ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٠ - نبرد گسترده و بى پايان براى فراموشى غدير
مىترسيم كه اگر كمى نسبت به عاشورا كوتاه بياييم فردا منكر اين هم بشويد و بگوييد سيدالشهدا (ع) مثلًا با يك آنفولانزاى ساده فوت كرده و مردهاند. بحث غدير كه پس از پيروزى انقلاب طراوت و تازگى بيشترى يافته براى بعضى قابل تحمل نيست و با تمام ابزار ماهوارهاى، اينترنتى و ... تمام تلاش خود را براى نابودى شيعه به كار مىبرند.
\* شيعه در اين شرايط چه وظيفهاى دارد؟
\* حضرت رسول (ص) در همان خطبه غدير فرمودند كه شما حاضران وظيفه داريد اين پيام را به گوش غائبان برسانيد. اين جمله بايد در بستر تاريخ به فراموشى سپرده نشود؛ يعنى هر نسلى موظف است با اتكا به اين سخن نبى اكرم (ص) پيام غدير را به نسلهاى بعد از خود برساند. اگر ما تنها به همين يك جمله نبى عمل كنيم و به نسلهاى ناآگاه و بىخبر پيامبر غدير را برسانيم كه پيامبر اكرم (ص) چرا سه شبانهروز جمعيت را نگاه داشتند و از مردم، چه مرد و چه زن با اميرالمؤمنين (ع) بيعت گرفتند. ما هم همانند دشمنان بايد از تمام راههاى جزوه، كتاب، اينترنت، ماهواره، پيامك و ... بر حسب توانايىها و امكاناتمان استفاده كنيم و هر كس به فراخور حال و امكاناتش براى ترويج و بزرگداشت غدير استفاده كنيم. حداقل اين است كه شب عيد غدير به همسايههاى اطراف خود اندكى شيرينى بدهيم. مادامى كه غدير مثل عاشورا فرهنگ نشده، موفق نبودهايم و به حدّ مطلوبمان نرسيدهايم. با جشن يك دهه غدير مردم را شاد و خوشحال كنيم كه شيعه فقط مذهب گريه و عزادارى نيست.
\* عملكرد نهادهاى فرهنگى متعدد كشور را در اين راستا چگونه ارزيابى مىكنيد؟
\* علاوه بر همه آنها، من عملكرد حوزهها را در حدّ مطلوب نمىبينم حتى در شهر قم كه پايگاه فرهنگى شيعه است و دنيا شيعه را به قم مىشناسد. در يكى از شمارههاى فصلنامه انتظار آمار تكاندهندهاى از جوانانى بود كه گفته بودند ما براى ظهور امام عصر (ع) دعا نمىكنيم چون از شمشير تيز و برانش مىترسيم. يعنى ما حتى نتوانستهايم به جوانهاى قمى پيام خود را منتقل كنيم. اين نظرخواهى هم همين اواخر انجام شده بود نه سى سال پيش. هر چند عملكرد ما زيباست امّا اصلًا در حدّ مطلوب نيست. مثلًا شما تصور كنيد در يك ليوان ٥٠ سى. سى آب ريختهايم. اين مقدار تنها مىتواند حدّاكثر يك نفر را از تشنگى نجات دهد ولى يك ليوان ظرفيتى چند برابر اين را دارد و عملكرد ما اساساً با فلسفه ساخت ليوان منافات دارد. اگر قرار بود تنها به همان مقدار يك ليوان آب ريخته شود كه لازم نبود يك ليوان را اينقدر بزرگ بسازيم و اندازه يك استكان هم كفايت مىكرد. نهادهاى فرهنگى ما هم بر همين منوال عمل كردهاند و من معتقدم كه رسالت، خيلى فراتر از عملكرد ماست و اگر تصميم بگيريم مىتوانيم با حركتهاى حساب شده و جهشى به حدّ مطلوبمان برسيم. براى نمونه شما به كشور فقير مراكش نگاه كنيد كه در ماه رمضان امسال چهارصد مبلغ را به فرانسه فرستادهاند تا وهابيت را در آنجا تبليغ كنند، از جاهاى ديگر كه بماند. رايزن فرهنگى جمهورى اسلامى هم در همان ايام نمايشگاه عكس طبيعت برپا كرده كه مورد اعتراض بسيارى قرار گرفت و از مردم بسيارى براى اين نمايشگاه دعوت كردهاند. ما كجاييم و آنها كجا كه يك كشور فقير و كوچكاند. مبلغان وهابيت تنها در ماه رمضان براى تبليغ وهابيت ساخته انگليس و پرورده آمريكا كه هيچ ندارند و چهره خشنى از اسلام در دنيا ارائه كردهاند، چقدر آيين خود را تبليغ مىكنند و ما چقدر؟ عربستان تنها در مصر هشتاد ميليارد دلار هزينه كرده است. شما ببينيد اين رقم، هزينه چند دهه وزارت ارشاد، دفتر و سازمان تبليغات و حوزههاى علميه ماست. شما ببينيد اين چهار نهاد ما در بيست سال اين مقدار بودجه دارند كه آنها اين رقم را تنها در مصر سرمايهگذارى فكرى- دينى كردهاند؟! ما هم پول داريم و هم نيروهاى ما پرشورتر و بااستعدادتر از وهابىها هستند ولى از اينها اصلًا استفاده نكردهايم. همان مثال ليوان است.
\* تاكتيكها و استراتژىهاى ضدّ شيعى امروز را چگونه مىبينيد؟
\* هجمه به شيعه از يك ناحيه نيست. مخالفان داخلى و خارجى ما متعددند: وهابىها، بهايىها، صوفىها، صهيونيستها، مسيحىها و بسيارى ديگر كه هر كدام به نوعى ضربه مىزنند ولى آنچه كه مهم و شاخص است كه جنگ تمام عيار با شيعه دارد وهابىها هستند كه رسماً شيعه را مرتد، مشرك، كافر مىدانند و جهاد با آنان و كشتن ايشان را واجب مىشمرد. در ميان گروههاى معاند هيچكدام به اين شكل نيستند. در مقابل ما وهابىها با بيش از پنجاه ماهواره بينالمللى، بيش از چهلهزار سايت اينترنتى و امكانات بىپايان نفت قرار دارند كه تنها در خارطوم، پايتخت مراكش يك كتاب ضدّ شيعه را در هشت ميليون نسخه تكثير و به طور رايگان توزيع كردهاند. اينها از همه امكانات و فرصتها عليه شيعه استفاده مىكنند. اينكه ما در برابر اينها عمل كردمان چه بوده بماند. اين در حالى است كه اگر بخواهيم واقعاً وارد عمل بشويم همانند جنگ سى و سه روزه لبنان مىشود كه با امكانات بسيار اندك توانستيم بر سومين يا چهارمين قدرت نظامى جهان فائق بياييم در عرصه فكرى و فرهنگى هم مىتوانيم پيروز باشيم. صهيونيستها پس از آن جنگ هنوز به طور كامل كمر راست نكردهاند و به اين نتيجه رسيدهاند كه نمىتوانند بر حزبالله فائق آيند. اين را با جنگ شش روزه تمام اعراب با امكانات آن روز