ماهنامه موعود
(١)
شماره چهل و چهارم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
اين جماعت گستاخ
٢ ص
(٤)
روزگار غريبى است!
٣ ص
(٥)
نبوت، امامت و ولايت
٤ ص
(٦)
امام خمينى و خيزش جهانى اسلام
١٠ ص
(٧)
جهان، تشنه اسلام ناب محمدى
١٠ ص
(٨)
ابطال نظريه پايان نقش تاريخى اسلام
١١ ص
(٩)
واقعيت صدور انقلاب اسلامى
١١ ص
(١٠)
اعتراف به شكوفايى جهانى اسلام
١١ ص
(١١)
چشم انداز روشن اسلام در جهان
١٢ ص
(١٢)
معرفت امام و فلسفه آفرينش
١٣ ص
(١٣)
خانه مهدى كجاست؟
١٤ ص
(١٤)
1 دوران زندگى با پدر بزرگوار خود امام حسن عسكرى (ع) (255- 260 ق)
١٥ ص
(١٥)
2 دوران غيبت صغرا (260 تا 329 ق )
١٦ ص
(١٦)
3 دوران غيبت كبرا
١٧ ص
(١٧)
الف) مدينه طيبه
١٧ ص
(١٨)
ب) ناحيه ذى طوى
١٧ ص
(١٩)
ج) دشتها و بيابانها
١٧ ص
(٢٠)
4 دوران ظهور و حكومت مهدى (ع)
١٨ ص
(٢١)
طى الارض امير اسحاق استرآبادى
١٩ ص
(٢٢)
مهدى منتظر (ع) و پايان سير تاريخ ظهور
٢٠ ص
(٢٣)
اعتقاد مشترك اديان سه گانه آسمانى درباره پايان تاريخ
٢١ ص
(٢٤)
اختلاف نظر مسلمانان، مسيحيان و يهود در هويت رهبر موعود الهى و كتاب وى
٢٢ ص
(٢٥)
اختلاف شيعه و سنى درباره رهبر موعود
٢٤ ص
(٢٦)
چگونه امام شايسته مقام امامت مى شود؟
٢٦ ص
(٢٧)
بازتاب بنيادگرايى آمريكايى در سياست خارجى آمريكا
٣٢ ص
(٢٨)
سياست عدم تمركز بر جنوب
٣٣ ص
(٢٩)
جزميت بنيادگرايان
٣٣ ص
(٣٠)
به كجا مى رويم؟
٣٣ ص
(٣١)
سخن آخر
٣٥ ص
(٣٢)
نقد مقاله «بازتاب بنيادگرايى آمريكايى در سياست خارجى آمريكا»
٣٦ ص
(٣٣)
روى اوّل
٣٧ ص
(٣٤)
روى ديگر
٣٧ ص
(٣٥)
گرايش زنان انگليسى به اسلام
٣٩ ص
(٣٦)
گلباران
٤٠ ص
(٣٧)
آينه آيين حق
٤٠ ص
(٣٨)
عطر حضور
٤٠ ص
(٣٩)
اى يار غايب از نظر
٤١ ص
(٤٠)
عدالت موعود (ع)
٤١ ص
(٤١)
شكوفه باران
٤٢ ص
(٤٢)
شاه كليد
٤٢ ص
(٤٣)
رباعى ها
٤٢ ص
(٤٤)
يك هفته بى قرارى
٤٢ ص
(٤٥)
چهل ميليون مسيحى صهيونيست
٤٣ ص
(٤٦)
هم پيمانان جديد
٤٣ ص
(٤٧)
آيا سياست امريكا تحت تأثير قرار مى گيرد؟
٤٣ ص
(٤٨)
زائر غريب
٤٤ ص
(٤٩)
مسيح يهودى و فرجام جهان
٤٨ ص
(٥٠)
2 مسيح يهودى آمريكايى و صهيون
٤٨ ص
(٥١)
دولت يهودى «آرارات» در نيويورك
٥٤ ص
(٥٢)
آينده زمين و انسان
٥٦ ص
(٥٣)
نقش يهود در دوران ظهور
٦٠ ص
(٥٤)
نگاهى به تاريخ يهود
٦٠ ص
(٥٥)
دوران حضرت موسى و يوشع (ع)
٦١ ص
(٥٦)
دوره داوران و سلطه فرمانروايان محلى
٦١ ص
(٥٧)
دوره داود و سليمان (ع)
٦٢ ص
(٥٨)
دوران تجزيه و كشمكش داخلى
٦٢ ص
(٥٩)
دوره استيلاى آشوريان
٦٣ ص
(٦٠)
دوران استيلاى بابليان
٦٤ ص
(٦١)
دوران استيلاى ايرانيان
٦٤ ص
(٦٢)
دوران استيلاى يونانى ها
٦٤ ص
(٦٣)
دوره استيلاى روميان
٦٥ ص
(٦٤)
پرسش شما؛ پاسخ موعود
٦٧ ص
(٦٥)
1 امام مهدى (ع) شبيه ترين مردم به رسول خدا (ص)
٦٧ ص
(٦٦)
2 قاطعيت لازمه گسترش عدالت
٦٩ ص
(٦٧)
3 روايتهاى ساختگى و نسبتهاى ناروا
٦٩ ص
(٦٨)
بايسته هاى تبليغ فرهنگ مهدوى
٧٠ ص
(٦٩)
2 توجه به جايگاه و شأن رفيع امام عصر (ع)
٧٠ ص
(٧٠)
4 گشودن زواياى جديد در طرح مباحث مهدوى
٧٢ ص
(٧١)
5 توجه به آفتها و آسيبهاى انديشه مهدويت
٧٢ ص
(٧٢)
6 پرهيز از درآميختن فعاليتهاى مهدوى با اغراض
٧٣ ص
(٧٣)
7 رعايت اخلاص در عمل و پيراسته داشتن نيت
٧٣ ص
(٧٤)
8 توجه ديدگاهها و نظرات مراجع عظام تقليد
٧٤ ص
(٧٥)
9 توجه به كاركردهاى مجالس و مراسم مهدوى
٧٥ ص
(٧٦)
صلح جهانى؛ از ادعا تا واقعيت
٧٦ ص
(٧٧)
جاده مستقيم به سوى صلح!؟
٧٨ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٥ - دولت يهودى «آرارات» در نيويورك

