«جرى فالول» در مهر ماه ٨١ در مصاحبه اى با شبكه تلويزيونى «سى. بى. اس» آمريكا، رسول گرامى اسلام (ص) را مورد اهانت قرار داده بود. متعاقب اين اظهارات توهين آميز، علاوه بر ملتهاى مسلمان در كشورهاى مختلف، سازمان كنفرانس اسلامى، طى واكنشهايى بيانات اين كشيش و اقدام شبكه تلويزيونى «سى. بى. اس» امريكا در پخش آن را محكوم كردند.

اگرچه مقامات امريكايى در مواجه‌ه با اعتراض مسلمانان اين كشور نسبت به اظهارات موهن اين كشيش گستاخ، باآنان به طور صورى همدردى كرده و اين اظهارات را موضع شخصى گوينده آن تلقى كرده اند ولى نمى توان سهم دولت امريكا ودولتهايى را كه با عملكرد فرهنگى و سياسى خود زمينه چنين گستاخيهايى را در داخل كشور خود به وجود مى آورند، ناديده گرفت.

دركشورى كه رئيس جمهور بى خرد و بى تجربه اش پس از حادثه ٣٠ شهريور تعمداً لبه تيز حملات خود را متوجه «اسلام گرايى» مى كند و از سر نادانى سخن از لزوم به راه افتادن مجدد جنگهاى صليبى به ميان مى آورد، طبيعى است كه كشيشان و اسقفهاى آن نيز اينگونه مقدسات مسلمانان را وقيحانه مورد تعرض و هتك حرمت قرار دهند.

تظاهرات اعتراض آميز مردم هند عليه اظهارات وهن انگيز «جرى فالول» كشيش امريكايى كه در آن به نبى اكرم (ص) جسارت كرده بود، دست كم پنج شهيد و تعداد زيادى مجروح بر جاى گذاشته است. اين خونين ترين عكس العمل مسلمانان عليه گستاخى آن كشيش حمايت شده امريكايى بود.

«فريد زكريا» يكى از نويسندگان مجله «نيوزويك» طى مقاله اى ضمن انتقاد از اظهارات فالول نوشت: «بلافاصله بعد از ١١ سپتامبر فالول و رابرتسون تصميم گرفتند كه از اين فاجعه براى بسيج طرفدارانشان عليه ليبرالها، طرفداران سقط جنين و ... استفاده كنند، اما اين امر عكس العمل شديدى در جامعه آمريكا برانگيخت و محكوميت آنها را توسط طيف وسيعى از جمله رئيس جمهور بوش در پى داشت. در نتيجه فالول و رابرتسون وادار به عقب نشينى شدند، معذرت خواستند و به نحوى ناشيانه مدعى شدند كه اظهارات آنها خارج از متن درنظر گرفته شده است. آنها بعداً از آن نوع كينه توزى دست برداشتند و در عوض مسلمانان را هدف آسان ترى يافتند».

نكته قابل توجه در دوره بعد از توهين فالول، نحوه برخورد كاخ سفيد بود. سخنگويان كاخ سفيد حتى در مواردى كه كراراً مورد سؤال قرار مى گرفتند از اظهار نظر در اين مورد خوددارى كرده و تنها به تكرار اين كه «به نظر رئيس جمهور، اسلام دين صلح است» بسنده مى كردند. به طور كلى كاملًا مشهود است كه جرج بوش ديگر توجهى را كه بلافاصله بعد از ١١ سپتامبر به تبليغ بردبارى مذهبى و جلوگيرى از انجام اقدامات و طرح مطالب سوء عليه مسلمانان و اسلام نشان مى داد، ندارد. يكى از دلايل اصلى اين امر را مى توان نفوذ بسيار بالاى راست مسيحى در حزب جمهورى خواه و نقش مهمى كه آنها در انتخابات رياست جمهورى در سال ٢٠٠٤ ايفا مى كنند، دانست.

پى نوشت ها:

[١].Dispensation

[٢].End time

[٣].Antichrist

[٤].Tribulation

[٥].Armageddon

[٦].Rebirth

[٧]. اين نظام «مشيت الهى گرايى» ناميده مى شود.