ماهنامه موعود
(١)
شماره چهل و چهارم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
اين جماعت گستاخ
٢ ص
(٤)
روزگار غريبى است!
٣ ص
(٥)
نبوت، امامت و ولايت
٤ ص
(٦)
امام خمينى و خيزش جهانى اسلام
١٠ ص
(٧)
جهان، تشنه اسلام ناب محمدى
١٠ ص
(٨)
ابطال نظريه پايان نقش تاريخى اسلام
١١ ص
(٩)
واقعيت صدور انقلاب اسلامى
١١ ص
(١٠)
اعتراف به شكوفايى جهانى اسلام
١١ ص
(١١)
چشم انداز روشن اسلام در جهان
١٢ ص
(١٢)
معرفت امام و فلسفه آفرينش
١٣ ص
(١٣)
خانه مهدى كجاست؟
١٤ ص
(١٤)
1 دوران زندگى با پدر بزرگوار خود امام حسن عسكرى (ع) (255- 260 ق)
١٥ ص
(١٥)
2 دوران غيبت صغرا (260 تا 329 ق )
١٦ ص
(١٦)
3 دوران غيبت كبرا
١٧ ص
(١٧)
الف) مدينه طيبه
١٧ ص
(١٨)
ب) ناحيه ذى طوى
١٧ ص
(١٩)
ج) دشتها و بيابانها
١٧ ص
(٢٠)
4 دوران ظهور و حكومت مهدى (ع)
١٨ ص
(٢١)
طى الارض امير اسحاق استرآبادى
١٩ ص
(٢٢)
مهدى منتظر (ع) و پايان سير تاريخ ظهور
٢٠ ص
(٢٣)
اعتقاد مشترك اديان سه گانه آسمانى درباره پايان تاريخ
٢١ ص
(٢٤)
اختلاف نظر مسلمانان، مسيحيان و يهود در هويت رهبر موعود الهى و كتاب وى
٢٢ ص
(٢٥)
اختلاف شيعه و سنى درباره رهبر موعود
٢٤ ص
(٢٦)
چگونه امام شايسته مقام امامت مى شود؟
٢٦ ص
(٢٧)
بازتاب بنيادگرايى آمريكايى در سياست خارجى آمريكا
٣٢ ص
(٢٨)
سياست عدم تمركز بر جنوب
٣٣ ص
(٢٩)
جزميت بنيادگرايان
٣٣ ص
(٣٠)
به كجا مى رويم؟
٣٣ ص
(٣١)
سخن آخر
٣٥ ص
(٣٢)
نقد مقاله «بازتاب بنيادگرايى آمريكايى در سياست خارجى آمريكا»
٣٦ ص
(٣٣)
روى اوّل
٣٧ ص
(٣٤)
روى ديگر
٣٧ ص
(٣٥)
گرايش زنان انگليسى به اسلام
٣٩ ص
(٣٦)
گلباران
٤٠ ص
(٣٧)
آينه آيين حق
٤٠ ص
(٣٨)
عطر حضور
٤٠ ص
(٣٩)
اى يار غايب از نظر
٤١ ص
(٤٠)
عدالت موعود (ع)
٤١ ص
(٤١)
شكوفه باران
٤٢ ص
(٤٢)
شاه كليد
٤٢ ص
(٤٣)
رباعى ها
٤٢ ص
(٤٤)
يك هفته بى قرارى
٤٢ ص
(٤٥)
چهل ميليون مسيحى صهيونيست
٤٣ ص
(٤٦)
هم پيمانان جديد
٤٣ ص
(٤٧)
آيا سياست امريكا تحت تأثير قرار مى گيرد؟
٤٣ ص
(٤٨)
زائر غريب
٤٤ ص
(٤٩)
مسيح يهودى و فرجام جهان
٤٨ ص
(٥٠)
2 مسيح يهودى آمريكايى و صهيون
٤٨ ص
(٥١)
دولت يهودى «آرارات» در نيويورك
٥٤ ص
(٥٢)
آينده زمين و انسان
٥٦ ص
(٥٣)
نقش يهود در دوران ظهور
٦٠ ص
(٥٤)
نگاهى به تاريخ يهود
٦٠ ص
(٥٥)
دوران حضرت موسى و يوشع (ع)
٦١ ص
(٥٦)
دوره داوران و سلطه فرمانروايان محلى
٦١ ص
(٥٧)
دوره داود و سليمان (ع)
٦٢ ص
(٥٨)
دوران تجزيه و كشمكش داخلى
٦٢ ص
(٥٩)
دوره استيلاى آشوريان
٦٣ ص
(٦٠)
دوران استيلاى بابليان
٦٤ ص
(٦١)
دوران استيلاى ايرانيان
٦٤ ص
(٦٢)
دوران استيلاى يونانى ها
٦٤ ص
(٦٣)
دوره استيلاى روميان
٦٥ ص
(٦٤)
پرسش شما؛ پاسخ موعود
٦٧ ص
(٦٥)
1 امام مهدى (ع) شبيه ترين مردم به رسول خدا (ص)
٦٧ ص
(٦٦)
2 قاطعيت لازمه گسترش عدالت
٦٩ ص
(٦٧)
3 روايتهاى ساختگى و نسبتهاى ناروا
٦٩ ص
(٦٨)
بايسته هاى تبليغ فرهنگ مهدوى
٧٠ ص
(٦٩)
2 توجه به جايگاه و شأن رفيع امام عصر (ع)
٧٠ ص
(٧٠)
4 گشودن زواياى جديد در طرح مباحث مهدوى
٧٢ ص
(٧١)
5 توجه به آفتها و آسيبهاى انديشه مهدويت
٧٢ ص
(٧٢)
6 پرهيز از درآميختن فعاليتهاى مهدوى با اغراض
٧٣ ص
(٧٣)
7 رعايت اخلاص در عمل و پيراسته داشتن نيت
٧٣ ص
(٧٤)
8 توجه ديدگاهها و نظرات مراجع عظام تقليد
٧٤ ص
(٧٥)
9 توجه به كاركردهاى مجالس و مراسم مهدوى
٧٥ ص
(٧٦)
صلح جهانى؛ از ادعا تا واقعيت
٧٦ ص
(٧٧)
جاده مستقيم به سوى صلح!؟
٧٨ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٨ - ٤ دوران ظهور و حكومت مهدى (ع)