ميراث لاهوتى پروتستانتيسم پيورتيان (به يهوديت درآمده) و عقيده مردمى، ميراثى بود كه باعث شد، مسيحيت صهيونيستى آمريكايى از دهه پنجم قرن نوزده و چندين دهه قبل از صهيونيسم هرتزلى، از آن سربرآورد.

اين ميراثى بود كه فرهنگ و سياست ايالات متحده را يارى كرد تا اعتقاد به لزوم برپايى اسراييل (بازگشت يهود) و حمايت از ايشان را به عنوان فريضه‌اى الهى و نه فرهنگى و سپس سياسى بپذيرد.

بنابراين عجيب نيست كه اولين كنسول آمريكا در قدس، به نام «واردر كرسون» از مسيحيت به يهوديت درآيد. به يهوديت درآمدن كرسون به دليل توجه يكباره او به فلسطين بود.

او در سال ١٨٤٤، رفتن به فلسطين جهت انجام «كارهاى الهى» و كمك به تأسيس وطن قومى براى يهود در «سرزمين موعود» را مقرر ساخت.

او هنوز به شهر مقدس نرسيده بود كه باران نامه‌ها و يادداشتهاى كرسون بر سر افراد خانواده و رؤسايش در واشنگتن باريدن گرفت، او از آنها خواست، به خاطر نياز مبرم و فورى جهت قرار دادن فلسطين به عنوان وطن قومى يهود قيام كنند، تا بدان وسيله امت يهود بتوانند در يكجا گرد آيند و به فرايض و شعائر خويش بپردازند و پيشرفت كنند. هنگامى كه جوابى از سوى مسئولان امر جهت تشويق مهاجرت يهود به فلسطين دريافت نكرد، با تعدادى از مسئولان حكومت عثمانى تماس گرفت. هنگامى‌كه تلاشهايش در اينجا نيز با شكست مواجه گرديد، در قدس ماندگار شد و در «سرزمين موعود» وطن گزيد و سابقه‌اى در آنجا از خود به يادگار گذاشت كه بعدها مسيحيان آمريكا ز آنها استفاده‌هاى فراوان كردند.

