ماهنامه موعود
(١)
شماره هشتاد و سوم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
منتظر بر كرانه غدير
٢ ص
(٤)
از ميان خبرها
٤ ص
(٥)
تبليغ بهاييت
٤ ص
(٦)
هشدار مرجع تقليد درمورد گسترش روزافزون صوفى گرى
٤ ص
(٧)
حمله به ايران و انديشه مهدويت
٤ ص
(٨)
زندان؛ به جرم پخش شيرينى در نيمه شعبان!
٤ ص
(٩)
ناو هواپيمابر آمريكا راهى خليج فارس شد
٤ ص
(١٠)
حفارى خانه حضرت ابراهيم (ع) در عراق
٤ ص
(١١)
سلاح نفت برنده تر از هر شمشيرى
٥ ص
(١٢)
دعوت براى يورش به مسجدالاقصى
٥ ص
(١٣)
روز جهانى مبارزه با وهابيت و تروريسم
٥ ص
(١٤)
اعضاى ائتلاف انتفاضه مهجر، تاكنون علاوه
٥ ص
(١٥)
كتاب موهن نسبت به امامت امام زمان (ع)
٥ ص
(١٦)
نامه شيعيان يمن به عدالت خواهان جهان
٥ ص
(١٧)
آموزش بعثى ها توسط انگليسى ها براى عمليات تروريستى در ايران
٥ ص
(١٨)
باده بده ساقى ولى زخم غدير
٦ ص
(١٩)
فضيلت على (ع) در شب معراج
٧ ص
(٢٠)
سيماى اميرالمؤمنين (ع) در آثار اهل سنّت
٨ ص
(٢١)
على (ع)، اميرالمؤمنين
٨ ص
(٢٢)
روشن كننده حق از باطل پس از پيامبر (ص)
٨ ص
(٢٣)
فضايل بى شمار
٨ ص
(٢٤)
محبّت واجب شده
٩ ص
(٢٥)
محور بعثت پيامبران
٩ ص
(٢٦)
موجب نيك بختى
٩ ص
(٢٧)
نقطه مقابل حرارت دوزخ
٩ ص
(٢٨)
با على (ع) همراه شويد
٩ ص
(٢٩)
غدير، منشور بعثت سفير
١٠ ص
(٣٠)
امامت
١١ ص
(٣١)
خطبه غدير
١١ ص
(٣٢)
بلند كردن اميرالمؤمنين (ع) و معرفى وى به حاضران
١٣ ص
(٣٣)
اهميت مسئله امامت و تأكيد بر آن
١٣ ص
(٣٤)
كارشكنى منافقان
١٣ ص
(٣٥)
دوستان و دشمنان اهل بيت (ع)
١٤ ص
(٣٦)
حضرت مهدى (ع)
١٤ ص
(٣٧)
آماده كردن مردم براى گرفتن بيعت
١٤ ص
(٣٨)
بيان حلال و حرام و واجبات الهى
١٤ ص
(٣٩)
بيعت گرفتن رسمى
١٥ ص
(٤٠)
قرآن برتر است يا عترت؟
١٦ ص
(٤١)
ميهمان ماه
١٩ ص
(٤٢)
گل ظهور
١٩ ص
(٤٣)
سبزپوش
١٩ ص
(٤٤)
ختم غزل
١٩ ص
(٤٥)
سوار بال سپيده
٢٠ ص
(٤٦)
سوار سپر پوش قله خورشيد
٢٠ ص
(٤٧)
چشم انتظار
٢٠ ص
(٤٨)
گفتگوى اختصاصى موعود با دكتر استفان سايزر
٢٢ ص
(٤٩)
امام مهدى (ع) شفاعت كننده امت پيامبر (ص)
٢٥ ص
(٥٠)
خصومت ديرينه مسيحيت غرب با اسلام و پيامبر (ص)
٢٦ ص
(٥١)
شبهات عليه جهاد در اسلام
٢٦ ص
(٥٢)
استراتژى جديد غرب عليه اسلام
٢٧ ص
(٥٣)
ناكامى توطئه ها عليه اسلام
٢٨ ص
(٥٤)
سلطه يهوديان بر هاليوود
٣٠ ص
(٥٥)
هاليوود، سياست و پنتاگون
٣٢ ص
(٥٦)
نگرش اديان ايرانى به مسئله موعود
٣٤ ص
(٥٧)
هوشيدر، موعود زرتشت
٣٤ ص
(٥٨)
هوشيدر ماه
٣٥ ص
(٥٩)
سوشيانس
٣٥ ص
(٦٠)
خصوصيات سوشيانس
٣٦ ص
(٦١)
رسالت سوشيانس
٣٦ ص
(٦٢)
موعود دين مانى
٣٦ ص
(٦٣)
موعود دين مزدك
٣٧ ص
(٦٤)
سرانجام سخن
٣٧ ص
(٦٥)
معرفت امام زمان (ع) از ديدگاه شيخ صدوق
٣٨ ص
(٦٦)
مبانى اعتقاد به امامت
٣٨ ص
(٦٧)
حكايت ديدار
٤٢ ص
(٦٨)
سلوك بلا
٤٥ ص
(٦٩)
يكّه و تنها شدن ولى الهى
٤٥ ص
(٧٠)
1- شرايط تنها شدن امام حسين (ع)
٤٦ ص
(٧١)
2- عوامل تنهايى ولى خدا
٤٦ ص
(٧٢)
3- علت باز ماندن افراد از يارى ولى خدا
٤٩ ص
(٧٣)
قيام سيدالشهدا (ع)، قيام براى خدا
٥٢ ص
(٧٤)
شگفتى قيام سالار شهيدان
٥٢ ص
(٧٥)
درك نادرست از قيام امام حسين (ع)
٥٣ ص
(٧٦)
انگيزه اصلى قيام كربلا
٥٣ ص
(٧٧)
تسليم حق و حفظ ايمان
٥٤ ص
(٧٨)
لقمه حرام و سياهى قلب انسان
٥٤ ص
(٧٩)
حقيقت شهادت
٥٤ ص
(٨٠)
از نبى اعظم تا وصى خاتم
٥٦ ص
(٨١)
مهرنگاه
٦٠ ص
(٨٢)
اشاره
٦٠ ص
(٨٣)
پرسش شما، پاسخ موعود
٦١ ص
(٨٤)
خواستگارى گنجشك
٦٣ ص
(٨٥)
خواستگارى گنجشك
٦٣ ص
(٨٦)
گنجشك مدعى و بساط سليمان
٦٣ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٨ - ناكامى توطئه ها عليه اسلام

