ماهنامه موعود
(١)
شماره نود و چهارم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
نيازمند پرسشيم
٢ ص
(٤)
شعر و ادب
٤ ص
(٥)
اى غديرستان چشمت، قبله خورشيدها
٤ ص
(٦)
اى قوم به حج رفته كجاييد، كجاييد
٤ ص
(٧)
در غدير خُم
٤ ص
(٨)
خورشيد ظاهر مى شود روزى
٥ ص
(٩)
بى روى تو
٥ ص
(١٠)
بيا سوى خورشيد
٥ ص
(١١)
نبرد گسترده و بى پايان براى فراموشى غدير
٦ ص
(١٢)
عبدالرحمان ابن يوسف (قرضاوى)
١١ ص
(١٣)
اهل بيت (ع) از ديدگاه علامه بهاءالدينى
١٢ ص
(١٤)
جايگاه ولايت
١٢ ص
(١٥)
عترت پيامبر، متولّى قرآن
١٢ ص
(١٦)
ولايت، منصب الهى
١٣ ص
(١٧)
على (ع) نقطه باى بسم الله
١٣ ص
(١٨)
عنايت اميرالمؤمنين (ع)
١٣ ص
(١٩)
تولّى و تبرّى شرط عرفان
١٤ ص
(٢٠)
مقام حضرت فاطمه (س)
١٤ ص
(٢١)
زائر قبر حسين
١٥ ص
(٢٢)
زيارت امامان و امام زادگان
١٥ ص
(٢٣)
احتجاج امام على (ع) به غدير
١٦ ص
(٢٤)
احتجاجات اميرالمؤمنين (ع) و حضرت زهرا (س) به حديث و ماجراى غدير
١٧ ص
(٢٥)
احتجاج و استشهاد ديگران به حديث و ماجراى غدير
١٧ ص
(٢٦)
آن روز كه يك مسيحى عاشق على شد
١٨ ص
(٢٧)
اشاره
١٨ ص
(٢٨)
معرفى كتاب
٢٠ ص
(٢٩)
فضايل اميرالمؤمنين در صحيحين
٢١ ص
(٣٠)
1 دشمنى افراد با على، دشمنى در راه خدا
٢١ ص
(٣١)
2 دوستى با على نشانه ايمان و دشمنى با وى علامت نفاق
٢١ ص
(٣٢)
3 نماز اميرمؤمنان (ع)
٢٢ ص
(٣٣)
4 ابوتراب؛ لقب اهدايى پيامبر
٢٢ ص
(٣٤)
5 على؛ آشناترين مردم به قضاوت
٢٢ ص
(٣٥)
6 على دوست دار خدا و رسول و رسول دوست دار على
٢٢ ص
(٣٦)
7 على نسبت به پيامبر به منزله هارون نسبت به موسى
٢٢ ص
(٣٧)
شيعه در چند خط
٢٤ ص
(٣٨)
شيعه در قرآن كريم
٢٤ ص
(٣٩)
شيعه در سنت پيامبر
٢٥ ص
(٤٠)
اعجاز عددى امامان
٢٦ ص
(٤١)
اعجاز قرآن كريم
٢٦ ص
(٤٢)
اعجاز عددى قرآن و امامان (ع)
٢٧ ص
(٤٣)
غديريه
٢٨ ص
(٤٤)
از ميان خبرها
٣٠ ص
(٤٥)
هشدار آيت الله مكارم نسبت به هجوم تازه وهابيون
٣٠ ص
(٤٦)
افشاى طرح آمريكايى مقابله با مذهب تشيع
٣٠ ص
(٤٧)
وقتى هاليوود هم مسلمان مى شود
٣٠ ص
(٤٨)
تبديل بعضى از كليساهاى بريتانيا به رستوران
٣٠ ص
(٤٩)
فروش مسكن به شيعيان عربستان حرام شد
٣١ ص
(٥٠)
مسموم شدن حكيم در ضيافت شاه اردن
٣١ ص
(٥١)
بيش از 420 زندان مخفى در عراق وجود دارد
٣١ ص
(٥٢)
معروف ترين شخصيت هاى ضداسلامى رسانه هاى آمريكا
٣١ ص
(٥٣)
درخواست جنجال آفرين يك كشيش صرب براى نسل كشى مسلمانان در بالكان
٣١ ص
(٥٤)
پرسش و پاسخ
٣٢ ص
(٥٥)
سرآغاز و مدت زمان رجعت
٣٢ ص
(٥٦)
1 سرآغاز رجعت
٣٢ ص
(٥٧)
فلسفه و هدف رجعت
٣٣ ص
(٥٨)
رجعت كنندگان
٣٤ ص
(٥٩)
دل شكسته اى كه گرم شد
٣٦ ص
(٦٠)
حكايت ديدار
٤٠ ص
(٦١)
پيام ها و برداشت ها
٤٣ ص
(٦٢)
دعا و توسل
٤٦ ص
(٦٣)
دعا از نگاه امير مؤمنان (ع)
٤٧ ص
(٦٤)
توسل به امام عصر (ع)
٤٨ ص
(٦٥)
دعاى فرج، دواى دردها
٥٠ ص
(٦٦)
امام زمان (ع) ناظر اعمال ما
٥٢ ص
(٦٧)
راه هاى ارتباط با امام عصر (ع)
٥٢ ص
(٦٨)
چرا حضرت بيمناك و خائف هستند؟
٥٣ ص
(٦٩)
درآمدى بر تربيت نسل منتظر
٥٤ ص
(٧٠)
1 سلامت نفس مربى
٥٤ ص
(٧١)
2 توجه به تفاوت هاى فردى
٥٥ ص
(٧٢)
تصوير اعراب و مسلمانان در كتاب هاى درسى غرب
٥٧ ص
(٧٣)
1 كتاب هاى درسى انگلستان
٥٧ ص
(٧٤)
آشنايى با اسلام
٥٧ ص
(٧٥)
مرتبط دانستن اسلام با تروريسم و گروه هاى تندرو
٥٨ ص
(٧٦)
بدنمايى جهاد
٥٩ ص
(٧٧)
وضعيت اينترنت در ايران
٦١ ص
(٧٨)
وضعيت كاربران ايرانى
٦١ ص
(٧٩)
كاربران ايرانى، عمدتاً جوان، كم تجربه، مذكر و مجرد
٦١ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٠ - بدنمايى جهاد