شش سال پس از رفتن كرسون به قدس، در سال ١٨٥٠، تعدادى از اصولگرايان آمريكايى به رهبرى خانم «كلوريترا مانيور» به فلسطين مهاجرت كردند. او همسر ثروتمند و فرزندانش را كه در فيلادلفيا زندگى مى‌كردند، وادار كرد به فلسطين مهاجرت كنند، اما سعى و تلاش آنها جهت ساخت كيبوتسى كه در آن اقامت كنند، در آن به انتظار ظهور مسيح باقى بمانند، با شكست مواجه شد. بدين ترتيب ملاحظه مى‌كنيم، آمريكائيان اصولگرا چند دهه قبل از صهيونيسم اقدام به ساخت كيبوتس نموده بودند. مانيور و گروهش هفت‌سال پس از ترك آمريكا و هنگامى‌كه انتظار ايشان به درازا كشيد، بى‌آن‌كه «نجات و رهايى» را محقق نمايند، به فيلادلفيا بازگشتند. اين آخرين مهاجرت از اين نوع مهاجرتها نبود. چند سال بعد و در سال ١٨٦٦، ١٥٠ زائر مسيحى از ايالت مين، آمريكا را به قصد اقامت در فلسطين و به انتظار ظهور موعود ترك كردند، اما اين مهاجرت آنها نيز با شكست مواجه شد و كسانى كه در اين گروه قرار داشتند، شكست خويش را چنين توجيه كردند كه علت تأخير در ظهور مسيح، عدم گردآمدن تمام ملت برگزيده در سرزمين موعود است.[١]

به‌نظر مى‌رسد، اين حماسه عقيده مردمى، باعث ظهور جنبش مسيحيت صهيونيسم شد كه ثروتمندان و سياستمداران آن را پايه‌گذارى كردند و خواستار بذل تلاشهاى مردمى جهت بازگرداندن يهوديان به فلسطين شدند.

پى‌نوشتها:

______________________________

(١).

Selig Adler, American And The Holyland In: American Historical Quartely, Sp. ٢٧٩١.

(٢). ياران و پيروان هر دو آيين مسيحيت و يهوديت به ظهور يك منجى اعتقاد دارند، مسيحيان به ظهور حضرت مسيح (ع) و يهوديان به ظهور «ماشيحاه» معتقد هستند و منظور از ماشيحاييان در اينجا ياران و پيروان «ماشيحاه» همان موعود يهوديان است. (مترجم)

(٣). دانيال و حزقيال از پيامبران عهد قديم‌اند و زندگى و سفر خويش را طى دوره اسارت بابلى در قرن ششم قبل از ميلاد گذراندند. هر دو سفر به جا مانده از پيامبران مذكور يهود را به تكفير گناهان و خطاهايشان و بازگشت به اورشليم دعوت مى‌كند.

(٤). در كتاب مقدس گوسفند سمبل قربانى كردن است. در انجيل يوحنا، مسيح، بره خداوند ناميده مى‌شود؛ «فردا يوحنا به يسوع نگاه كرد كه به سوى او مى‌آمد، گفت: اين همان بره خداست كه گناه جهانيان را برطرف مى‌كند» (يوحنا ٢٩: ١).

(٥).Harold Bloom ,Op .cit .

(٦). پيروان هر يك از آيينهاى اسلام، مسيحيت و يهوديت اعتقاد دارند، روز هفتم هفته همان روزى است كه دين آنها اظهار كرده است، مثلًا ما مسلمانان اعتقاد داريم، اين روز جمعه است، در حالى‌كه مسيحيان آن روز يكشنبه و يهوديان آن روز شنبه مى‌دانند (مترجم).

(٧).Harold Bloom ,Op .cit .

(٨).Harold Bloom ,Op .cit .

(٩). يديشى: زبان آلمانى آميخته به لغات عبرى (مترجم).

(١٠).

David S. Katz And Richard H. Popkin, Messianic Revolution, London, The Penguin Press. ٩٩٩١.

(١١).

David S. Katz And Richard H. Popkin, Messianic Revolution, London, The Penguin Press. ٩٩٩١.

(١٢).Henry Feingold ,op .cit .p .٨٩١ -٩ .