رئيس‌جمهور كاتوليك آمريكا نيز ادامه داشت. اسقف كاشنگ كه شديداً مخالف و دشمن كمونيسم بود، او را در اين راه همراهى مى‌كرد. او دريافت كه يهوديان مى‌توانند هم‌پيمان واقعى ايالات متحده ضد كمونيسم باشند، نه جهان اسلام.

پس از اين شكستگى در سد موضع‌گيرى‌هاى كليساها و اختلاف ميان آن‌ها، سازمان‌هاى كاتوليكى بسيارى خواهان تغيير موضع‌گيرى‌هاى لاهوتى واتيكان در مورد برپايى يك كشور يهودى و بازگشت يهوديان به فلسطين شدند.

در كنار اين، سازمان‌هاى كاتوليكى ديگرى كه مخالف برپايى يك حكومت اسراييلى نبوده، و خواهان آن بودند كه در كنار آن حقوق فلسطينى‌ها نيز حفظ و رعايت شود.

موضع‌گيرى كليساى ارتدوكس در قبال مسيحيت صهيونيستى‌

كليساى ارتدوكس در ايالات متحده مخالفت خود را با مسيحيت صهيونيستى اعلام كرد. اين كليسا بر اين باور بود كه جريان مسيحيت صهيونيستى به دنبال القاى يك ديدگاه لاهوتى بيگانه از مسيحيت در ذهن مسيحيان است. اين كليسا بر اين باور بود كه اهداف اين جريان، سياسى است نه دينى و در نتيجه همه اين‌ها در جهت خدمت به منافع حكومت خاصى است.

شوراى كليساهاى خاورميانه‌

اما در مورد موضع‌گيرى كليساهاى خاورميانه در مقابل اين جريان، بايد گفت: آن شورا به دلايل دينى، سياسى و انسانى مخالف مسيحيت صهيونيستى بود.

شوراى كليساهاى خاورميانه، مسيحيت صهيونيستى را متهم به استفاده ابزارى و سوءاستفاده از كتاب مقدس و بازى با احساسات مسيحيان در جهت تلاش براى مقدس دانستن تأسيس يك كشور و قانونى و مشروع جلوه دادن سياست‌هاى آن، دانست و اين را در بيانيه‌اى كه در ماه آوريل ١٩٨٦ صادر نمود، بيان كرد.

كشيش رياض گريگور، دبير كل اين شورا علت مخالفت با اين جريان را اين‌گونه بيان كرد:

مسيحيت صهيونيستى، هيچ ارتباطى به مسيحيت ندارد زيرا آن در تحريف برخى نوشته‌ها و اسفار كتاب مقدس است.

مسيحيت صهيونيستى، توطئه‌اى است كه بر ضد عموم مسيحيان به ويژه مسيحيان عرب برنامه‌ريزى شده است تا باعث شكست طرح گفت‌وگوى مسيحيت و اسلام شود و طرح‌هاى درگيرى و جنگ تمدن‌ها و جنگ اديان به ويژه اسلام و مسيحيت توجيه شود. اين طرح در واقع به دنبال مانع تراشى براى هم‌زيستى مسلمانان و مسيحيان در جهان عرب است و مى‌خواهد ميان آن‌ها تفرقه‌افكنى كند و باعث جنگ شود.

موضع كليساى روم ارتدوكس‌

كليساى روم ارتدوكس نيز از اين قاعده مستثنى نبود. اين كليسا نيز با مسيحيت صهيونيستى به مخالفت پرداخت و حتى به نام‌گذارى آن نيز اعتراض كرد. پدر عطاءالله حنا، پطريك روم ارتدوكس در قدس اصرار مى‌كرد كه بايد آنان را «گروه‌هاى صهيونيست شده مدعى مسيحيت» ناميد.

او به اين دليل با اين جريان مخالفت مى‌كرد كه اعتقاد داشت، تناقضات بسيارى ميان بسيارى از مفاهيم اساسى مسيحيت مانند: صلح، آرامش، دوستى و يكدلى با اصول صهيونيسم وجود دارد؛ زيرا صهيونيسم بر پايه انديشه‌هاى نژادپرستانه و قوم‌گرايى و دست زدن به كارهاى پليد شيطانى براى پيشبرد طرح‌هاى نادرست استوار است. بنابراين مسيحيت صهيونيستى جريانى است كه بيشتر از هر چيزى به يهوديت صهيونيستى نزديك است.

چيزى كه باعث افزايش ترس و هراس روم ارتدوكس از مسيحيت صهيونيستى شد، اهدافى است كه عبارتند از، جذب مسيحيان شرقى به خود و تلاش براى جدا ساختن آن‌ها از هويت، ريشه‌هاى شرقى و مسائل ملّى‌شان با استفاده از شعار تبليغ براى مسيحيت.

هم‌چنين روم ارتدوكس تأكيد مى‌كند، آن‌چه باعث مى‌شود آن‌ها در مخالفت خود با مسيحيت صهيونيستى ثابت‌قدم‌تر باشند و به مخالفت خود با آن ادامه دهند، اين است كه آن‌ها اعتقاد دارند؛ صهيونيست‌ها از بعد سياسى و غير دينى كتاب مقدس را تأويل و تفسير مى‌كنند. تا بدين وسيله اشغال، جنگ و حمله به اطرافيان را توجيه كنند و به مردم بقبولانند كه فلسطين از آن آنان است و ديگران در آن حقى ندارند.

منابع:

١. المسيحية الصهيونية، صهيونية أم صهيوأميريكيه؟ مأساة فى استعمال الكتاب المقدس، استغلال المشاعر الدينية فى انشاء دولة صهيونية؛ الكدتور القس رياض جرجور.

http.// www. asharqalarabi. org. uk/ m- w/ b- waha- ٤٤. htm

٢. فى مواجهة الصهيونية المسيحية، الصهيونية المسيحية، محمد السماك، ص ١٤٩- ١٦٦ دارالنفائس، ط ٤، عام ٢٠٠٤.