ماهنامه موعود

شماره چهل و يك

چرا مسيحيت صهيونيستى؟

ما حجاب اسلاميم

مسيحيت صهيونيستى و پيدايش و ظهور تاريخى آن

بخش دوم صهيونيزم مسيحى چيست؟

بنيادهاى دين شناختى صهيونيسم مسيحى

بخش سوم تاريخچه صهيونيسم مسيحى

مسيح يهودى و فرجام جهان

تشكيلات مسيحى حامى اسرائيل

پايگاههاى مسيحيت صهيونيستى در آمريكا

پايگاههاى مسيحى در برزيل

پايگاههاى مسيحى در انگليس

التماس دعا

حضرت صاحب الامر (ع) كيست؟

ماه پرى چهره

مدينه آرمانى دينى

از قنوت عارفان

شوق وصال

شعر مهدوى

دوبيتى

تنهاترين عاشق

دريا در غدير

نذر امام مهدى (ع)

بهار حضور

گلبانگ

دُرّ ولايت

مثل پيرمرد قفل ساز ديندارى كنيد تا

يادنامه

غيبت امام زمان (ع)، علل و آثار آن از ديدگاه اميرمؤمنان (ع)

1 غيبت امام مهدى (ع)

2 علل و حكمتهاى غيبت امام زمان

1- 2 در امان ماندن از بيعت با ستمگران

2- 2 مشخص شدن گمراهان

3- 2 ستم و ظلم مردم به خودشان

4- 2 به جهت ستم به فرزندان على (ع)

5- 2 حفظ علامتهاى هدايت

3 آثار و نتايج غيبت امام زمان (ع)

1- 3 سرگردان شدن مردم

2- 3 مشكل شدن ديندارى

3- 3 ترديد در وجود امام زمان (ع)

آخرين شاهد

سيماى ياران حضرت مهدى (ع)

1 خلوص اعتقاد و شدّت توحيدگرايى

2 توانمندى و قدرت اراده

3 عشق والا به امام (ع) و متعلقات ايشان

4 از خودگذشتگى و ايثار

5 داشتن كفايت كافى و وافى

6 شب زنده دارى

7 شجاعت و دلاورى

8 عبادت خالصانه

9 فرمانبرى و اطاعت محض

10 روشنگرى و هدايت بخشى

11 خداترسى

12 آرزوى شهادت

13 خونخواهى از حسين

14 يارى امام حق

يك خُم هنوز در بسته است

1 أللّهمّ أدخل على أهل القبور السّرور

2 أللّهمّ أغن كلّ فقير

3 أللّهمّ أشبع كلّ جائع

4 أللّهمّ اكس كلّ عريان

5 أللّهمّ اقض دين كلّ مدين

6 أللّهمّ فرّج عن كلّ مكروب

7 أللّهمّ ردّ كلّ غريب

8 أللّهمّ فكّ كلّ أسير

9 أللّهمّ أصلح كلّ فاسد من أمور المسلمين

10 أللّهمّ اشف كلّ مريض

11 أللّمّ سدّ فقرنا بغناك

12 أللّهمّ غيّر سوء حالنا بحسن حالك

13 أللّهمّ اقض عنّا الدّين

14 و أغننا من الفقر

فجر مقدس

يادگارى هاى موعود

حكايت بناى مسجد امام حسن (ع)

انگيزه و چگونگى بناى مسجد امام حسن مجتبى (ع)

پايان جهان در اساطير

الف) اساطير يونان

ب) اساطير اسكانديناوى

ج) اساطير هند

د) اساطير بوميان آمريكا

كجاست شمس طليع

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٢ - بهار حضور

دريا در غدير

از كران مشرق آمد عالم آرا در غدير		با طلوعى جاودان، خورشيد بطحا در غدير
مسند انداز زمين شد آسمان آن دم كه ديد		در فراز اين فرود، عرش معلّا در غدير
زآن دو پيكر تيغ تا جويد فروغ ايزدى‌		خيمه بر بام فلق افراشت جوزا در غدير
ريخت گردن بند پروينى به بزم آفتاب‌		بر جبين موج، رقصان شد ثريا در غدير
هر ستاره، ديده اى شد، ديده اى چشم انتظار		كهكشان را تا ببيند مرتضى را در غدير
تا على دست خدايى كرد بيرون ز آستين‌		از بغل بيرون نيامد دست بيضا در غدير
با ولايت استوار، آيين يزدانى نگشت‌		بر اهورايى سرير نور، الّا در غدير
مثل شبنم پاك از دامان گل پرواز كن‌		تا مگر آگه شوى از راز دريا در غدير
بركه كى درياى پر گوهر برآرد در كنار		اى عجب ناممكن آمد ممكن، اما در غدير
زآن خُم سربسته خضر آورد آب زندگى‌		مردگان را مژدگانى جان مسيحا در غدير
تا برافروزد تنور شعله خيز كربلا		سر كشيد از خاك گلگون، لاله لا در غدير