و از كافران و منافقان اطاعت مكن، و آزار (هاى) آنان را رهاكن (و از آنها درگذر،) و بر خدا توكّل كن؛ و كارسازى خدا كافى است. (٤٨)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هنگامى كه زنان با ايمان را به همسرى گرفتيد، سپس قبل از تماس با آنان، طلاقشان داديد، پس براى شما هيچ عدّه‌اى كه آن را بشماريد، بر عهده آن (زن) ان نيست؛ پس آنان را (با هديه‌اى) بهره‌مند سازيد و با آزادى نيكويى رهايشان سازيد. (٤٩)
اى پيامبر! در واقع ما براى تو حلال كرديم، همسرانت را كه مَهرشان را پرداخته‌اى، و آنچه (از كنيزان) كه مالك شده‌اى از آنچه (از غنايم و انفال) كه خدا به تو بازگردانده است، و دختران عمويت و دختران عمه‌هايت، و دختران دايى‌ات، و دختران خاله‌هايت، كه با تو مهاجرت كردند؛ و (نيز حلال كرديم) زنِ با ايمان را، در صورتى كه خودش را به پيامبر ببخشد، اگر پيامبر بخواهد كه او را به همسرى برگزيند؛ در حالى كه (چنين ازدواجى) مخصوص توست نه ساير مؤمنان؛ بيقين مى‌دانيم آنچه را واجب كرديم براى آنان در مورد همسرانشان و آنچه (از كنيزان) مالك شده‌اند. (اين اجازه ازدواج) بدين خاطر است كه هيچ تنگى (و محدويتى) بر تو نباشد؛ و خدا بسيار آمرزنده مهرورز است. (٥٠)
(نوبت) هر كدام از آن (همسر) ان را كه مى‌خواهى به تأخير مى‌اندازى، و هر كدام را كه مى‌خواهى پيش خود جاى مى‌دهى؛ و هيچ گناهى بر تو نيست كه هر كدام از كسانى را كه (از او) كناره‌گيرى كرده‌اى، طلب كنى؛ اين [كار] نزديك‌تر است به اينكه چشمان آنان روشن گردد و اندوهگين نشوند، و همگى آنان به آنچه به ايشان مى‌دهى خشنود گردند؛ و خدا آنچه را در دل‌هاى شماست مى‌داند، و خدا داناى بردبار است. (٥١)
بعد از (اين همسران، ازدواج با) زنان و اينكه همسران (ديگرى) جايگزين آنان كنى، بر تو حلال نيست؛ هر چند نيكويى آنان تو را به شگفت آورد، مگر آنچه (از كنيزان) مالك شده‌اى؛ و خدا نگهبان هر چيزى است. (٥٢)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! به خانه‌هاى پيامبر داخل نشويد مگر اينكه به شما براى [صرف‌] غذا رخصت داده شود، در حالى كه منتظر رسيدن آن (غذا) نيستيد؛ و ليكن هنگامى كه فراخوانده شديد، پس داخل شويد و هنگامى كه غذا خورديد پس پراكنده شويد؛ و با سخن گفتن مأنوس نشويد [چرا] كه اين (كار)، پيامبر را مى‌آزارد؛ و از شما شرم مى‌كند و [لى‌] خدا از (بيان) حق شرم نمى‌كند. و هنگامى كه وسيله‌اى از آنان (همسران پيامبر) خواستيد، از پشت مانعى بخواهيد؛ اين (كار) براى دل‌هاى شما و دل‌هاى آنان پاك‌تر است. و براى شما (جايز) نيست كه فرستاده خدا را آزار دهيد و نه هرگز همسرانش را بعد از او به همسرى (خود) درآوريد كه اين (كار) نزد خدا بزرگ است! (٥٣)
اگر چيزى را آشكار كنيد يا پنهانش سازيد، پس در حقيقت خدا به هر چيزى داناست. (٥٤)