كتاب «جنگ‌هاى صليبى؛ جنگ فرهنگ‌ها» نامى از كشورهاى عربى به عنوان يك كشور مستقل نمى‌برد، در حالى كه موضوع اصلى اين كتاب كه جنگ‌هاى صليبى است و اين جنگ‌ها در قلب جهان عرب روى داده است و نويسنده به جاى استفاده از نام كشورهاى عربى، از اصطلاحاتى مانند خاورميانه و شمال آفريقا استفاده مى‌كند و اين خود بيانگر اين مطلب است كه آنها مى‌خواهند بعد اسلامى و عربى بودن مسئله فلسطين را از آن جدا كنند و آن را يك مسئله سياسى صرف معرفى كنند و در پايان مى‌خواهند بگويند مسئله درگيرى فلسطينى‌ها با اسرائيلى‌ها، يك مسئله و درگيرى سياسى صرف است كه نظير آن پيوسته در جاى جاى جهان در حال روى دادن است و اين موضوع هيچ ربطى به اشغال يك سرزمين و به ناحق آواره ساختن ساكنان اصلى آن به ناحق ندارد.

اين كتاب‌ها از به كار بردن كلمه اشغال در مورد گروه‌هاى يهودى كه روستاها و شهرهاى فلسطينى را تصرف كرده‌اند، خوددارى كرده و با ناديده گرفتن رفتارهاى اسرائيل. آن را به عنوان يك حكومت اشغالگر، معرفى نمى‌كنند و در مقابل، برخى اصرار زيادى بر استفاده از كلمه «مى‌پندارند» در توصيف عدم پذيرش اشغال يهوديان از طرف فلسطينى‌ها دارند و مى‌گويند فلسطينى‌ها مى‌پندارند فلسطين متعلق به آنان است.

اين نويسندگان عموماً حقوق مشروع و قانونى ملّت فلسطين در برپايى يك حكومت فلسطينى بنابر مصوّبات و قطعنامه‌هاى صادر شده از سازمان ملل متحد را، ناديده مى‌گيرند. كتاب‌هاى درسى انگلستان واژه، عرب‌ها را با واژه‌هايى مانند عقب ماندگى، شكست و خوارى در كنار هم مى‌آورند و سعى در القاى اين مفاهيم به خوانندگان و دانش‌آموزان خود دارند و اين‌گونه عنوان مى‌كنند كه عرب‌ها توانايى و آمادگى موفقيّت و پيروزى را ندارند و به طور كلى تصويرى منفى از عرب‌ها ارائه مى‌دهند. اين مطلب در كتاب «درگيرى اعراب و اسرائيل»، بسيار آشكار است و عكس‌هايى كه اين كتاب در اين مورد آورده، نقش زيادى در القاى اين مطلب به دانش‌آموزان دارد و بديهى است كه تصوير، تأثير بيشترى نسبت به كلمات در ذهن خوانندگان و بينندگان به جا مى‌گذارد، به ويژه اگر اين مخاطبان و خوانندگان دانش‌آموزان كم سنّ و سال باشند. در اين كتاب تصويرى كه از اعراب چاپ شده به صورت اشخاص شكست خورده، اسير يا پناهنده يا در حالتى بسيار ابتدايى و بيابانگرد هستند.

