ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٣ - كوه كشتى نوح در بابل است
نوح [عليهالسلام] نيز با اشاره به آن مىگويد: به كوهى پناه خواهم برد كه مرا از آب در امان بدارد پس خداوند عزّوجلّ به آن كوه وحى كرد: اى كوه! آيا او از من به تو پناه مىبرد؟ آنگاه اين كوه در جهت شام قطعه قطعه شد ...[١]
طفّ: مؤيد ديگر ما نام ديگرى است كه در كتيبههاى ميخى براى شهر بابل ذكر شده و متخصصان كتيبههاى باستانى آن را با صدايى معادل حرف(e) در زبان انگليسى خواندهاند و در برخى پژوهشها آمده كه تلفظ صحيح اين علامت حرف عين است. معادل اين علامت در زبان اكدى واژه(situ) به معنى مشرق و سرزمينهاى شرقى است. اگر در اين علامت ميخى دقت كنيم متوجه مىشويم كه از دو علامت تشكيل شدهاست:
١. علامتى كه(tap) خوانده مىشود و در زبان اكدى معادل اضعفوا(esepu) يا اضعف(asapu) و به معناى فراوان و دوچندان است و معادل آن در زبان عبرى واژه كيفل است.
٢. علامتى كه(a) خوانده مىشود و معادل آن به زبان اكدى واژه(mu) به معناى آب است. اين دو علامت بر روى هم طافا(tapa) خوانده مىشود كه واژهاى است نزديك به كلمه طفّ، يكى از مشهورترين نامهاى شهر كربلا.
واژه طافا نزديك به واژه اكدى طيفو(tepu) به معناى غرق شدن و فرو رفتن است. به علاوه معناى حرفى دو واژه ياد شده به صورت جداگانه آب فراوان و مضاعف است.
در زبان عربى طوفان، به معناى غرق شدن و جارى شدن است و در زبان عبرى طوف به معناى طاف است. و در زبان آرامى طفا به معناى طاف و غرق شدن است بر اين اساس مىتوان گفت كه شهر طف به معناى شهر طوفان است.
عمورا: دليل ديگر براى نتيجهگيرى ما اينكه براى كربلا نام تاريخى ديگرى به نام عمورا ذكر كردهاند كه شباهت بسيارى با واژه سومرى امارو يا عمارو(A .MA .KU) به معنى طوفان ويرانگر دارد. پس شهر عمورا به معنى شهر طوفان نيز هست و اگر آن را تاپا(tapa) بخوانيم، واژهاى بسيار نزديك به نام كشتىاى خواهد بود كه در تورات عبرى از آن ياد شده؛ يعنى تيبا. اين واژه عبرى نيست و علامه جزينوس در كتابش معجم الفاظ التوراة احتمال داده كه اين واژه مصرى باشد كه به زبان هيروگليفى به معناى صندوق است.
گفتنى است كه در زبان عربى تابوت به معناى صندوق است. همچنين در زبان عربى الطّوف به معناى مشكهايى است كه آنها را باد مىكنند و به يكديگر مىبندند و براى حمل آذوقه و ... از آن استفاده مىكنند. همچنين به معناى چوبهايى كه به هم بسته شده و براى سوارى در دريا از آن استفاده مىشود نيز هست.
ابومنصور مىگويد: طوفى كه براى عبور در رودخانههاى بزرگ از آن استفاده مىشود به اين صورت ساخته مىشود كه نىها و چوبها را بر روى هم مىگذارند، آنها را با بند محكم به هم مىبندند تا از هم جدا نشوند. سپس از آن براى سوارى و عبور از رودخانه استفاده مىكنند. گاه شترى را هم به وسيله اين طوف حمل مىكنند. اين وسيله عامه نيز ناميده مىشود.
شايان ذكر است كه در زبان هيروگليفى طيف(tep) به معناى صندوق و طيفت(tepee) به معناى كشتى يا مركب بزرگ است.[٢]
بر اين اساس روشن مىشود كه شهر طفّ به معناى شهر كشتى يا همان شهر كشتى نوح است؛ زيرا در تورات، نام تيبا فقط براى كشتى نوح ذكر شده است.
مؤيد اين مطلب اينكه در معجم آشورى آمده است كه(Gadu) جادو نام رود فرات ميانى است.[٣]
و گواه صدق اين روايت از امام صادق، عليهالسلام، مىباشد كه فرمود:
جودى در آيه اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِ همان رود فرات كوفه است.
پىنوشتها
\*. متن عربى اين مقاله در نشريه القرآن و علمالآثار، ش ١، ربيعالأول ١٤٢٠، بهچاپ رسيده است.
[١]. بحارالانوار، ج ١٠١، ص ١٠٩، ح ١٥؛ كامل