جامعه اى «پس لائيك» ظهور كرد، جامعه اى كه لامذهبى را از دو قرن پيش مى شناخته و از يك قرن قبل در تمام زمينه هاى اجتماعى، چه در فضاى قانونى و سياسى و چه در ساير فضاها، با آن آشنا بوده و در آن ريشه دوانده بود. برعكس جوامع اسلامى كه وقتى پديده لامذهبى در اين جوامع ظهور كرد فقط نخبگان غربزده آن را در بر مى گرفت. يك مسلمان وظايف فردى و اصطلاحات قرآن را مى خواند، آنها را مى شناسد يا به راحتى آنها را به ياد مى آورد و در آن مسير گام بر مى دارد، چون مرجع كنونى وحال حاضر مذهبى آن است در حالى كه يك آمريكايى چون لامذهبى بر او تأثير گذاشته است، نياز به اين دارد كه وظايف فردى و اصطلاحات كتاب مقدّس را دوباره از نو بخواند و فراگيرد و سرانجام اين كه احياى مذهبى در آمريكا «غسل تعميد دوباره» از پايين (تأثير بر جامعه) يا از بالا (تلاش جهت تغيير نظام) بود.

٢- جنبش مسيحيت سياسى و اصولگرا در آمريكا (برعكس جوامع اسلامى) در جامعه اى دمكراتيك زاده شد، به همين دليل مقيد و محدود به فرهنگ و آداب و رسومى دمكراتيك است. به همين دليل به خشونت و زور روى نمى آورد، مگر به وسيله گروه‌هاى بى اهميت و خُرده پا، همچنين در معرض قلع و قمع و سركوب به سان جوامع اسلامى قرار نمى گيرد، مگر در موارد خاصى؛ مانند خودكشى. همچنين به قدرت رسيدن جنبش مسيحيت سياسى و اصولگراى آمريكا در جامعه اى دمكراتيك، آن را به سوى مبارزات سياسى به عنوان قدرت رأى دهنده مؤثر و حاكميت بر شوراهاى مدارس و شهرها در بسيارى از ايالتها سوق داد و باعث شد تا نمايندگانى در كنگره و ميان استانداران ايالتها داشته باشد.

غير از آن، راست مسيحى، در چارچوب سعى و تلاش خويش جهت «تعميد از بالا» اقدام به ارائه كانديداى خويش جهت حضور در انتخابات اوّليه حزب جمهورى خواه در سال ١٩٨٨ نمود و او كسى نبود جز «پات رابرتسون». اين تلاش در كانديداتورى اوّليه جهت شركت در انتخابات رياست جمهورى سال ٢٠٠٠ به وسيله معرفى «گرى پوير» كه در جنگ انتخاب كانديداهاى حزب جمهورى خواه پيروز شده بود، تكرار شد.

٣- جنبش مسيحيت سياسى و اصولگراى آمريكا، در جامعه اى‌