تفسیر سوره حمد
(١)
بخش اول تفسير سوره حمد از كتاب سر الصلاة
١ ص
(٢)
در اشاره اجماليه به بعض اسرار سوره حمد
٣ ص
(٣)
بخش دوم تفسير سوره حمد از كتاب آداب الصلاة
١٣ ص
(٤)
در بيان اجمالى از تفسير سوره مباركه«حمد»، و در آن شمهاى از آداب تحميد و قرائت است
١٥ ص
(٥)
تحقيق عرفانى
٢٣ ص
(٦)
بحث و تحصيل
٢٥ ص
(٧)
نقل و تحقيق
٣١ ص
(٨)
تتميم
٣٤ ص
(٩)
تنبيه
٣٨ ص
(١٠)
تنبيه آخر
٤٠ ص
(١١)
ايقاظ ايمانى
٤٤ ص
(١٢)
تحقيق حكمى
٥٠ ص
(١٣)
الهام عرشى
٥٤ ص
(١٤)
تنبيه عرفانى
٥٦ ص
(١٥)
تنبيه ادبى
٥٧ ص
(١٦)
تنبيه اشراقى
٦٠ ص
(١٧)
تحقيق عرفانى
٦١ ص
(١٨)
تنبيه و نكتة
٦٣ ص
(١٩)
فائدة عرفانية
٦٤ ص
(٢٠)
ايقاظ ايمانى
٦٥ ص
(٢١)
فرع فقهى
٦٦ ص
(٢٢)
فائدة
٦٧ ص
(٢٣)
تنبيه اشراقى و اشراق عرفانى
٧١ ص
(٢٤)
تنبيه ايمانى
٧٣ ص
(٢٥)
تنبيه عرفانى
٧٧ ص
(٢٦)
نقل كلام لزيادة افهام
٧٨ ص
(٢٧)
خاتمه
٨١ ص
(٢٨)
تتمه در ذكر بعضى روايات شريفه كه در فضل اين سوره مباركه وارد شده است
٨٤ ص
(٢٩)
بخش سوم دروس تفسير سوره حمد
٨٩ ص
(٣٠)
جلسه اول
٩١ ص
(٣١)
جلسه دوم
١١١ ص
(٣٢)
جلسه سوم
١٢٩ ص
(٣٣)
جلسه چهارم
١٥٣ ص
(٣٤)
جلسه پنجم
١٧٣ ص
(٣٥)
بخش چهارم اشارات تفسيرى درباره سوره حمد از ساير آثار حضرت امام
١٩٣ ص
(٣٦)
اهميت و فضيلت سوره حمد
١٩٥ ص
(٣٧)
تفسير بسم الله الرحمن الرحيم
٢٠١ ص
(٣٨)
تفسير الحمد لله رب العالمين
٢٠٩ ص
(٣٩)
تفسير الرحمن الرحيم
٢١١ ص
(٤٠)
تفسير ملك يوم الدين
٢٢٥ ص
(٤١)
تفسير إياك نعبد و إياك نستعين
٢٢٩ ص
(٤٢)
تفسير اهدنا الصرط المستقيم
٢٣٣ ص
(٤٣)
تفسير غير المغضوب عليهم و لا الضآلين
٢٥٥ ص
(٤٤)
فهرست آيات
٢٥٩ ص
(٤٥)
فهرست روايات
٢٦٣ ص
(٤٦)
فهرست اشخاص
٢٦٧ ص
(٤٧)
فهرست منابع
٢٧١ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص

تفسیر سوره حمد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٢ - جلسه اول

كتابهايش، عبد الرزاق كاشانى‌ [١] در تأويلات، ملا سلطانعلى‌ [٢] در تفسير، اينهايى كه طريقه‌شان، طريقه معارف بوده است، بعضى‌شان در آن فنى كه داشته‌اند خوب نوشته‌اند؛ لكن قرآن عبارت از آن نيست كه آنها نوشته‌اند. آن، بعضى از اوراق قرآن و پرده‌هاى قرآن است. يا مثلًا طنطاوى‌ [٣] و امثال او، و همين طور قطب‌ [٤] هم، به يك ترتيب ديگرى تفسير كرده‌اند كه باز هم غير تفسير قرآن است به همه معانى؛ آن هم يك پرده‌اى است؛ و بسيارى از مفسّرين كه از اين دو طايفه نبودند تفاسيرى دارند، مثل مجمع البيان‌ [٥] ما، كه تفسير خوبى است و جامع بين اقوال عامه و خاصّه است؛ و ساير تفسيرهايى كه نوشته شده است، اينها هم همين طور. قرآن‌


[١] ملّا عبد الرزّاق بن جمال (جلال) الدين كاشانى، مكنّى به «ابو الغنائم» و ملقّب به «كمال الدّين» از مشاهير عارفان قرن هشتم هجرى است. مطالب تفسيرى وى را در اثر او به نام تأويل الآيات يا تأويلات القرآن مى‌توان يافت.

[٢] سلطان محمد بن حيدر الجنابذى الخراسانى، مشهور به «سلطان على شاه» از عارفان و صوفيان قرن ١٤ هجرى است. تفسير وى به نام بيان السعادة فى مقامات العبادة پر از مطالب رمزى همراه مباحث فلسفى مى‌باشد. اين اثر وى در چهار مجلّد در سال ١٣٤٤ ه. ش. در چاپخانه دانشگاه تهران به چاپ رسيده است.

[٣] طنطاوى بن جوهرى مصرى (١٢٨٧- ١٣٥٨ ق.) از دانشمندان مصر و اساتيد دار العلوم قاهره بوده است. تفسير وى به نام الجواهر فى تفسير القرآن الكريم مى‌باشد. وى در تفسيرش به بيان احكام مورد نياز مسلمانان و اخلاق پرداخته است؛ ولى مهمترين ويژگى اين تفسير، مباحث علمى آن است كه حدود ٧٥٠ آيه از قرآن را با مطالب علوم طبيعى تطبيق كرده است.

[٤] سيد بن قطب بن ابراهيم، متفكّر اسلامى مصرى در قرن ١٤ هجرى، نويسنده و مدرّس عربى در مصر مى‌باشد. وى عضو گروه «اخوان المسلمين» بوده و رياست روزنامه آن را به عهده داشته است. سيد قطب توسط حكومت جمال عبد الناصر، دستگير و زندانى، و سپس اعدام گرديد. آثار متعددى در زمينه قرآن دارد؛ مانند التصوير الفنّى فى القرآن، مشاهد القيامة فى القرآن و تفسير فى ظلال القرآن كه در آن بيشتر به مباحث اجتماعى پرداخته است.

[٥] مجمع البيان فى تفسير القرآن؛ تأليف ابو على فضل بن حسن بن فضل طبرسى (٤٧٢- ٥٧٨ يا ٥٥١) مفسّر و فقيه بزرگ شيعه در قرن ششم هجرى است. وى در تفسير گرانقدر خود به بحثهاى ادبى و قرائات و نقل اقوال مفسّرين و بيان مراد آيات قرآن پرداخته است.