ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٢ - ج) نص
شدند و گفتند اى رسول خدا آيا اين آيات فقط به على اختصاص دارد، حضرت فرمود: آرى به او و اوصياى من تا روز قيامت. گفتند: اى رسول خدا، آنان را به ما معرفى كن، فرمود: على برادرم و وزيرم و وارثم و وصيم و خليفه من در امتم، سپس فرزندم حسن و بعد فرزندم حسين و بعد نفر از اولاد حسين يكى پس از ديگرى. قرآن با آنها است و آنها با قرآنند، از قرآن جدا نمى شوند و قرآن از آنها جدا نمى شود تا در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند.»[١]
٥. امام صادق (ع) فرمود: «خداوند در روز قيامت با سه نفر سخن نمى گويد و به آنها توجه نمى كند و آنها عذابى دردناك دارند: كسى كه درختى را بروياند كه خداى متعال آن را نرويانده باشد؛ يعنى كسى كه امامى را نصب كند كه خدا او را نصب نكرده است و كسى كه امام منصوب از سوى خداى متعال را انكار كند و هركسى كه خيال كند براى او در اين دو در اسلام سهمى هست، در حالى كه خداوند مى فرمايد: و ربّك يخلق ما يشاء و يختار، ماكان لهم الخيرة[٢]؛ پروردگار تو مى آفريند آن را كه مى خواهد و اختيار مى كند و آنان اختيارى ندارند»[٣]
٦. ابوبصير مى گويد: نزد امام صادق (ع) بودم كه سخن از اوصياء و امامان پيش آمد و من نام اسماعيل [فرزند امام صادق (ع)] را بردم، امام فرمود: نه، قسم به خدا اين امر در دست ما نيست بلكه در عهده خود خداوند است كه يكى را پس از ديگرى معرفى مى كند.[٤]
٧. عمروبن اشعث مى گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه مى گويد: آيا مى پنداريد كه هر يك از ما كسى را كه مى خواهيم وصى خود قرار مى دهيم؟ نه به خدا قسم، اين [امامت] عهدى از جانب خدا و رسول است كه به مردى پس از مرد ديگر مى رسد تا آن كه اين امر به صاحبش منتهى مى شود.[٥]
ج) نص
١. مجلسى (ره) در جلد ٢٣ بحارالانوار در ذيل بابى با عنوان «امامت جز با نص نيست و برهر امامى واجب است كه بر امام بعد از خود تنصيص نمايد»، ٥ حديث ذكر مى كند.
٢. شيخ صدوق در كتاب كمال الدين و تمام النعمة، در مورد نص بر حضرت حجت بن الحسن (عج) و اينكه دوازدهمين امام است به ترتيب زير احاديث فراوانى را ذكر مى كند:
١. نص خداوند بر قائم (عج)، ٤ حديث
٢. نص رسول خدا (ص) بر قائم (عج)، ٣٧ حديث
٣. نص اميرالمؤمنين بر قائم (عج)، ١٩ حديث
٤. نص حضرت فاطمه (س) بر قائم (عج)، ١ حديث
٥. نص بر قائم (عج) در لوحى كه خداوند او را به رسولش اهدا كرد و حضرت رسول (ص) آن را به فاطمه (س) واگذار نمود و فاطمه (س) به جابر بن عبدالله انصارى و جابر آن را به امام باقر (ع) تحويل داد.
٦. نص امام حسن (ع) بر قائم (عج)، ٢ حديث
٧. نص امام حسين (ع)، ٥ حديث
٨. نص امام سجاد (ع)، ٨ حديث
٩. نص امام باقر (ع)، ١٧ حديث
١٠. نص امام صادق (ع)، ٥٧ حديث
١١. نص امام موسى (ع)، ٦ حديث
١٢. نص امام رضا (ع)، ٨ حديث
١٣. نص امام جواد (ع)، ٣ حديث
١٤. نص امام هادى (ع)، ١٠ حديث
١٥. نص امام عسكرى (ع)، ٩ حديث.
گفتنى است كه در اكثر احاديث فوق علاوه بر قائم (عج) نام ديگر امامان نيز ذكر شده است.
٣. كلينى (ره) در اصول كافى در ذيل بابى با عنوان «آنچه خدا و رسولش بر امامان، يكى پس از ديگرى نص كردند»، ٧ حديث ذكر كرده و در ١٢ باب ديگر احاديث مربوط به نص امام قبلى بر امام يا ائمه بعدى را ذكر مى نمايد.[٦]
ادامه دارد.
پى نوشتها:
١. شيخ صدوق، معانى الخبار، انتشارات جامعه مدرسين، ١٣٦١ ه، ص ١٣٢.
[٢]. همان، ص ١٣٤.
[٣]. همان ص ١٣٦.
[٤]. علل الشرايع، ص ١٢٣؛ إنما الطاعة لله- عزوجل- ولرسوله و لولاة الامر و أنّما امر بطاعة أولى الامر لانهم معصومون مطهرون و لايأمرون بمعصيتة.
[٥]. بحارالانوار، ج، ٢٥ ص ١٩١.
[٦]. بحارالانوار، ج، ٢٥ ص ٢١١ به نقل از اعتقادات صدوق، صص ١٠٨- ١٠٩.
[٧]. سوره نساء (٤)، آيه ٥٩.
[٨]. سوره مائده (٥)، آيه ٦٧.
[٩]. سوره مائده (٥)، آيه ٣.
[١٠]. سوره مائده (٥)، آيه ٥٥.
١١. صدوق، امالى، ص ١٨٦.
[١٢]. صدوق، معانى الاخبار، ص ١٠٢.
[١٣]. همان.
[١٤]. سوره نساء (٤)، آيه ٥٩.
[١٥]. سوره مائده (٥)، آيه ٥٥.
[١٦]. سوره توبه (٩)، آيه ١٦.
[١٧]. طبرسى، احتجاج، ج، ١ ص ٣٤٤.
[١٨]. سوره قصص (٢٥)، آيه ٦٨.
[١٩]. تحف العقول، ص ٣٢٩.
[٢٠]. كلينى، كافى، ج، ١ ص، ٢٧٦؛ مجلسى، بحارالانوار، ج، ٤٨ ص ٢٥.
[٢١]. شيخ صدوق، كمال الدين و تمام النعمه، ص ٢٢٢.
[٢٢]. كلينى، كافى، ج، ١ صص ٢٨٦ تا ٣٢٩.