قسمت شمالى از درياى مديترانه شروع شده، به طرف مشرق تا كوه هور مى‌رسد و از آنجا تا گذرگاه حمات ادامه يافته و از صدد و زفرون عبور كرده، انتهاى آن حصر عينان است.

مرز شرقى شما، از حصر عينان شروع شده تا شفام مى‌رسد.

بعد به طرف جنوب به ربله، در سمت شرقى عين ادامه مى‌يابد. از آنجا ادامه يافته، به طرف جنوب و بعد به جانب غرب ادامه داشته تا دورترين نقطه جنوبى درياچه جليل مى‌رسد.

سپس در امتداد رود اردن، به درياى مرده ختم مى‌شود. اين مرزهاى چهارگانه شماست.»[١]

از قلمرو توراتى واگذار شده به قوم اسرائيل، در تورات و كتب مختلف مندرج در آن مثل «سفرخروج»، «تكوين»، «تثنيه»، «اعداد»، كتاب‌هاى «يوشع»، «اشعيا»، «لاويان»، «يرميا» و «حزقيال»، تحت عناوينى چون «دياركنعان»، «ديار غربت»، «سرزمين شير وعسل» و «سرزمين بزرگ و خوب» نام برده شده است. با اين حال در عهد «عتيق» عبارت «ارض موعود» از همه شناخته شده‌تر است.

مرزهايى كه براى ارض موعود در تورات مشخّص گرديده است واينكه اين مرزها كدام سرزمين‌ها و كشورهاى عصر حاضر را در بر مى‌گيرد، بسيار قابل تامّل و حائز اهمّيت است. در اين باره نقشه‌اى كه بيش از همه مورد قبول واقع گريده و وسعت سرزمينى آن را مشخّص مى‌سازد، توسط اسرائيل شاهاك در كتاب «تاريخ و دين يهود و سنگينى سه هزار ساله» چنين توضيح داده مى‌شود:

در جنوب تمامى شبه جزيره سينا و به ضميمه آن بخش بزرگى از مصر شمالى كه تا قاهره امتداد مى‌يابد، در شرق تمامى اردن، بخش شمالى عربستان، تمامى كويت، بخش بزرگى از عراق.

در شمال، لبنان، تمامى سوريه، بخش وسيعى از منطقه جنوب شرقى تركيه كه تا درياچه وان امتداد مى‌يابد و در غرب قرس، يكى از نوشته‌هاى مبتنى بر مرزهاى توراتى ارض موعود است.

اين مرزها تحقيقات و پژوهش‌هاى بسيار گسترده‌اى از سوى صهيونيست‌ها و همين طور محافل مسيحيان صهيونيست انجام پذيرفته و اطلس‌ها، كتاب‌ها و مقالات زيادى با حمايت دولت صهيونيستى در حال توليد بوده و مرزهاى ياد شده به صورتى هدفمند در مدارس رژيم صهيونيستى آموزش داده مى‌شود.

اين در حالى است كه توسعه‌طلبى و امپرياليسم صهيونيستى كابالائيستى و طرح ادّعاهاى ايجاد سرزمينى يهودى، سر لوحه و راهنماى عمل سردمداران اشغالگر قدس شريف و سرزمين فلسطين بوده است؛ طرح پيشنهاد اتّخاذ سياستى عملى در قبال «مرزهاى توراتى اسرائيل» از سوى آريل شارون، در كنگره حزب «ليكود» در مى‌سال ١٩٩٣ م. يكى از نمونه‌هاى بارز وعينى اين موضوع است. هر چند كه اين موضوع از نقطه نظر واقع‌گرايانه، مورد مخالفت حزب ليكود و ساير احزاب قرار گرفت؛ امّا همه آنها با اصل و بنيان اين موضوع موافق بوده و هستند.

جغرافياى ارض موعود همچنين از جانب جريان‌ها و سازمان‌هاى كابالائيست و بنياد گرايى همچون گوش امونيم كه از جمله جريان‌هاى دينى بسيار با نفود محسوب مى‌شوند، مورد قبول و حمايت گسترده بوده و هست.

ورود پارانوياى اسرائيل بزرگ به سياست‌هاى خاورميانه‌

شايد اوّلين ژست سياسى در قبال اسرائيليانى كه بر اساس آمورزه‌هاى توراتى و انجيلى، حركت‌ها و اقداماتى پنهانى را در راستاى دست يازى به ارض موعود آغاز نموده بودند، از جانب عبدالله العزيز، پادشاه وقت «عربستان» در دهه ٤٠ ميلادى اتّخاذ شد. وى در سال ١٩٣٧ م. در نامه‌اى كه‌