آنگاه كمر همت به ميان بسته، قبضه شمشير صمصام را در پنجه مردانه خود به رقص آوريد، و از نهاد جان متبلور به ايمان تشيّع علوى يا على مدد گوييد. با دشمن سفّاك بجنگيد، سپس به قضاوت بنشينيد كه برد و پيروزى از آن كيست؟

بنگريد كه چگونه ابرهاى متراكم و سياه را از چهره آفتاب زدوده‌ايد.

به تماشاى طلوع آفتاب ولايت نشسته و ظهور و حضور منجى را شادمانه فرياد كنيد.

اميرالمؤمنين (ع) فرمود:

اگر درون خود را زلالى آب و آيينه ببخشيد، نيت‌ها پاك شوند، البته اعمال نيز پاكيزه گردد.[٢]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. مجلسى، محمد باقر، بحارالانوار، ج، ص: «إنّ الميّت منكم على هذا لأمر بمنزلة الضّارب بسيفه فى سبيل الله.»

[٢]. زرگر اصفهانى.

[٣]. فروغى قزوينى.

[٤]. حافظ.

[٥]. سوره بقره (٢)، آيه ٢١٠: «وَاللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ».

[٦]. سوره مريم (١٩)، آيه ٧٥: «فَسَيَعْلَمُونَمَنْ هُوَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضْعَفُ جُنْداً وَ يَزِيدُ اللَّهُ الَّذِينَ اهْتَدَوْا هُدىً».

[٧]. سوره اعراف (٧)، آيه ٢٣: «رَبَّناظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ».

[٨]. آمدى، عبدالواحد، غررالحكم، ص ٩٣، ح ١٦٣٠. «لو خلصت النيّات لزكت الأعمال».

\*\*\*

فصل تقسيم گل و گندم و لبخند

چشم‌ها پرسش بى‌پاسخ حيرانى‌ها		دست‌ها تشنه تقسيم فراوانى‌ها
با گل زخم، سر راه تو آذين بستيم‌		داغ‌هاى دل ما، جاى چراغانى‌ها
حاليا! دست كريم تو براى دل ما		سرپناهى است در اين بى‌سر و سامانى‌ها
وقت آن شد كه به گل، حكم شكفتن بدهى!		اى سرانگشت تو آغاز گل‌افشانى‌ها!
فصل تقسيم گل و گندم و لبخند رسيد		فصل تقسيم غزل‌ها و غزل‌خوانى‌ها ...
سايه امن كساى تو مرا بر سر، بس!		تا پناهم دهد از وحشت عريانى‌ها
چشم تو لايحه روشن آغاز بهار		طرح لبخند تو پايان پريشانى‌ها