سوار مركب شود و آن گونه باشد كه آنها مى خواهند و به كم راضى باشد و به كمك خداوند متعال جهان را همان طور كه از جور پر شده است، از عدالت آكنده سازد، خداوند را آن گونه كه شايسته است عبادت كند و هيچ حاجب و دربانى اختيار نكند.[١]

٥. ندا و فرياد به نام حضرت مهدى (ع)

پس از اتمام مراسم بيعت جبرئيل (ع) برخاسته و به نام حضرت در دنيا بانگ مى زند.

ابان بن تغلب از امام صادق (ع)، روايت كرده است:

اولين كسى كه با حضرت مهدى (ع) بيعت مى كند جبرئيل است. به صورت پرنده اى سفيد رنگ فرود آمده و با ايشان بيعت مى كند. سپس يك پايش را روى كعبه، پاى ديگرش را روى بيت المقدس مى نهد و با صدايى گويا و فصيح ندا در مى دهد:

فرمان خداوند رسيد. درباره آن شتاب نكنيد.[٢]

ذيل دو آيه:

وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ\* يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ‌.[٣]

با دقت بشنو آن روزى كه منادى از جايى نزديك ندا در مى دهد آن روز كه آن صداى به حق را بشنويد، همان روز خارج شدن است).

امام صادق (ع) فرمودند:

منادى به نام حضرت مهدى و پدرشان (ع) ندا در دهد و منظور از صيحه در اين آيه، فريادى آسمانى است و آن، روز (زمان) خروج (و قيام) حضرت مهدى (ع) است.[٤]

در ادامه حديث ياد شده كه سهل (شهر) بن حوشب از رسول الله نقل كرده، آمده است:

در ماه رمضان، صدايى خواهد بود و در شوال، جنگ و در ذى الحجه، قبيله ها با هم مى جنگند و در ذى الحجه، حاجيان تاراج مى شوند و در محرم منادى از آسمان ندا در دهد: آگاه باشيد كه فلانى برگزيده خداوند در ميان آفريدگانش است. سخنانش را بشنويد و اطاعت كنيد.[٥]

مفضل بن عمر هم از امام صادق (ع) در اين رابطه، روايت كرده است:

در آن روز (عاشورا) وقتى خورشيد طلوع كرد و نورافشانى نمود، كسى از قرص خورشيد به زبان عربى فصيحى، خطاب به مردم و بر ايشان فريادى مى كشد كه تمام آنها كه در آسمانها و زمينها هستند، مى شنوند: «تمام مخلوقات! اين مهدى آل محمد (ع) است» و او را به نام و كنيه جدش رسول اللّه (ص) و نسبش مى خواند و گوش هر زنده اى اين صدا را مى شنود. تمام مخلوقات در بيابان و شهرها و درياها و خشكيها بدان روى مى كنند و با هم در اين رابطه گفتگو مى كنند و از هم درباره آنچه شنيده اند مى پرسند.[٦]

امام رضا (ع) هم در اين رابطه فرمودند:

... او همان كسى است كه منادى از آسمان براى دعوت به او چنان ندايى در دهد كه همه ساكنان زمين آن را بشنوند كه آگاه باشيد، حجت خداوند متعال پهلوى كعبه ظهور كرده است با او بيعت كنيد كه حق با او و در او (و در اين تبعيت) است.[٧]

لازم است اين مطلب را متذكر شويم كه از مجموعه احاديثى كه تا كنون برشمرديم، چنين بر مى آيد كه سه نداى آسمانى در مورد حضرت شنيده مى شود.

نداى اول: در ماه رجب كه خود، سه نداست.

نداى دوم: در ماه رمضان (شب بيست وسوم- صيحه آسمانى).

نداى سوم: در ماه محرم (روز عاشورا كه روز قيام است).

پس از اين ندا و بيعتى كه انجام مى شود، حضرت مهدى (ع) كاملًا بر مكه مسلط شده و در آنجا منتظر مى مانند تا سپاهيان ده هزار نفرى ايشان، همگى در اطراف شان جمع شوند. دراين مدت حضرت از فرصتهايى كه به دست آورند و ارتباطاتى كه با اقوام و ملل مختلف در مكه برقرار مى كنند، براى زمينه سازى نهضت جهانى خويش بهره مى برند، مضاف بر اين كه ايشان اصول و قوانين مربوطه به سپاه خويش را بر ايشان تبيين مى كنند و در مكه هم دست به برخى اقدامات مى زنند كه به طور خلاصه از اين قرارند: