تفسیر سوره حمد - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١١ - جلسه دوم

جلسه دوم‌

أعُوذُ بِاللَّه مِنَ الشّيطانِ الرَّجيم بِسْمِ اللَّه الرَّحْمَنِ الرَّحيمِ، الْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعَالَمِين كلام در اين بود كه اين‌ بِسْمِ اللَّهِ‌ جار و مجرور، به چه متعلق است؟ ما عرض كرديم يكى از احتمالات اين است كه‌ بِسْمِ اللَّهِ‌ اى كه در هر سوره‌اى هست، متعلق باشد به خود آن سوره، به آن چيزى كه در آن سوره مناسب است.

مثل سوره حمد كه‌ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ، الْحَمْدُ لِلَّهِ‌، اين حمد به اسم اللَّه [واقع مى‌شود].

روى اين زمينه كه احتمال [دارد] هر بِسْمِ اللَّهِ^ در هر سوره‌اى معنايش غير بِسْمِ اللَّهِ^ سوره ديگر [باشد]، هر سوره‌اى كه‌ بِسْمِ اللَّهِ^ دارد و متعلّق به آن چيز مناسبِ در آن سوره است؛ اين با بِسْمِ اللَّهِ^ ديگرى كه در سوره ديگر است فرق مى‌كند. حال كه بنا بر اين شد كه‌ بِسْمِ اللَّهِ‌ مثلًا در «سوره حمد» متعلّق به «حمد» باشد، بايد ديد آن، چه اسمى است كه حمد به آن واقع مى‌شود؟ آن، چه اسمى است كه ظهور از براى حق است و حمد به آن‌