در حقيقت، مردان مسلمان و زنان مسلمان، و مردان با ايمان و زنان با ايمان، و مردان فرمانبردار [فروتن‌] و زنان فرمانبردار [فروتن‌]، و مردان راستگو و زنان راستگو، و مردان شكيبا و زنان شكيبا، و مردان فروتن و زنان فروتن، و مردان صدقه دهنده و زنان صدقه دهنده، و مردان روزه‌دار و زنان روزه‌دار، و مردانى كه دامانشان را (در امور جنسى) حفظ مى‌كنند و زنانى كه (دامان خويش را) حفظ مى‌كنند، و مردانى كه خدا را فراوان ياد مى‌كنند و زنانى كه (خدا را فراوان) ياد مى‌كنند، خدا براى آنان آمرزش و پاداش بزرگى آماده كرده است. (٣٥)
و هيچ (حقّى) براى مرد با ايمان و زن با ايمان نيست، كه هنگامى كه خدا و فرستاده‌اش (حكم) چيزى را تمام كنند، در كارشان اختيارى داشته باشند؛ و هر كس خدا و فرستاده‌اش را نافرمانى نمايد، پس حتماً به گمراهى آشكارى گمراه شده است. (٣٦)
و (يادكن) هنگامى را كه به آن كس كه خدا به او نعمت داده بود و (تو نيز) به او نعمت داده بودى (زيد) مى‌گفتى:» همسرت را براى خود نگاه دار و خود را از (عذاب) خدا حفظ كن! «و چيزى را در دلت پنهان مى‌داشتى كه خدا آشكار كننده آن است؛ و از مردم مى‌هراسيدى در حالى كه خدا سزاوارتر است كه از او بهراسى. و هنگامى كه زيد نياز (خويش) را از آن (زن) به پايان برد (و او را اطلاق داد،) او را به ازدواج تو درآورديم، تا هيچ تنگى (و محدوديتى) براى مؤمنان (در ازدواج) با همسران پسر خوانده‌هايشان نباشد هنگامى كه نياز (خود) را از آنان به پايان بردند (و آنها را طلاق دادند)؛ و فرمان خدا تحقق يافته است. (٣٧)
هيچ گونه تنگى بر پيامبر در آنچه خدا بر او واجب كرده نيست؛ (اين قانون و) روش خدا در مورد كسانى است كه پيش از (اين) در گذشتند؛ و فرمان خدا به اندازه معيّن است. (٣٨)
(همان) كسانى كه پيام‌هاى خدا را مى‌رسانند و از او مى‌هراسند، و از هيچ كس جز خدا نمى‌هراسند، و حسابگرى خدا كافى است. (٣٩)