همينها هم كه به طور ضعيف دعا مى‌خوانند و ذكر خدا مى‌گويند، به اندازه همان مقدار تأثيرى كه [در آنهاست‌]- طوطى وار هم هست، لكن درشان تأثير كرده- بهتر از آنهايند كه تارك هستند.

نمازخوان و لو اينكه يك مرتبه نازله‌اى را دارد، از آن نمازنخوان بهتر است، مهذبتر است. اين دزدى نمى‌كند. پرونده‌هاى جنايت را شما بررسى كنيد، ببينيد چقدرش مال طلبه است، چقدرش مال غير طلبه است، چند تا ملا پرونده دزدى يا شرب خمر يا فرض كن جهات ديگر داشته؛ البته اشخاص قاچاق هم در اين طايفه هستند، اما آنها نه اهل نمازند، نه اهل چيزهاى ديگرند؛ صورت قرار داده‌اند اين را براى استفاده. اما همين دعاخوانها و همين كسانى كه به ظواهر اسلام عمل مى‌كنند، اينها پرونده‌هاى جنايتشان نسبت به ديگران، هيچ است و يا كم است. در نظم اين عالم همينها دخالت دارند.

دعا را نبايد از بين اين جمعيت بيرون برد. جوانهاى ما را نبايد از دعا منصرف كرد. اين يك مطلب غير صحيحى است به اسم اينكه «قرآن بايد بيايد ميدان» آن چيزى كه راه هست براى قرآن، از دست داد. اينها وسوسه‌هايى است كه از شئون شيطان است. به اسم اينكه قرآن بايد خواند، ديگر دعا و حديث بايد كنار برود و قرآن بيايد، دعا و حديث را اگر استثنا كنيم، قرآن هم رفته است. آنهايى كه قرآن را مى‌خواهند بياورند ميدان و حديث را كنار بزنند، آنها قرآن هم نمى‌توانند به ميدان بياورند.

آنهايى كه ادعيه را مى‌خواهند كنار بگذارند و به اسم اينكه ما قرآن مى‌خواهيم نه دعا، آنها قرآن را هم نمى‌توانند بياورند به صحنه. اينها از وساوس شيطان است، و از چيزهايى است كه انسان را گول مى‌زند، و بيان هم يك بيانى است كه جوانها را گول مى‌زند. بايد اين جوانها ببينند آنهايى‌