در مبانى دينى اسلام شدند، تا از اين راه كشورهاى غربى همچنان سلطه خود را در كشورهاى اسلامى تداوم بخشند.

پس از حادثه ١١ سپتامبر ٢٠٠١، پرفسور برنارد لوئيس- اسلام‌شناس برجسته آمريكايى- در سال ٢٠٠٢ كتابى را با عنوان اشكال كار كجا بود؟ تأليف كرد و در آن خواستار تجديد نظر در روش‌هاى مطالعات اسلامى در آمريكا گرديد. نويسنده اذعان مى‌دارد اصلاحاتى كه از سوى حكّام وابسته به آمريكا در كشورهاى اسلامى بعد از جنگ جهانى دوم عملى گرديد ساختارهاى نظامى، سياسى و اقتصادى را در بر مى‌گرفته است و مكاتب فكرى غرب، مانند سوسياليسم، ناسيوناليسم، ليبراليسم و پلوراليسم از لحاظ نفوذ در جوامع اسلامى با شكست كامل روبه‌رو شده‌اند. وى اعلام مى‌كند مسلمانان فقط با اصلاحات تفكر دينى و اعتقادى مى‌توانند پيشرفت نمايند.[١]

اين‌گونه اظهارنظرها از جانب برجسته‌ترين اسلام‌شناس آمريكايى، سردرگمى و به بن‌بست رسيدن مطالعات اسلامى در آمريكا و اروپا را آشكار مى‌سازد. اخيراً در مراكز علمى آمريكا و اروپا اين مباحث به شدّت دنبال مى‌شود كه مطالعات اسلامى توسط دانشگاه‌هاى آمريكا و اروپا نتوانسته تحولات جهان اسلام را پيش‌بينى نمايد و جهان غرب در برخورد با مسلمانان هميشه غافلگير شده است.

پيروزى انقلاب اسلامى در ايران ضربه سختى بر شبكه گسترده مطالعات اسلامى در آمريكا وارد كرد، زيرا با روى كار آمدن نظام جمهورى اسلامى ايران، با رأى مستقيم مردم، دولت آمريكا بزرگ‌ترين پايگاه خود را در جهان اسلام از دست داد و متحمّل خسارت‌هاى عظيم سياسى و اقتصادى گرديد. پيروزى انقلاب اسلامى ايران سرآغاز بيدارى جهان اسلام و بى‌اعتبار شدن تجزيه و تحليل‌هاى مراكز مطالعات اسلامى در بين دولتمردان آمريكايى شد؛ چون تمامى محاسبات و سياست‌هاى دولت آمريكا درباره جهان اسلام بر تجزيه و تحليل مراكز مطالعات اسلامى اين كشور استوار بود. انقلاب اسلامى ايران اين حقيقت را ثابت كرد كه اسلام، قدرتمند، پويا و زنده است و مى‌تواند در برابر اقدامات سودجويانه و سلطه‌طلبانه امپرياليسم غرب در جهان اسلام بايستد.[٢]

علاوه بر مراكز مطالعات اسلام در دانشگاه‌ها و مراكز علمى آمريكا و اروپا، حوزه‌هاى دينى مسيحيت(Seminaries) در اين كشورها بخش‌هاى مطالعات اسلامى را به وجود آورده‌اند. كه هدف آنها «مباحث بين اديان» است. چنانكه ياد شد، اين حوزه‌هاى دينى مسيحيت، كتاب‌هاى فراوانى را عليه اسلام تأليف نموده‌اند كه در آنها آشكارا به قرآن كريم و پيامبر اعظم (ص) توهين شده است.

