ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٨ - مصاديق كمال در دعاهاى امام زمان (ع)

پيشگامان ظهور\*

اشاره:

همواره بيماردلان و باطل جويان در پى تأويل آيات متشابه قرآن حكيم بوده‌اند تا آنها را به دلخواه خود براى توجيه آراء فاسد و عقايد نادرستشان به كار برند، اما خداوند در هر زمان حجت معصومى دارد كه تأويل درست آيات را بيان نموده، و از گمراهى مردم جلوگيرى مى‌كند. آيات قرآن را باطنى است و بطن آن را بطنى ديگر و آنرا ظاهرى است و ظاهرش را ظاهرى ديگر؛ همانا آيه‌اى اولش درباره چيزى خواهد بود و آخرش مربوط به چيزى ديگر؛ در عين حالى كه سخن متصل و پيوسته‌اى است كه بر چند وجه مى‌گذرد.

مطابق فرموده خداوند تبارك و تعالى، تأويل آنرا جز خداوند و راسخان در علم، هيچ كس نمى‌داند؛ و امامان امت (ع) كه همان راسخان در علم مى‌باشند فرموده‌اند: ما آن‌را مى‌دانيم.

در دومين قسمت اين مجموعه مقالات توجه شما را به تأويل آيه شريفه‌اى از قرآن كريم درباره گردآمدن ياران پيشگام امام غايب (ع) در نخستين لحظات ظهور آن حضرت (ع) در مكه جلب مى‌كنيم.

خداوند متعال در آيه ١٤٨ سوره مباركه بقره مى‌فرمايد:

فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً.

پس به كارهاى نيك پيشى گيريد، هركجا باشيد

(\*) سيماى حضرت مهدى (ع) در قرآن، سيد هاشم بحرانى، ترجمه سيدمهدى حائرى قزوينى، با تلخيص.