اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! يهوديان و مسيحيان را هم‌پيمانان [و دوستان خود] مگيريد، برخى آنان هم‌پيمانان [و دوستان‌] برخى [ديگر] ند. و هر كه از شما با آنان هم‌پيمان [و دوست‌] شود، پس در حقيقت او از آنان است؛ براستى كه خدا، گروه ستمكاران را رهنمايى نمى‌كند. (٥١)
و مى‌بينى، كسانى را كه در دل‌هايشان [نوعى‌] بيمارى است، در (هم پيمانى و دوستى با) آنان، بر يكديگر پيشى مى‌گيرند، در حالى كه مى‌گويند:» هراس داريم حادثه‌اى به ما در رسد. «و اميد است خدا پيروزى يا چيزى از نزدش (به نفع مسلمانان پيش) آورد، تا (آنان) از آنچه در دل‌هايشان پنهان داشتند، پشيمان گردند. (٥٢)
و كسانى كه ايمان آورده‌اند، مى‌گويند:» آيا اين (منافق) ان كسانى هستند كه با شديدترين سوگندهايشان به خدا قسم ياد كردند: كه قطعاً آنان با شما هستند؟! «اعمالشان تباه گرديد، و زيانكار شدند. (٥٣)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هر كس از شما از دين خود باز گردد، (به خدا زيانى نمى‌رساند؛) و در آينده خدا گروهى را مى‌آورد كه آنان را دوست دارد و آنان (نيز) او را دوست دارند؛ در برابر مؤمنان فروتن، و در برابر كافران شكست‌ناپذيرند؛ در راه خدا جهاد مى‌كنند، و از هيچ سرزنش ملامتگرى ترس ندارند؛ اين، بخشش خداست آن را به هر كس بخواهد (و شايسته بداند) مى‌دهد؛ و خدا گشايشگرى داناست. (٥٤)
سرپرست شما، تنها خدا و فرستاده او و كسانى كه ايمان آورده‌اند؛ مى‌باشند (همان) كسانى كه نماز را بر پا مى‌دارند، و در حالى كه آنان در ركوعند، زكات مى‌دهند. (٥٥)
و هر كس كه ولايت خدا و فرستاده او و كسانى را كه ايمان آورده‌اند، بپذيرد، پس (از حزب خداست و) براستى كه تنها، حزب خدا پيروزمند است. (٥٦)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! (افرادى) از كسانى كه پيش از شما به آنان كتاب داده شده، كه دين شما را به ريشخند و بازى گرفته‌اند، و كافران را، دوستان [خود] مگيريد؛ و اگر مؤمنيد، [خودتان را] از [عذاب‌] خدا حفظ كنيد. (٥٧)