ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٨
١- باز گرداندن محدوده مسجدالحرام به همان حدودى كه حضرت ابراهيم (ع) براى آن تعيين كرده بود.
٢- باز گرداندن مقام حضرت ابراهيم (ع) به جاى اصلى و اوليه خويش همان طور كه در زمان رسول خدا (ص) به كعبه چسبيده بود.
٣- ممانعت به عمل آوردن از طواف مستحبى، تا آنها كه طواف واجب دارند، بتوانند به مناسك خويش بپردازند.
٤- بريدن دستان قبيله بنى شيبه كه از كعبه دزدى كرده اند.
پس از تكميل سپاه ده هزار نفرى حضرت رو به مدينه مى كنند و پس از آن ايران (منطقه اصطخر) و به دنبال آن، عراق كه كوفه را در آنجا پايتخت خويش قرار داده و در نهايت متوجه بيت المقدس مى شوند تا دست اشرار را از آنجا كوتاه كنند. ان شاءاللّه
پى نوشتها
[١]. ر. ك: سوره نور (٢٤)، آيه ٥٥.
[٢]. ر. ك: سوره قصص (٢٨)، آيات ٦- ٥.
[٣]. ر. ك: سوره انبياء (٢١)، آيه ١٠٥.
[٤]. ر. ك: سوره توبه (٩)، آيه ٣٣.
[٥]. حضرت رسول (ص) ضمن خطبه آن روز عظيم فرمودند: «مردم! نور خداوند در وجود من و سپس در على و پس از او هم در نسل او و نهايتا در قائم مهدى (ع)- كه حق خداوند و همه حقوق ما را بازپس مى گيرد- نهاده شده است. (الامام المهدى (ع) من المهد الى الظهور، ص ٥٧
[٦]. الغيبة نعمانى، ص ١٨٢؛ يوم الخلاص، ص ٢٦٧.
[٧]. الممهدون للمهدى (ع)، ص ٦٠.
[٨]. خائفا يترقب، رك: سوره قصص (٢٨)، آيه ١٨.
[٩]. هنگام ظهر.
[١٠]. الغيبة نعمانى، ص ١٨٤؛ بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٩٧.
[١١]. الارشاد، ج ١، ص ٣٧٩، الغيبة نعمانى، ص ١٨٩، اعلام الورى، ص ٤٣٠، منتخب الاثر، ص ٤٤٨، يوم الخلاص، ص ٣١٧.
[١٢]. الغيبة شيخ طوسى، ص ٢٧٤؛ تاريخ مابعدالظهور، ص ٢٢٢.
[١٣]. سوره زمر (٣٩)، آيه ٧٤.
[١٤]. الزام الناصب، ج ٢، ص ٢٥٦؛ بشارة الاسلام، ص ٢٦٨؛ يوم الخلاص، ص ٣١٨.
[١٥]. سوره بقره (٢)، آيه ١٤٨.
[١٦]. الغيبة نعمانى، ص ٢١٣، بشارة الاسلام، ص ٢٠٣، يوم الخلاص، ص ٢٥٦.
[١٧]. شدت محبت، صميميت و آشنايى ياران و حضرت را با هم، از اين بخش از حديث مى توان فهميد.
[١٨]. بشارة الاسلام، ص ٢١٠؛ يوم الخلاص، ص ٢٧١؛ تاريخ مابعدالظهور، ص ٢٨٨.
[١٩]. سوره آل عمران (٣)، آيه ٣٣.
[٢٠]. الغيبة نعمانى: ١٢١؛ بحارالانوار:، ح ٥٢، ص ٢٢٣؛ بشارة الاسلام: ١٠٢؛ منتخب الاثر: ٤٢٢؛ قزوينى، سيد محمد كاظم، المهدى (ع) من المهد الى الظهور: ٤١٢؛ تاريخ مابعدالظهور: ٢٢٨؛ يوم الخلاص: ٣٠٣.
[٢١]. سوره نمل (٢٧)، آيه ٦٢.
[٢٢]. سوره فتح (٤٨)، آيه ١٠.
[٢٣]. بشارة الاسلام، ص ٢٦٨؛ الزام الناصب، ج ٢، ص ٢٥٧؛ يوم الخلاص، ص ٣٢٠.
[٢٤]. الغيبة نعمانى، ص ٢١٤؛ منتخب الاثر، ص ٤٢٢؛ تاريخ ما بعدالظهور، ص ٢٦٥.
[٢٥]. سوره بقره (٢)، آيه ١٤٨.
[٢٦]. الغيبة نعمانى، ص ٢١٤؛ منتخب الاثر، ص ٤٢٢؛ تاريخ ما بعدالظهور، ص ٢٦٥.
[٢٧]. بشارة الاسلام، ص ٢٢٧؛ منتخب الاثر، ص ٤٦٨.
[٢٨]. الغيبة شيخ طوسى، ص ٢٨٤؛ منتخب الاثر، ص ٢٦٨؛ بشارة الاسلام، ص ٢٠٤؛ تاريخ ما بعدالظهور، ص ٢٧٥.
[٢٩]. منتخب الاثر، ص ٤٦٩؛ الزام الناصب، ج ٢، ص ٢٠٥؛ يوم الخلاص، ص ٢٩٢؛ تاريخ مابعدالظهور، ص ٢٤٤.
[٣٠]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٨٣؛ بشارة الاسلام، ص ٢٥٩؛ يوم الخلاص، ص ٣١٩؛ المهدى (ع) من المهد الى الظهور، ص ٣٤٠؛ السفيانى، ص ١٤٥.
[٣١]. سوره ق (٥٠)، آيه هاى ٤٢- ٤١.
[٣٢]. منتخب الاثر، ص ٤٤٧؛ يوم الخلاص، ص ٥٣٥.
[٣٣]. منتخب الاثر، ص ٤٥١.
[٣٤]. بشارة الاسلام، ص ٢٦٩؛ يوم الخلاص، ص ٥٤٣؛ المهدى (ع) من المهد الى الظهور، ص ٣٤١.
[٣٥]. اعلام الورى، ص ٤٠٨، يوم الخلاص، ص ٥٤٥، بشارة الاسلام، ص ١٦١.