٢٣- سورة المؤمنون‌
به نام خداى گسترده مهرِ مهرورز
براستى كه مؤمنان رستگار شدند؛ (١)
(همان) كسانى كه آنان در نمازشان فروتنند؛ (٢)
و كسانى كه آنان از (كار و سخن) بيهوده روى گردانند؛ (٣)
و كسانى كه آنان [بخشش‌] زكات را [پرداخت‌] كننده‌اند؛ (٤)
و همان كسانى كه دامانشان را (در امور جنسى) حفظ مى‌كنند؛ (٥)
مگر در مورد همسرانشان يا آنچه (از كنيزان) مالك شده‌اند؛ كه در حقيقت آنان (در اين موارد) سرزنش نمى‌شوند؛ (٦)
و كسانى كه فراتر از اين جُويند، پس تنها آنان تجاوزگرند. (٧)
و كسانى كه آنان امانت‌هايشان و پيمان‌هايشان را رعايت مى‌كنند؛ (٨)
و كسانى كه آنان بر نمازهايشان مواظبت مى‌نمايند. (٩)
تنها آنان وارثانند. (١٠)
(همان) كسانى كه فردوس را به ارث مى‌برند، در حالى كه آنان در آنجا ماندگارند. (١١)
و بيقين انسان را از چكيده‌اى از گِل آفريديم؛ (١٢)
سپس او را آب اندك سيّالى در جايگاه استوار [رحم‌] قرار داديم؛ (١٣)
سپس آب اندك سيّال را بصورت [خون بسته‌] آويزان آفريديم، و [خون بسته‌] آويزان را بصورت (چيزى شبيه) گوشت جويده شده آفريديم، و گوشت جويده شده را بصورت استخوان‌هايى آفريديم؛ و بر استخوان‌ها گوشتى پوشانديم؛ سپس آن را بصورت آفرينش ديگرى پديد آورديم؛ و خجسته باد خدا، كه بهترين آفرينندگان است! (١٤)
سپس شما بعد از اين (مراحل) قطعاً مى‌ميريد؛ (١٥)
سپس شما در روز رستاخيز حتماً برانگيخته مى‌شويد. (١٦)
و بيقين بر فراز شما هفت راه (آسمانى) آفريديم؛ و از آفرينش غافل نبوده‌ايم. (١٧)