(او) پروردگار دو خاور و پروردگار دو باختر است. (١٧)
پس كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟! (١٨)
دو دريا را درآميخت، در حالى كه روبروى همديگرند، (١٩)
(و) بين آن دو مانعى است تا به يكديگر تجاوز نكنند. (٢٠)
پس كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟! (٢١)
از آن دو (دريا) مرواريد و مرجان بيرون مى‌آيد. (٢٢)
پس كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟! (٢٣)
و (كشتى‌هاى) روان گشته در دريا كه پديد آمده همچون كوه‌هاست فقط از آنِ اوست. (٢٤)
پس كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟! (٢٥)
همه كسانى كه روى آن (زمين) هستند فناپذيرند، (٢٦)
و ذات پروردگارت كه شكوهمند و ارجمند است باقى مى‌ماند. (٢٧)
پس كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟! (٢٨)
هر كس در آسمان و زمين است از او درخواست مى‌كند و او هر روز در كارى (و حالى) است. (٢٩)
پس كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟! (٣٠)
اى دو گرانمايگان (انسان‌ها و جنيان) بزودى به (حساب) شما مى‌پردازيم. (٣١)
پس كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟! (٣٢)
اى گروه جن و انسان! اگر مى‌توانيد از اطراف آسمان‌ها و زمين نفوذ كنيد، پس نفوذ كنيد، (ولى) جز با تسلّط نفوذ نمى‌كنيد. (٣٣)
پس كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟! (٣٤)
شعله‌هايى از آتش و دود بر شما فرستاده مى‌شود و يارى نمى‌شويد؛ (و پيروز نمى‌شويد.) (٣٥)
پس كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟! (٣٦)
پس هنگامى كه آسمان شكافته شود و همچون روغن مذاب گلگون گردد. (٣٧)
پس كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟! (٣٨)
پس در آن روز هيچ انسان و جن از پيامد (گناه) ش پرسش نمى‌شود. (٣٩)
پس كداميك از نعمت‌هاى پروردگارتان را دروغ مى‌انگاريد؟! (٤٠)