يا عقل‌هايشان آنان را به اين فرمان مى‌دهد، يا آنان گروهى طغيانگرند؟! (٣٢)
يا مى‌گويند:» آن (قرآن) را فرا بافته است؟! «بلكه ايمان نمى‌آورند. (٣٣)
پس اگر راست گويند، سخنى همانند آن (قرآن) بياورند! (٣٤)
يا از هيچ چيز آفريده شده‌اند، يا آنان آفريننده‌اند؟! (٣٥)
يا آسمان‌ها و زمين را آفريده‌اند؟! بلكه يقين ندارند. (٣٦)
يا منابع پروردگارت نزد آنهاست، يا آنان سيطره دارند؟! (٣٧)
يا براى آنان نردبانى است كه با آن (اسرار را) مى‌شنوند؟! پس بايد شنونده آنان دليلى آشكار آورد! (٣٨)
يا فقط براى او دختران است. و پسران فقط براى شماست؟! (٣٩)
يا از آنان پاداشى مى‌طلبى پس آنان از زيان (آن) گرانبارند؟! (٤٠)
يا (اسرار) نهان فقط نزد آنان است، پس آنان (از آنجا) مى‌نويسند؟! (٤١)
يا نيرنگى (درباره تو) مى‌خواهند؟! و [لى‌] فقط كسانى كه كفر ورزيدند نيرنگ زده شده‌اند! (٤٢)
يا براى آنان معبودى غير از خداست؟! منزّه است خدا از آنچه شريك (او) قرار مى‌دهند! (٤٣)
و اگر ببينند قطعه‌اى از آسمان مى‌افتد، مى‌گويند:» (اين) ابرى متراكم است! « (٤٤)
پس رهايشان كن، تا اينكه روزشان را كه در آن (روز) مدهوش مى‌شوند (و مى‌ميرند) ملاقات كنند! (٤٥)
روزى كه نيرنگشان هيچ چيز را از آنان دفع نمى‌كند، و آنان يارى نمى‌شوند. (٤٦)
و در حقيقت براى كسانى كه ستم كردند، عذابى غير از آن (عذاب، دردنيا) است، و ليكن بيشترشان نمى‌دانند. (٤٧)
و براى (ابلاغ) حكم پروردگارت شكيبا باش، چرا كه تو زير نظر مايى، و هنگامى كه بر مى‌خيزى، با ستايش پروردگارت تسبيح گوى. (٤٨)
و بخشى از شب (را بپاخيز)، و اورا تسبيح گوى، و از پى ستارگان (نيز تسبيح گوى). (٤٩)