گويند:» البته ما با شما بوديم. «و آيا خدا به آنچه در سينه‌هاى جهانيان است داناتر نيست؟! (١٠)