به عنوان مثال در صفحه ١٥ همين كتاب، تصويرى از عرب‌هاى شهرنشين را مى‌بينيم كه سربازان انگليسى آنها را به زندان مى‌برند و در صفحه ٣٤ آن، تصويرى از گروهى از اسيران مصرى وجود دارد كه به صورتى شرم‌آور در يك كاميون نظامى اسرائيلى جمع شده و در حال انتقال به جايى ديگر هستند. مجموعه اين تصاوير، يك تصوير كلى را در ذهن دانش‌آموزان انگليسى ترسيم مى‌كند و آن اينكه عرب‌ها اشخاصى دائماً خوار و زبون و عقب مانده و شكست‌خورده هستند كه قدرت پيروز شدن بر دشمنان خود را ندارند. در اين كتاب‌ها مشاهده مى‌شود كه كتاب‌هاى تاريخ هيچ‌گونه سخنى از شكست‌هاى اسرائيل در جنگ سال ١٩٧٣ به ميان نمى‌آورند و هيچ‌گونه تصويرى از اسيران اسرائيلى در اين جنگ نيز چاپ نشده و اشاره‌اى به خسارات وارده به اسرائيل در روزهاى اوّل اين جنگ نشده است. شايان ذكر است كه اوضاع اسرائيل در آن روزها به گونه‌اى بود كه ايالات متحده آمريكا وارد كار شد و يك پل هوايى براى كمك به اسرائيل به وجود آورد و براى نجات آن، پيشرفته‌ترين سلاح‌هاى هجومى آن زمان را در اختيار اسرائيل قرار داد، در حالى كه مصر و سوريه با سلاح‌هاى دفاعى در حال جنگ بودند.

با وجود همه اين‌ها ارتش مصر و سوريه به پيروزى‌هاى قابل توجهى دست يافتند.

در اين پژوهش، محتوا و پيام ٣٠ نمونه از كتاب‌هاى درسى انگلستان مورد بررسى قرار گرفت. نتايج اين بررسى نشان مى‌دهد كه ٧٣ درصد اين كتاب‌ها، به طور كلى گرايشى بى‌طرفانه نسبت به عرب‌ها و مسلمانان داشته‌اند، ١٧ درصد آن، ديدگاهى مثبت و ١٠ درصد آن نيز ضدّ اعراب و مسلمانان و القاكننده گرايشات منفى است. مرتبط دانستن اسلام با تروريسم و تندروى، شايسته دينى مانند اسلام نيست، دينى كه فرهنگ عربى اسلامى را به وجود آورد واين فرهنگ و تمدن ميراث فرهنگى يونان و ايران و ميراث فرهنگى بسيارى از سرزمين‌هاى ديگر را حفظ كرده و به نسل‌هاى بعد منتقل كرد. اين فرهنگ و تمدن، به حفظ ميراث تمدن‌هاى ديگر بسنده نكرد، بلكه آن را جلو برده و باعث پيشرفت و گسترش آن شد و دانش‌هاى جديدى مانند جبر به ميراث گذشتگان افزود.

البته اين‌گونه ايجاد ارتباطها در شأن و شايسته مدارس انگلستان كه از جمله پيشرفته‌ترين مدارس جهان است، نيست. و اين با نقش و وظيفه مدارس و اهداف برنامه‌هاى آموزشى كه به دانش‌آموزان ضرورت احترام به ديگران و احترام به فرهنگ آنان را آموزش مى‌دهد. در منافات است.

مدارس شرق و غرب شايسته است كه اصول فرهنگ‌ها و تمدن‌ها و اصول و روح اديان آسمانى را به دانش‌آموزان بشناسانند، و از ورود ديدگاه‌هاى تحميلى و مغرضانه به متون درسى خوددارى كنند.

پى‌نوشت‌ها:

\* برگرفته از پايگاه اينترنتى:» www .islam online .net «


[١]. و در راه خدا با كسانى كه با شما مى‌جنگند، جهاد كنيد و ستمكار نباشيد كه خدا ستمكاران را دوست ندارد.

[٢]. سوره مائده (٥)، آيه ٥.