ترجمه قرآن - رضايى اصفهانى، محمد على و همكاران - الصفحة ١١٤

(كافران) مى‌خواهند كه از آتش خارج شوند، و حال آنكه آنان از آن بيرون آمدنى نيستند؛ و برايشان عذابى پايدار است. (٣٧)
و مردِ دزد و زنِ دزد، به كيفر آنچه بدست آورده‌اند [و] بخاطر مجازات [پيشگيرانه‌] الهى، دست‌هايشان را قطع كنيد؛ و خدا شكست‌ناپذيرى فرزانه است. (٣٨)
و [لى‌] هر كس پس از ستم كردنش، توبه كند و اصلاح نمايد، پس براستى خدا توبه او را مى‌پذيرد؛ [چرا] كه خدا، بسيار آمرزنده [و] مهرورز است. (٣٩)
آيا ندانسته‌اى كه خدا، فرمانروايى آسمان‌ها و زمين فقط براى اوست؟! هر كس را بخواهد (و مستحق بداند) عذاب مى‌كند؛ و هر كس را بخواهد (و شايسته بداند) مى‌آمرزد؛ و خدا بر هر چيزى تواناست. (٤٠)
اى فرستاده [خدا]! تو را اندوهگين نسازند كسانى كه در كفر ورزيدن [بر همديگر] پيشى مى‌گيرند، (چه) از كسانى كه با دهان‌هايشان گفتند:» ايمان آورديم. «در حالى كه دل‌هايشان ايمان نياورده بود؛ و (چه) از كسانى كه يهودى بودند. [آنان‌] شنواى خوبى براى دروغ (گويى) هستند، [و] جاسوسان گروه ديگرى هستند، كه نزد تو نيامده‌اند؛ [و] سخنان را بعد از (قرار گرفتن در) جايگاه‌هايش دگرگون مى‌كنند، (و به يكديگر) مى‌گويند:» اگر اين (حكم) به شما داده شد پس آن را بپذيريد؛ و اگر آن به شما داده نشد، پس بيمناك باشيد (و از او دورى كنيد.) «و [لى‌] كسى را كه خدا بخواهد او را به فتنه درافكند، (و مجازاتش كند.) پس، از طرف خدا براى (دفاع) از او، هيچ چيزى را مالك نيستى. آنان كسانى هستند كه خدا نخواسته دل‌هايشان را پاك كند؛ در دنيا برايشان رسوايى، و در آخرت برايشان عذابى بزرگ است. (٤١)