از امام صادق (ع) نقل شده است كه در آن هنگام آقاى ما، قائم (ع) به خانه خدا به پشت خود تكيه‌زده مى‌گويد: «اى مردم هركه مى‌خواهد آدم و شيث را ببيند، بداند كه من آدم و شيث هستم و هركه مى‌خواهد نوح و فرزندش سام را ببيند، بداند كه من همان نوح و سامم و هر كه مايل است ابراهيم و اسماعيل را ببيند، بداند كه من همان ابراهيم و اسماعيل مى‌باشم و هركه مى‌خواهد موسى و يوشع را ببيند، من همان موسى و يوشع هستم و هركس مى‌خواهد عيسى و شمعون را ببيند، من همان عيسى و شمعون هستم و هركه مى‌خواهد محمد (ص) و اميرالمؤمنين، على (ع) را ببيند، بداند من همان محمد و على هستم و هركه مى‌خواهد حسن و حسين را ببيند، بداند كه من همان حسن و حسينم، و هركه مى‌خواهد امامان از ذريه حسين را ببيند، بداند كه من همان ائمه اطهار هستم. دعوتم را بپذيريد و به نزدم جمع شويد كه هرچه گفته‌اند و هرچه را نگفته‌اند، به شما خبر مى‌دهم».

اين حديث دلالت دارد بر اينكه تمام صفات انبياى عظام و مكارم ائمه اطهار (ع) در وجود امام عصر- أرواحنا فداه- جمع است و از آن حضرت آشكار مى‌گردد. در قسمت‌هاى قبل شباهت‌هاى ميان آن حضرت (ع) و چند پيامبر بزرگ الهى را بررسى كرديم، اينك توجه شما را به ادامه آن جلب مى‌كنيم.

شباهت به حضرت الياس (ع)

الياس (ع) خداوند عمرش را- همچون حضرت خضر (ع)- طولانى ساخته است، همين‌طور خداوند تعالى عمر حضرت امام زمان (ع) را نيز طولانى نموده است.

حضرت الياس (ع) نيز- مانند خضر (ع)- هر سال به حج مى‌رود و در آنجا با هم ملاقات مى‌كنند. دليل بر اين معنى اينكه در تفسير امام حسن عسكرى (ع) نقل گرديده است كه پيغمبر اكرم (ص) به زيد بن ارقم فرمودند:

خضر و الياس هر سال در مراسم حج همديگر را ملاقات مى‌كنند.[١]

حضرت قائم (ع) نيز هرسال به حج مى‌رود- چنانكه در باب شباهتشان به خضر (ع) نيزگذشت.

حضرت الياس (ع) از قومش فرار كرد و از نظر آنان غايب شد، هنگامى كه مى‌خواستند او را بكشند.

امام عصر (ع) نيزا ز قوم خود فرار كردند و از ديده مردم غايب شدند، هنگامى كه مى‌خواستند آن حضرت را به قتل برسانند.

حضرت الياس (ع) هفت سال غايب شد و قائم (ع) نمى‌دانم تا كى غيبتش ادامه خواهد داشت.

الياس (ع) در كوه دشوارى سكونت كرد و حضرت قائم (ع) نيز مطابق در روايت على بن مهزيار اهوازى فرمودند:

پدرم ابومحمد (ع) به من سفارش كرد كه مجاورت نكنم قومى را كه خداوند بر آنها غضب كرده و لعنتشان نموده و براى آنان در دنيا و آخرت ننگ و خوارى است و براى آنها عذاب دردناكى است، و مرا دستور فرمود كه از كوهساران جز دشوار آنها و از بلاد جز جاهاى پست را برنگزينم و خداوند تقيه را آشكار فرمود، و آن را بر من گماشت، پس من در تقيه‌ام تا روزى كه اجازه داده شود خروج نمايم.

عرض كردم: اى آقاى من اين امر كى خواهد بود؟ فرمودند: هرگاه بين شما و راه كعبه فاصله و جدايى افتاد و آفتاب و ماه جمع شدند، و كواكب و ستارگان آنها را در ميان گرفتند ....[٢]

خداوند متعال به دعاى حضرت الياس (ع) يونس پيغمبر را در حالى كه كودك بود، بعد از چهارده روز از فوتش زنده كرد- چنانكه در حديث آمده-[٣].

همچنين خداوند متعال به بركت امام زمان (ع) و به دعايشان مردگان بسيارى را زنده خواهد كرد پس از گذشت سال‌ها از مرگشان؛ از جمله اصحاب كهف، و بيست و پنج نفر از قوم موسى- كه به حق قضاوت مى‌كنند و با آن عدالت مى‌نمايند- و يوشع بن نون وصى حضرت موسى، و مؤمن آل فرعون و سلمان فارسى و ابودجانه انصارى، و مالك اشتر، و نيز نقل شده‌