اين نامعلوم بودن محل زندگى آن حضرت در دوران غيبت كبرا سبب شده تا عده‌اى به گمانه‌زنى‌هايى بعضا سست و واهى بپردازند و به طرح محلهايى كه اثبات آنها كارى بس مشكل است روى آورند.

افسانه جزيره خضرا يا مثلث برمودا و مانند آن حكايتهايى است كه در تاريخ پر فراز و فرود اين اعتقاد رخ نموده است، ولى همواره روشنگرانِ اين مذهبِ حق، مردم را از لغزش در اين بيراهه‌ها برحذر داشته‌اند.

٤. دوران ظهور و حكومت مهدى (ع)

دوران ظهور كه درخشان‌ترين فراز تاريخ و بهترين دوران حيات انسانى است، ويژگيهاى فراوانى دارد كه از جمله مهم‌ترين آنها حاكميت آخرين معصوم و حجت الهى است. درباره محل زندگى حضرت مهدى (ع) و حكومت آن حضرت در عصر ظهور، روايات فراوانى وجود دارد. عمدتا در اين روايات، مسجد سهله را منزل آن حضرت و شهر كوفه را به عنوان پايگاه حكومتى آن حضرت معرفى كرده‌اند.

مسجد سهله شرافت بسيارى دارد؛ از جمله در روايات ذكر شده كه در اين مسجد، هزاران پيامبر به نماز ايستاده‌اند.

«صالح بن ابوالاسود» گويد: امام صادق (ع) سخن از مسجد سهله راند، آنگاه فرمود:

أما إنّه منزل صاحبنا إذا قام بأهله.[١]

به‌درستى كه مسجد سهله منزل صاحب ماست آنگاه كه [پس از قيام‌] با اهل خود در آنجا فرود آيد.

