و هنگامى كه گفتند:» خدا، هيچ چيز بر هيچ بشرى فرو نفرستاده است! «خدا را به حقيقتِ معرفتش نشناختند. بگو:» چه كسى آن كتاب را كه موسى آورد، فرو فرستاد؟! در حالى كه (آن كتاب) براى مردم، نور و رهنمود بود؛ (و) آن را بصورت صفحه (كاغذ) هاى پراكنده قرار مى‌دهيد؛ كه (بخشى را) آشكارش مى‌كنيد، و (بخش) زيادى را پنهان مى‌داريد؛ و حال آنكه آنچه را شما و پدرانتان نمى‌دانستيد، (بوسيله آن) آموزش داده شديد. «بگو:» خدا! «سپس آنان را در فرو رفتنشان (در باطل) رها كن؛ در حالى كه بازى مى‌كنند! (٩١)
و اين كتابى خجسته است كه آن را فرو فرستاديم؛ كه آنچه [از كتابهاى الهى‌] پيش از آن آمده است را مؤيّد است. و براى اينكه (مردمِ) امُّ القُرى [مادر شهرها مكّه‌] و كسانى را كه پيرامون آن هستند، هشدار دهى! و كسانى كه به آخرت ايمان مى‌آورند، به آن [قرآن‌] ايمان مى‌آورند، در حالى كه آنان بر نمازهايشان محافظت مى‌كنند! (٩٢)
و چه كسى ستمكارتر است از كسى كه بر خدا دروغ بندد، يا گويد:» به سوى من، وحى فرستاده شده. «در حالى كه به سوى او هيچ چيزى وحى نشده است، و كسى كه گويد:» بزودى نظير آنچه را خدا فرو فرستاده، فرود مى‌آورم؟! «و اگر (بر فرض) ببينى هنگامى را كه ستمكاران در شدايد مرگ فرو رفته‌اند، در حالى كه فرشتگان دست‌هايشان را گشوده‌اند، (خواهى ديد كه وضع آنان بسيار دردناك است و فرشتگان به آنان مى‌گويند:) جان‌هايتان را بيرون دهيد! امروز به [سزاى‌] آنچه همواره بناحق بر خدا مى‌گفتيد، و (در برابر) نشانه‌هاى او همواره تكبّر ورزيديد، به عذابى خوار كننده مجازات خواهيد شد! (٩٣)
و بيقين (به ستمكاران گفته مى‌شود:) همان گونه كه نخستين بار شما را (تنها) آفريديم، (اكنون نيز) تنها به سوى ما آمده‌ايد؛ و آنچه را به شما بخشيده بوديم، پشت سرتان نهاده‌ايد! و شفاعتگران شما را، كه مى‌پنداشتيد در واقع آنان در (كار شفاعت ما نسبت به) شما شريك هستند، با شما نمى‌بينيم! حتماً (پيوند) ميان شما بريده شده است؛ و آنچه را همواره مى‌پنداشتيد از (نظر) شما گم شده است. (٩٤)