ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٦ - چگونه امام شايسته مقام امامت مى شود؟
چگونه امام شايسته مقام امامت مىشود؟
سخنرانى آيت الله وحيدخراسانى
ترجمه: محمود مطهرى نيا
بر ما واجب است كه اصول دين خود را بر پايه علمى عميقى استوار كنيم و به ناقص بودن آن رضايت ندهيم.
در بخشى از دعا [ى معروف به «دعاى معرفت» چنين آمده] است:
أللّهم عرّفنى حجّتك فإنّك إن لم تعرّفنى حجّتك ضللت عن دينى.[١]
عبارتى آكنده از اهميت است! مسئله معرفت حجت خداوند بر خلقش مسئله خيلى مهمى است و همانند شناخت عبادات و معاملات و يا فهم صحيح و اعم، برائت و اشتغال.[٢]
زمانى كه وارد مباحث عقيدتى و امامت مىشويم، از خوف بدنهايمان مىلرزد؛ چرا كه مركب وسلاح مناسب اين ميدان را نداريم ولى چه كنيم كه بايد درباره آن صحبت كنيم.
«أللّهم عرّفنى حجّتك ...» معرفت كامل حجت خداوند متعال مافوق توان ماست. اگر فرض را بر اين بگذاريم كه علماى بزرگوار ما (ره) به طور جدى تلاش كرده و در اين مسير كوتاهى نكردهاند، باز هم درباره اين موضوع بهطور كامل بحث نشده است. علت هم عظمت مطلب است نه اينكه بحثكنندگان درباره مسئله امامت كوتاهى كرده باشند. اقتضاى عظمت مطالب امامت و علوّ مقام آن اين است كه به راحتى به اعماق آن دست نيابيم. ذكر اين مطلب لازم است كه شرط اساسى معرفت پيدا كردن نسبت به اصول دين اين است كه منبع ما فقط قرآن و سنت باشد كه از قرآن اصول و از روايات فروع و تفصيل آن را برداشت كنيم. تنها سبب انحرافات اين است كه در بحثهاى عقيدتى سراغ غير قرآن و احاديث رفتهايم.
امامت از همه مسائل كليدى عقيدتى مهمتر است؛ چرا كه مقدمهاى است كه انسان را به خداوند متعال مىرساند. اين مطلب براى شما- كه بحمد اللّه اهل فضليد- واضح است كه خدا به چه شناخته مىشود و به چه عبادت مىگردد و معناى «لولانا ماعرف اللّه ولولانا ماعبداللّه»[٣] را مىدانيد. همچنين مىدانيد كه ارتباط علمى و عملى ميان بنده و پروردگارش با وساطت امامت كبرى برقرار و معرفت و عبادت تنها از طريق آن محقق مىگردد. اما اين امامت چيست؟