كشيشان معروف بنيادگرايان مسيحى در آمريكا كه خود را «مبلّغان انجيل»(Evangelist) مى‌نامند، هم، آشكارا عليه پيامبر اعظم (ص) مطالب توهين‌آميز را مطرح مى‌كنند. سخنرانى‌هاى توهين‌آميز عليه پيامبر اعظم (ص) توسط كشيشان معروف آمريكايى، مانند «جرى فالول»(Jery Falwell) «پت رابرتسون»(Pat Robertson) و «فرانك لين گراهام»(Franklin Graham) در سال‌هاى اخير بازتاب جهانى داشته است.[٣]

ناكامى توطئه‌ها عليه اسلام‌

از صدر اسلام تا كنون اسلام هميشه به عنوان يك قدرت بزرگ فرهنگى در اروپا مطرح بوده و در تشكيل جوامع كشورهاى حوزه مديترانه، فرهنگ اسلامى به‌سان يك فرهنگ برتر نقش داشته است. حضور و گسترش سريع اسلام در اندلس، سيسيل و شرق اروپا در قرن اوّل هجرى، دين اسلام را به شرق و غرب پيوند داد.

اسلام‌شناسان و مورّخان غربى، اسلام را به عنوان يك دين شرقى و مسيحيت را به عنوان دين اروپايى و غربى معرفى مى‌نمايند، در صورتى كه تا سه قرن اوّل ظهور مسيحيت، پيروان اين دين فقط در مناطق خاورميانه پراكنده بودند و در قرن چهارم ميلادى به سال ٣١٣، بعد از مسيحى شدن امپراتور مشرك روم به نام كنستانتين، آيين مسيحيت در اروپا گسترش يافت.

اروپاييان كه خود را نماينده «دارالمسيحيت»(Christendom) مى‌دانند در طول تاريخ، اين استراتژى را با جدّيت و تعصّب خاصى دنبال كرده‌اند كه در قاره اروپا حتّى يك كشور، به طور كامل در اختيار مسلمانان نباشد. از اين‌رو شاهد بوديم كه مدّعيان آزادى و حقوق بشر در اروپا چگونه مسلمانان مظلوم بوسنى، آلبانى و كوزوو را به بدترين شكل قتل عام كردند.[٤]

غربيان ادّعا داشتند قاره‌هاى آمريكا و اروپا را «دارالمسيحيت» قلمداد نمايند، ليكن گسترش سريع اسلام در اين دو قاره، آنها را در حال حاضر به «قاره‌هاى اسلامى- مسيحى» تبديل نموده است. ايدئولوژى‌هاى سكولار در غرب با همان روحيه ديرينه جنگ‌هاى صليبى هر روز با شگردهاى خود با گسترش اسلام در آمريكا و اروپا مبارزه مى‌كنند.

«كاردينال جوزف راتسينگر»(Cardinal Josef Ratsinger) از آلمان كه به عنوان پاپ جديد انتخاب شده، در سخنرانى‌هاى خود بر اين نكته اصرار دارد كه مسيحيت به عنوان ميراث و فرهنگ اروپا پذيرفته شود و اعلام مى‌كند كه كليساى كاتوليك خود را با اصول مدرنيته حاكم بر جوامع غربى، يعنى «پلوراليسم»، «ايلومينيسم»(Illuminism) ، «سكولاريسم»، «جامعه مدنى دموكراتيك» و «فردگرايى» كاملًا تطبيق نموده است.[٥]

رهبر مسيحيان كاتوليك هم مطابق خواسته‌هاى دولتمردان اروپايى و آمريكايى، اخيراً آشكارا به پيامبر اعظم (ص) توهين نمود و اظهار داشت كه اسلام با قدرت شمشير پيشرفت كرده است. در سال گذشته، روزنامه پرتيراژ دانماركى و شمارى از روزنامه‌ها و مجلات كشورهاى اروپايى كاريكاتورهاى توهين‌آميزى عليه پيامبر اعظم (ص) را به بهانه آزادى بيان به چاپ رسانده بودند، ليكن همين اروپاييان دو نفر از مورّخان و دانشمندان اروپايى را كه در تحقيقات آكادميك خود بر مسئله هولوكاست خدشه وارد كرده بودند، محكوم به زندان نمودند.

شايان ذكر است دولت- شهر-(City State) واتيكان در داخل شهر رم ايتاليا در روز فوريه ١٩٢٩ بعد از امضاى توافقنامه لاتران(Treaty of Lateran) بين پاپ و رهبر