و سخنتان را پنهان كنيد يا آن را آشكار سازيد، (براى او يكسان است)؛ كه او به (اسرار) درون سينه‌ها داناست. (١٣)
آيا كسى كه (موجودات را) آفريد نمى‌داند؟! در حالى كه او لطيف [و] آگاه است. (١٤)
او كسى است كه زمين را براى شما رام قرارداد، پس در اطراف آن راه برويد و از روزى‌اش بخوريد؛ و زنده كردن (مردگان) فقط به سوى اوست. (١٥)
آيا از (عذاب) كسى كه در آسمان است در امانيد كه شما را در زمين فرو برد، و ناگهان آن (زمين) بلرزد؟! (١٦)
يا از (عذاب) كسى كه در آسمان است در امانيد كه طوفان شن را بر شما بفرستد؟! پس بزودى خواهيد دانست كه هشدار [من‌] چگونه است! (١٧)
و بيقين كسانى كه پيش از آنان بودند (آيات الهى را) دروغ انگاشتند، پس (ببين مجازات) انكار [من‌] چگونه بود! (١٨)
و آيا نظر نكرده‌اند، به پرندگانى كه بر فرازشان است در حالى كه بال گشوده‌اند و مى‌بندند؟! كه جز (خداى) گسترده‌مهر آنها را نگاه نمى‌دارد، (چرا) كه او به هر چيزى بيناست. (١٩)
بلكه آيا اين چه كسى است كه او لشكرى براى شماست كه غير از (خداى) گسترده‌مهر شما را يارى مى‌كند؟! كافران جز در فريب (خوردگى) نيستند. (٢٠)
بلكه آيا اين چه كسى است كه اگر (خدا) روزى‌اش را نگاه دارد به شما روزى مى‌دهد؟! بلكه (كافران) در [حال‌] سركشى و نفرت، لجاجت كردند. (٢١)
و آيا كسى كه افتاده بر صورتش راه مى‌رود ره‌يافته‌تر است يا كسى كه درست (قامت)، بر راه راست راه مى‌رود؟! (٢٢)
بگو:» او كسى است كه شما را پديدآورد و براى شما گوش و چشم‌ها و دل‌هاى [سوزان‌] قرار داد؛ چه اندك سپاسگزارى مى‌كنيد! « (٢٣)
بگو:» او كسى است كه شما را در زمين آفريد؛ و فقط به سوى او گردآورى مى‌شويد. « (٢٤)
و (كافران) مى‌گويند:» اگر راست گوييد، اين وعده (قيامت) چه وقت است؟! « (٢٥)
بگو:» علم (آن) تنها نزد خداست؛ و من فقط هشدارگرى روشنگرم. « (٢٦)