صيدِ دريا و غذاى آن براى شما حلال شده است؛ تا بهره‌اى براى شما و براى مسافران (در حال احرام) باشد. ولى تا وقتى كه مُحرِم هستيد، شكار صحرا براى شما حرام شده است؛ و [خودتان را] از [عذاب‌] خدايى حفظ كنيد، كه فقط به سوى او گردآورى مى‌شويد! (٩٦)
خدا، كعبه، خانه محترم، و ماه حرام، و قربانى‌هاى بى‌نشان، و قربانى‌هاى نشاندار را، [وسيله‌] به پا داشتن (مصلحت‌ها) براى مردم قرار داد؛ اين (امور) بخاطر آن است كه بدانيد در واقع خدا، آنچه را در آسمان‌ها و آنچه را در زمين است، مى‌داند؛ و اينكه خدا به هر چيزى داناست. (٩٧)
بدانيد كه خدا سخت كيفر، و اينكه خدا بسيار آمرزنده [و] مهرورز است. (٩٨)
بر فرستاده [خدا وظيفه‌اى‌] جز رساندن (پيام الهى) نيست؛ و خدا آنچه را آشكار مى‌نماييد، و آنچه را پنهان مى‌داريد، مى‌داند. (٩٩)
بگو:» پليد و پاكِ [نيكو] مساوى نيستند، هر چند كه فزونى پليد [ها]، تو را به شگفتى اندازد؛ پس اى خردمندان، [خودتان را] از [عذاب‌] خدا حفظ كنيد، باشد كه شما رستگار شويد. (١٠٠)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از چيزهايى پرسش نكنيد، كه اگر براى شما آشكار گردد، شما را اندوهگين مى‌كند؛ و اگر به هنگامى كه قرآن فرو فرستاده مى‌شود، از آنها پرسش كنيد، براى شما آشكار مى‌شود؛ خدا آن (پرسش‌هاى بيجا) را بخشيد؛ و خدا، بسيار آمرزنده‌اى بردبار است. (١٠١)
بيقين گروهى از پيشينيان شما، آن (پرسش‌هاى بيجا را) پرسيدند، سپس (مخالفت كردند و) بدانها كافر گرديدند. (١٠٢)
خدا هيچ (ممنوعيتى، در مورد) حيوان گوشْ شكافته بارور، و شتر آزاد بارور، و گوسفند بارور، و حيوان نرينه حمايت شده‌اى، قرار نداده است؛ و ليكن كسانى كه كفر ورزيدند، بر خدا دروغ مى‌بندند؛ و اكثر آنان خردورزى نمى‌كنند. (١٠٣)