٨١- سورة التكوير
به نام خداى گسترده‌مهرِ مهرورز
هنگامى كه خورشيد در هم پيچيده شود، (١)
و هنگامى كه ستارگان بى‌فروغ شوند (و سقوط كنند)، (٢)
و هنگامى كه كوه‌ها روان شوند، (٣)
و هنگامى كه شتران باردار متروك شوند، (٤)
و هنگامى كه حيوانات وحشى پراكنده شوند، (٥)
و هنگامى كه درياها برافروخته (و پُر) شوند، (٦)
و هنگامى كه اشخاص (گروه) گروه شوند، (٧)
و هنگامى كه از دختر زنده به گور شده پرسيده شود: (٨)
«به كدامين پيامد (گناه) كشته شد؟!» (٩)
و هنگامى كه نامه‌ها (ى اعمال) گشوده شود، (١٠)
و هنگامى كه پرده از (حقايق) آسمان برداشته شود، (١١)
و هنگامى كه دوزخ شعله‌اى فروزان شود، (١٢)
و هنگامى كه بهشت نزديك شود، (١٣)
(در آن روز، هر) شخص مى‌داند آنچه را كه حاضر كرده است. (١٤)
و سوگند ياد مى‌كنم به (سيارات) بازگردنده! (١٥)
روان شده پنهان شونده، (١٦)
و سوگند به شب، هنگامى كه روى آورد و برگردد (و به آخر رسد)! (١٧)
و سوگند به بامداد، هنگامى كه بدمد! (١٨)
قطعاً آن (قرآن) سخن فرستاده ارجمند (جبرئيل) است. (١٩)
كه قدرتمند [و] داراى جايگاهى نزد صاحب تخت (جهاندارى و تدبير هستى) است. (٢٠)
كه در آنجا (در ميان فرشتگان، فرمان او) اطاعت شده [و] درستكار است. (٢١)
و همنشين شما (پيامبر) ديوانه نيست. (٢٢)
و بيقين او را در افق روشن ديده است. (٢٣)
و او نسبت به (بازگويى اخبار) نهان بخيل نيست. (٢٤)
و آن (قرآن) سخن شيطان رانده شده نيست. (٢٥)
پس به كجا مى‌رويد؟! (٢٦)
آن (قرآن) جز يادآورى براى جهانيان نيست، (٢٧)
براى كسى از شما كه بخواهد به (راه) راست برود. (٢٨)
و (چيزى) نمى‌خواهيد، مگر آنكه خدايى كه پروردگار جهانيان است بخواهد. (٢٩)