و (برخى منافقان) كسانى هستند كه مسجدى برگزيدند، براى زيان رساندن، و كفر ورزيدن، و تفرقه‌افكنى بين مؤمنان، و كمينگاهى براى كسى كه پيش از [آن‌] با خدا و فرستاده‌اش جنگ كرده بود؛ و به طور قاطع سوگند ياد مى‌كنند كه:» اراده‌اى جز نيكى نداشته‌ايم. «و [لى‌] خدا گواهى مى‌دهد كه قطعاً آنان دروغگويند. (١٠٧)
هرگز در آن (مسجد به عبادت) نايست! حتماً مسجدى كه از روز نخست بر پارسايى (و خود نگهدارى) بنيانگذارى شده، شايسته‌تر است كه در آن (به عبادت) بايستى؛ در آن، مردانى هستند كه دوست مى‌دارند پاكيزه باشند؛ و خدا پاكيزگان را دوست دارد. (١٠٨)
و آيا كسى كه ساختمانش را بر پارسايى (و خود نگهدارى) و خشنودى خدا بنيانگذارى كرده، بهتر است، يا كسى كه ساختمانش را بر كنار پرتگاه فرو ريختنى بنيان نهاده است، و او را در آتش جهنّم فرو مى‌افكند؟ و خدا گروه ستمكاران را راهنمايى نمى‌كند. (١٠٩)
ساختمانى كه آنان ساختند، هميشه (به عنوان سبب) ترديد، در دل‌هايشان باقى مى‌ماند؛ مگر اينكه دل‌هايشان پاره پاره شود، و خدا داناى فرزانه است. (١١٠)
در حقيقت خدا، از مؤمنان جان‌هايشان و اموالشان را خريدارى كرده، به (بهاى) اينكه بهشت براى آنان باشد؛ (چرا كه) در راه خدا پيكار مى‌كنند، و مى‌كشند و كشته مى‌شوند؛ [اين‌] وعده حقّى است، كه در تورات و انجيل و قرآن بر عهده اوست؛ و چه كسى به عهدش، از خدا وفادارتر است؟! پس بخاطر معامله‌تان، كه با او معامله كرديد، شادمان باشيد؛ و تنها اين كاميابى بزرگ است! (١١١)