ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٤ - ٣ آثار تحقق حيات طيبه

وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‌ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ‌.[١]

و اگر مردم شهرها ايمان آورده و به تقوا گراييده بودند، قطعاً بركاتى از آسمان و زمين برايشان مى‌گشوديم ولى تكذيب كردند، پس به [كيفر] دستاوردشان [گريبان‌] آنها را گرفتيم.

٢. در آيه ديگر نيز خداوند پايدارى بر راه راست را موجب بهره‌مندى از آب گوارا دانسته، مى‌فرمايد:

وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَ مَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذاباً صَعَداً[٢]

و اگر [مردم‌] در راه راست پايدارى ورزند قطعا آب گوارايى بديشان نوشانيم تا در اين‌باره آنان را بيازماييم و هركس از ياد پروردگار خود دل بگرداند، وى را به قيد عذابى [روز] افزون درآورد.

شايان ذكر است در ذيل اين آيه، روايتى از امام محمدباقر (ع) نقل شده كه در آن «استقامت بر ولايت على بن ابى طالب و جانشينان او» به عنوان مصداق عينى «استقامت بر راه راست» ياد شده است:

يعنى‌ «لَوِاسْتَقامُوا عَلَى» ولاية على بن أبى طالب اميرالمؤمنين و الأوصياء من ولده: و قبلوا طاعتهم فى أمرهم و نهيهم‌ «لَأَسْقَيْناهُمْماءً غَدَقاً».[٣]

يعنى اگر در راه ولايت على بن ابى‌طالب، اميرمؤمنان و اوصيا، از فرزندان او، كه برآنها درود باد، پايدارى ورزند و امر و نهى آنان را پذيرا شده و گردن نهند، قطعاً آب گوارايى به آنها نوشانيم.

٣. در سومين آيه، خداوند متعال به نقل از حضرت نوح (ع) آمرزش‌خواهى را مايه نزول باران‌هاى پى‌درپى و فراوانى اموال و نعمت‌هاى گوناگون معرفى كرده، مى‌فرمايد:

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً.[٤]

و گفتم: از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او همواره آمرزنده است‌] تا [بر شما از آسمان باران پى در پى فرستد و شما را با اموال و پسران يارى كند و برايتان باغ‌ها قرار دهد و نهرها براى شما پديد آورد.

با توجه به آيات ياد شده و آيات و روايات فراوان ديگرى كه در آنها تأكيد شده همه نعمت‌هاى مادى دنيا براى انسان، به عنوان خليفه خدا بر زمين، آفريده شده است.[٥] مى‌توان گفت:

با تحولى كه در عصر ظهور در جهان جان انسان‌ها رخ مى‌دهد، درهاى زمين و آسمان گشوده شده و آنها با گشاده‌دستى تمام، همه نعمت‌هاى خود را بر آدميان جارى مى‌كنند؛ يعنى زمانى كه انسان از در آشتى با خداى خود برمى‌آيد و رابطه خود را با خداى خود اصلاح مى‌كند، آسمان و زمين، گياهان و جانوران، آب و خاك، ابر و باد، ماه و خورشيد و ديگر مخلوقات خداوند در خدمت اين انسان در مى‌آيند و بى‌هيچ دريغى همه آنچه در توان دارند، به پاى او مى‌ريزند.

و اين همان مطلبى است كه در فرموده پيامبر گرامى اسلام (ص) نيز بدان تصريح شده است:

امت من در زمان مهدى از نعمت‌هايى برخوردار مى‌شوند كه هرگز پيش از آن از آنها برخوردار نبوده‌اند؛ آسمان بر آنها باران پى‌درپى مى‌فرستد و زمين همه گياهانش را [براى آنها] مى‌روياند.[٦]

بنابراين شايد بتوان گفت:

همه تحولاتى كه در عصر ظهور در جهان طبيعت رخ مى‌دهند، همه بركاتى كه در اين عصر نازل مى‌شوند، همه نعمت‌هايى كه در اين دوران بر مردمان عرضه مى‌گردد و سرانجام همه رفاه و آسايش مادى كه پس از ظهور رخ مى‌نمايد، چيزى جز آثار تحول انسان و نيل او به حيات طيبه، به عنوان مهم‌ترين فلسفه ظهور نيست.[٧]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سوره فاطر (٣٥) آيه ٩.

[٣]. مجلسى، محمدباقر، بحارالأنوار، ج ٩٩، ص ١٠١؛ قمى، عباس، مفاتيح‌الجنان، زيارت حضرت صاحب الأمر به نقل از سيدبن طاووس؛ أَلسّلام على ربيع الأنام و نضرة الأيّام.

٤. نهج‌البلاغه، ترجمه سيد جعفر شهيدى، كلمات قصار، شماره ١٤٧، ص ٣٨٨.

[٥]. سوره حديد (٥٧) آيه ١٧؛ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ‌.

[٦]. حسينى بحرانى، سيدهاشم، سيماى حضرت مهدى (ع) در قرآن، ترجمه سيد مهدى حائرى قزوينى، ص ٣٧٧؛ همچنين ر. ك: صدوق، محمد بن على بن حسين، كمال الدين و تمام النعمة، ج ٢، ص ٦٦٨. طوسى، محمد بن حسن، كتاب الغيبة، ص ١١٠؛ يعنى بموتها كفر أهلها والكافر ميّتٌ، فيحييها الله بالقائم (ع) فيعدل فيها فيحيى الأرض و يحيى أهلها بعد