محمد مجاهد (مرجع تقليد وقت‌شيعه) از فشار اندوه آن شكست وآسيب اين زخم زبانها، جان بازد و در حقيقت دق‌مرگ شود. در جنگ جهانى اول نيز كسانى چون حاج آقا نورالله‌اصفهانى نه تنها نتوانستند جلوى هجوم قشون روسها را در حومه تهران و قم بگيرند، بلكه اصفهان نيز به دست ژنرال باراتوف افتاد و حاج آقا نورالله ناگزير از مهاجرت به نجف شد و آن گونه كه سرپرسى سايكس در تاريخ ايران نوشته عناصر روسى و انگليسى دراصفهان اشغال شده جشن و پايكوبى به راه انداختند. جاى دورى نرويم، در همين جنگ تحميلى عراق با ايران در سالهاى اخير نيز، كه روحانيت در راس قواى سه‌گانه كشور قرار داشت و ملت نيز گوش به‌فرمان رهبر قاطع ونستوه انقلاب بود، صدام (كه به صورت «يد واحده» استكبار جهانى، و «نماينده مشترك» امريكا و انگليس و روسيه و فرانسه و ... اذناب آنان در كويت وعربستان و ... عمل مى‌كرد) توانست‌سالها بخشى از خاك كشورمان را اشغال كند وحتى پس از پايان جنگ نيز تا مدتى رجز بخواند و در پى تحميل مطامع خويش به دولت ايران باشد (ومعلوم نيست كه اگر، به خيال تمهيد مقدمات سلطه بر كويت، آن اراضى را به ما پس نمى‌داد و حتى با كشيدن منت، باب دوستى با ايران را نمى‌گشود و بعد هم آن گونه كه ديديم توسط دوستان و حاميان قبلى امريكايى و انگليسى و كويتى وسعودى خويش تار و مار نمى‌شد، با ما كه در موضع ضعف بوده و دوران نقاهت‌شديد پس از جنگ با صدام، و در حقيقت‌با استكبار جهانى، را مى‌گذرانديم، چه مى‌كرد؟!).

به‌هرحال، با همه آن مجاهدتها و جانفشانيهاى ملت ايران و نيز بند بازيهاى هنرمندانه رجال سياسى اين سرزمين، بحرانها و طوفانهاى سخت‌بسيارى پيش آمده كه مردم ايران (از زبده و توده، و پير و جوان) دست‌به آسمان برده و از سوز دل و عمق جان به درگاه الهى ناليده‌اند كه:

اللهم انا نشكو اليك ... كثرة عدونا وقلة عددنا وشدة الفتن بنا وتظاهر الزمان علينا ...

افزون بر اين همه، پاره‌اى از اين توطئه‌ها، دقيقا در زمانى خنثى شده كه ملت ايران اسير چنگ دشمن بوده وامكان يا آمادگى تجهيز قوا و جنگ با خصم را نداشته است (نظير توطئه تجزيه ايران بين روس و انگليس در كمسيون سه جانبه منعقد درمسكو به سال ١٣٢٤ ش، كه غائله حزب دموكرات در آذربايجان جزئى از همان توطئه بود) بلكه گاه پايتخت از توطئه بى‌خبر بوده وخداوند «سبب ساز و سبب سوز»، هواپيماهاى دشمن را در خاك طبس با طوفان شديد شن برخاسته از كوير يزد خاكستر ساخته است! در ماجراى خاكستر شدن هواپيماهاى امريكايى در طبس (اوايل پيروزى انقلاب) مرحوم شهيد دكتر سيد رضا پاك نژاد، نويسنده‌معروف سرى كتابهاى «اولين دانشگاه و آخرين پيامبر» و نيز «مظلومى گمشده در سقيفه» كه آن زمان وكيل مردم يزد در مجلس شوراى اسلامى بود، مى‌فرمود:

ناگهان ما شاهد برخاستن طوفانى از شن و خاك شديم كه با سرعت‌به سمت كوير مركزى مى‌رفت و پيرمردان كهنسال شهر مى‌گفتند در ٧٠- ٨٠ سال اخير چنين طوفانى سابقه ندارد ... وبعدا فهميديم كه به سراغ هواپيماهاى امريكايى در حدود طبس مى‌رفته‌اند! (و سخن در اين مقوله‌ها بسيار است).

پس باز بايد پرسيد: راز بقاى ايران چيست؟

ادامه دارد