در حال حاضر ٦١ ميليون آمريكايى در انتظار واقعه آرماگدون گوش خوابانده اند و اين در حالى است كه ذكر مؤسسات دينى و ايستگاههاى راديو تلويزيونى كه به اين مهم پرداخته اند؛ در اين مجال كوتاه ميسر نيست.

آرماگدونى كه اين عده از آن سخن مى گويند همان حادثه عظيمى است كه پيش از ظهور مهدى، عجل الله تعالى فرجه، رخ خواهد داد، همان حادثه بزرگى كه ائمه ما، عليهم السلام، نام «قرقيسيا» را بر آن اطلاق كرده اند.

در اين مكان است كه درگيرى اتفاق خواهد افتاد. صخره ها ذوب مى شوند ... ديوارها بر زمين فرو مى غلتند ...

برخورد خواهد كرد (و پس از شكستهاى سفيانى فرو رفتن سپاه او ما بين مكه و مدينه) براى ديدار با مسيح، عليه السلام، رهسپار قدس خواهد شد.

(به هر تقدير) زمان بسرعت مى گذرد و حوادث سياسى، اقتصادى و اجتماعى به همراه نشانه هاى طبيعى همگى به نزديك بودن اين حادثه عظيم اشعار دارند و اين در حالى است كه ما نه خود و نه فرزندانمان را براى آن آماده نكرده ايم. آماده ساختن نسل آينده از جوانان و مردان در سطوح مختلف روانى، عقلى و بدنى به منظور پيشباز از حادثه شريف ظهور قائم آل محمد، عليهم السلام، امرى بى نهايت مهم است.

بى گمان ايمان يك نفر به يك قضيه و پافشارى و ايمان او به لزوم به كرسى نشاندن آن، عهده دار به كرسى نشستن آن قضيه خواهد بود و اين نكته اى است كه همه روانشناسان به آن قائل هستند. اينك اگر يك نفر مى تواند آنچه را بر آن پا فشرده به كرسى تحقق بنشاند، در صورتى كه مجموعه اى از افراد گرد هم جمع شوند و توان فكرى خود را در زمينه اى خاص به كار گيرند و به لزوم تحقق قضيه اى معين ايمان داشته باشند، چه خواهد شد؟! روانشناسان در پاسخ مى گويند: اگر چنين مجموعه اى از افراد تشكيل شود؛ بى ترديد قادر خواهند بود در طبيعت و در آنچه پيرامون آنهاست اثر گذاشته و بسترى مناسب براى تحقق آن قضيه فراهم آورند.

مؤسسات دينى انجيلى آمريكا و اروپا آنچه را روانشناسان گفته اند در قضيه بازگشت دوباره مسيح به زمين پس از حادثه آرماگدون به كار بسته به اين گفته قائل اند كه بى گمان امكان تحقق هر نوع پيشگويى در وهله نخست به ايمان مردم به آن و به پافشارى شان بر ضرورت به كرسى نشستن آن و همچين به شمار نفرات آنهاو شمار نفرات كسانى بستگى دارد كه رهبرى كاروان تبليغاتى به راه افتاده براى تحقق بخشيدن به آن پيشگويى را بر عهده دارند.

(گذشته از مسيحيان) ما مسلمين هم با مساله بزرگى مواجه هستيم كه پيامبر ما محمد، صلى الله عليه و آله، و اهل بيت آن حضرت، عليهم السلام، از آن به ما خبر داده اند. اين مساله پيشگويى صادقانه اى است كه پاك شدن زمين از انواع ستمها و گرفتاريها و بر پايى اسلام در ربع مسكون آن بدان بستگى دارد. پس سزاوار است كه ما و فرزندانمان به خود آييم و ايمانمان را به ظهور قائم آل محمد عمق بيشترى بخشيده و پافشارى مان را بر لزوم تعجيل ظهور آن حضرت و نزديك شدن وقوع آن ژرفا دهيم و چنانكه سزاوار است شمار كسانى را كه به اين مساله ايمان دارند و براى پيشباز اين ظهور شريف و حوادث پيش از آن آمادگى دارند فزونى ببخشيم. نكات زير پيشنهادهايى است براى وصول به اين اهداف:

١. اينكه تنها يكبار در سال و آن هم در جشن ميلاد به حضرت حجت توجه مى شود؛ كافى نيست.

٢. تلاش در جهت فراهم آوردن برنامه هاى هفتگى يا دو هفته يكبار