بديهى است كه هر كس مدّعى پيروى از بنيانگذار ديانتى خاص يا از شاگردان ويژه او باشد به ناچار بايد راه معلّم خويش را در پيش گيرد و دائماً آموزه‌ها و كلمات او را برگزيند. از اين رو، اين امكان وجود ندارد كه بتوان تعاليم پولس را كه برگرفته از بافته‌هاى ذهنى خود او بوده- و تبديل به پايه اصلى بناى دين مسيحى گرديده است- به آموزه‌هاى عيسى نسبت داد ... علّت آن است كه آنچه پولس به عنوان دينى مسيحى ارائه كرده است، كاملًا در تضادّ با تعاليم عيسى بوده و او مردم را به تعاليم انجيلى فرا مى‌خوانده كه داراى تفاوت‌هاى اساسى با انجيل عيسى بوده است، در انجيل نگاشته شده توسط پولس، مطالبى وجود دارد كه در تناقض با تفكّر عيسى يا رسالت و تعاليم وى مى‌باشد؛ به گونه‌اى كه امكان هيچ گونه توجيهى براى آن وجود ندارد؛ زيرا اين تناقض‌ها غالباً مربوط به اصول اعتقادى اين دين مى‌باشد.[٢]

نظر من اين است كه پولس مخالف تفكّر پيامبر خدا، عيسى (ع) در شريعت نيز بوده است و از آنجا كه اساس و پايه‌هاى هر دينى در اصول عقيدتى آن قرار دارد، از اين رو پولس يهودى كه توانست عقيده تمامى انبيا (ع) را نفى نمايد، توانايى اين را نيز پيدا كرد كه عقيده توحيد و الوهيّت و ربوبيّت و اسماء و صفات خداوند را نيز با عقايد شرك‌آلود و دوگانه‌پرستى كه از ديانت‌هاى ساختگى و زمينى اقتباس كرده بود، نقض نمايد و با اين وجود از آنجا كه انهدام دين مسيحى از طريق نابود كردن اصول اعتقادى آن براى او كافى نبود، از اين رو به مخالفت با شريعت عيسى (ع) نيز برخاست، شريعتى كه بنا به گفته خود عيسى (ع)، در اصل همان شريعت موسى (ع) بوده است:

و من آنچه از تورات را كه در پيش روى من قرار دارد، تصديق نموده تا حلال نمايم برخى از آن چيزهايى كه بر شما حرام گرديده است.[٣]

اين به آن معنى است كه عيسى (ع) آنچه از شريعت موسى (ع) را كه در برابر او قرار داشت، تصديق مى‌نمايد.

ادامه دارد ...

پى‌نوشت‌ها:

[١]. نقل از كتاب «غلبه بر ترس» تأليف لوك فرى، [ناشر: اوويل جاكوب- پاريس/ ٢٠٠٦ م.] عرضه و تحليل در روزنامه اماراتى البيان، روز بيستم آگوست سال ٢٠٠٩ م. برابر با ٢٨ شعبان ١٤٣٠ ه. ق، ش ١٠٦٥٤.

[٢]. پروتكل‌هاى صهيون، پروتكل چهاردهم، ص ١٥٣، ناشر: دارالكتاب العربى، چاپ پنجم، ١٩٨٠، ترجمه استاد عبّاس محمود العقاد.

[٣]. سوره حجر، آيه ٩.

[٤]. سوره مائده، آيه ٦٤.

[٥]. همان، آيه ٧٨.

[٦]. نقل از ابن بطة: ايانة الكبرى و مراجعه كنيد به «ارواء الغليل» شيخ البانى. (٥/ ٣٧٥.

[٧]. سوره حجر، آيه ٩.

[٨]. اعمال، ٣٦.

[٩]. متى، ٢/ ٢٥.

[١٠]. تاريخ يهود، جوزفس، ص ١٠٤.

[١١]. تاريخ اسرائيليان، شاهن ماكاريوس، ص ١٥٧. فريسى‌ها يك فرقه يهودى و خواستار پايبندى به آموزه‌هاى توراتى و سنّت‌هاى حرفى نقل شده از پيشينيان خود بودند.

[١٢]. جوزفس، كارهاى اساسى، پل لال ماير (انتشارات كرجل، ١٩٩٤ م.)

[١٣]. سوره نساء، آيات ١٥٥- ١٥٨.

[١٤]. تفسير عهد جديد، فصل نهم، هدايت شائول.

[١٥]. اعمال رسولان، فصل بيستم و دوم، از ٣: ١١.

[١٦]. اعمال رسولان، فصل ٩/ ٨، و نيز به اعمال رسولان فصل بيست و ششم از ١٢: ١٨ مراجعه نماييد و به زودى اختلافات ديگرى را نيز در سخنان اين دروغگوى وقيح موسوم به پولس خواهيم يافت.

[١٧]. به اعمال رسولان فصل ٢٢ و نيز به كتاب «نيرنگ بزرگ» از رابرت تسلر، همان‌طور كه بعداً خواهد آمد مراجعه نماييد.

[١٨]. اعمال رسولان، فصل بيستم و ششم، ١٦: ١٨.

[١٩]. غلاطيان، ١/ ١١: ١٢. فصل اوّل پيام پولس به غلاطيان مى‌گويد: پولس رسولى نه از جنس مردم و انسان، بلكه از جنس عيسى مسيح (ع) و پدرى است كه او را از ميان مردگان برانگيخت.

[٢٠]. غلاطيان، ١/ ٩: ١٠. و نيز فصل اوّل مى‌گويد: ولى اگر ما به شما بشارت دهيم كه اگر ما يا فرشته‌اى از آسمان به آنچه ما شما را به آن بشارت داديم، بشارت ندهد ملعون است.

[٢١]. كتاب «نيرنگ بزرگ»، تأليف دكتر روبرت كلر تسلر (ضميمه كتاب).

[٢٢]. منبع سابق (١١/ ٢٤٨) و مذهب پروتستانى به دست مارتين لوتر كه از كليساى كاتوليك جدا شده بود، در قرن شانزده ميلادى در «آلمان» تأسيس شد كه به زودى در اين كتاب مفصلًا به آن خواهيم پرداخت.

[٢٣]. وى رابرت كلر تسلر متولّد سال ١٩١٤ م. در آلمان مى‌باشد كه نخست به عنوان وكيل و سپس قاضى در وزارت دادگسترى آلمان كار مى‌كرد، سپس استاد قانون مدنى دانشگاه زبورگ گرديد و سپس به عنوان حامى و محقّق در دين و اخلاق و ملّيت به فعّاليت خود ادامه داد و كتاب وى با اعجاب و تحسين فراوان از سوى شخصيّت‌هاى فرهنگى و تحقيقى در زمينه الهيّات در اروپا روبه‌رو شد.

[٢٤]. آل عمران، ٥٠.