هم‌چنين آن حضرت به ابابصير فرمود:

يا أبا محمد كأنّى أرى نزول القائم فى مسجد السّهلة بأهله و عياله.

اى ابا محمد، گويا حضرت قائم را در مسجد سهله مى‌بينم كه با زن و فرزندانش در آن نازل مى‌شوند.

ابوبصير پرسيد: آيا مسجد سهله خانه‌اش خواهد بود؟ حضرت فرمود:

نعم، هو منزل إدريس و ما بعث اللّه نبيّا إلّا وقد صلّى فيه والمقيم فيه كالمقيم فى فسطاط رسول اللّه و ما من مؤمن ولا مؤمنة إلّا و قلبه يحنّ إليه و ما من يوم ولا ليلة إلّا والملائكة يأوون إلى هذا المسجد يعبدون اللّه.[٢]

آرى، اين مسجد، منزل ادريس است. خداوند هيچ پيامبرى را برنينگيخت، مگر آن‌كه در اين مسجد نماز گزارد. هر كس در اين مسجد بماند مانند آن است كه در خيمه رسول خدا (ص) اقامت كرده است. هيچ مرد و زن مؤمنى نيست، مگر آن‌كه دلش به سوى آن مسجد پرمى‌كشد. روز و شبى نيست مگر آن‌كه فرشتگان به اين مسجد پناه مى‌برند و در آن به عبادت خدا مى‌پردازند.

همان‌طور كه اشاره شد، كوفه نيز مركز حكومت مهدى (ع) قلمداد شده است.

چگونگى زندگى در عصر ظهور به روشنى مشخص نشده ولى به نظر مى‌رسد تفاوت بسيارى با نحوه زندگى امروزى داشته باشد. تكامل علوم بشرى، كمال عقلانى بشر، توسعه خارق‌العاده امكانات و رفاه عمومى، امنيت فراگير بر كل كره زمين و ... به‌طور قطع، ويژگيهايى را براى زندگى در آن زمان ايجاد خواهد نمود كه امروز درك دقيق آن براى ماكارى بس مشكل است.

از امام باقر (ع) نقل شده كه در بخشى از يك روايت طولانى فرمود:

ثمّ يتوجّه إلى الكوفة فينزلها و تكون داره.[٣]

آن‌گاه [حضرت مهدى (ع)] به سوى كوفه مى‌رود پس آنجا را براى منزل برمى‌گزيند و كوفه خانه او خواهد بود.

پى‌نوشتها:


[١]. سيدبن طاووس، الاقبال، ص ٢٩٨.

[٢]. شيخ صدوق، كمال‌الدين و تمام النعمه، ترجمه منصور پهلوان، ج ٢، ص ١٤٣.

[٣]. محمدبن يعقوب كلينى، اصول كافى، ترجمه‌سيد جواد مصطفوى، ج ٢، ص ١١٩.

[٤]. كمال‌الدين و تمام النعمه، ج ٢، ص ١٦٤.

[٥]. همان، ج ٢، ص ٨٠.

[٦]. اصول كافى، ج ٢، ص ١٤١.

[٧]. شيخ طوسى، كتاب الغيبة، ص ١٦٢.

[٨]. اصول كافى، ج ٢، ص ١٤٠؛ ابن ابى زينب، غيبت نعمانى، ص ١٨٨.

[٩]. اصول كافى، ج ٢، ص ١١٨؛ شيخ مفيد، الارشاد، ج ٢، ص ٣٤٨؛ كتاب الغيبة، شيخ طوسى، ص ٢٣٢.

[١٠]. غيبت نعمانى، ص ١٨١.

[١١]. همان، ص ٣١٥.

[١٢]. طبرى، دلائل إلامامه، ص ٢٩١.

[١٣]. علامه محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٥٣، ص ١٧٤.

[١٤]. كتاب الغيبة، شيخ طوسى، ص ٢٦٣.

[١٥]. شيخ طوسى، التهذيب، ج ٢، ص ٢٥٢.

[١٦]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣١٧.

[١٧]. كتاب الغيبة، شيخ طوسى، ص ٤٧٥.