٢٤- سورة النور
به نام خداى گسترده مهرِ مهرورز
[اين‌] سوره‌اى است كه آن را فرو فرستاديم، و (قوانين) آن را واجب نموديم، و در آن آيات روشنى فرو فرستاديم، تا شايد شما متذكر شويد. (١)
زن زناكار و مرد زناكار، هر يك از آن دو را صد ضربه تازيانه بزنيد؛ و اگر به خدا و روزِ بازپسين ايمان داريد، نسبت به آن دو، در (كار) دين خدا هيچ دلسوزى شما را گرفتار نكند؛ و بايد دسته‌اى از مؤمنان مجازات آن دو را مشاهده كنند. (٢)
مرد زناكار جز با زن زناكار يا زن مشرك ازدواج نمى‌كند؛ و زن زناكار، جز مرد زناكار يا مرد مشرك، با او ازدواج نمى‌كند؛ و اين (ازدواج) بر مؤمنان حرام شده است. (٣)
و كسانى كه زنان پاكدامن را (به زنا) نسبت مى‌دهند، سپس چهار گواه (بر مدعاى خود) نياورند، پس آنان را هشتاد تازيانه بزنيد، و هيچ گواهى را هرگز از آنان نپذيريد؛ و تنها آنان نافرمانبردارند. (٤)
مگر كسانى كه پس از آن توبه كنند و اصلاح نمايند، پس (توبه آنان پذيرفته مى‌شود چرا) كه خدا بسيار آمرزنده (و) مهرورز است. (٥)
و كسانى كه به همسران خود نسبت (زنا) مى‌دهند، در حالى كه گواهانى جز خودشان براى آنان نبوده، پس گواهى يكى از آنان، چهار (بار) گواهى دادن به (نام) خداست، كه قطعاً او از راستگويان است؛ (٦)
و (گواهى) پنجم اين است كه (بگويد:) لعنت خدا بر او باد اگر از دروغگويان باشد. (٧)
و از آن (زن) مجازات (زنا) را دور مى‌كند اينكه، گواهى دهد چهار (بار) گواهى دادن به (نام) خدا، كه قطعاً آن (شوهر) از دروغگويان است. (٨)
و (بار) پنجم (گواهى دهد) كه خشم خدا بر او باد اگر (شوهرش) از راستگويان باشد. (٩)
و اگر بخشش خدا و رحمتش بر شما نبود و اينكه خدا بسيار توبه‌پذير [و] فرزانه است، (حتماً عذابى بزرگ به شما مى‌رسيد.) (١٠)