و نَصَرتهُ بِعلىّ ثمَّ بعدهُ الحسنُ و الحسينُ؛ ... تأييد كردم و يارى دادم او را به على و پس از او حسن و حسين و ديدم على و على و على سه بار و ديدم محمّد و محمّد دو بار و جعفر و موسى و حسن و حجّت، دوازده اسمى كه با نور بر عرش نوشته بود».

بشارت ظهور در اخبار معراجيه در منابع اهل‌سنّت:

شيخ الاسلام حموئى شافعى در «فرائد السّمطين»[١] و موفّق بن احمد خوارزمى حنفى در كتاب «مقتل الحسين (ع)»[٢] نقل مى‌كنند از ابى‌سلمى كه شترچران رسول خدا (ص) بود كه: از رسول خدا (ص) شنيدم كه مى‌فرمود: «در شب معراج از خداى جليل خطاب آمد: ... يا محمّد، من توجّه كردم به زمين توجّهى كامل و تو را از اهل زمين اختيار كردم. نامى از نام‌هاى خود را براى تو مشتق كردم. من ياد نمى‌شوم مگر آنكه تو نيز با من ياد شوى؛ منم محمود و تويى محمّد. بار دوم به زمين نظر كردم و على را برگزيدم و نامى از نام‌هاى خود براى او مشتق كردم؛ منم اعلى و اوست على. يا محمّد، من تو را و على، فاطمه و حسن، حسين و امامان از فرزندان حسين را از شبح نور آفريدم و ولايت شما را بر اهل آسمان‌ها و زمين عرضه كردم. هر كه قبول كرد، نزد من از مؤمنين است و هر كه انكار نمود، نزد من از كفّار است. اى محمّد، اگر بنده‌اى از بندگان من مرا عبادت كند تا از كار بيفتد يا مانند مشك خشكى گردد، اگر در حال انكار ولايت شما نزد من آيد، او را نمى‌آمرزم تا اقرار به ولايت شما كند. اى محمّد، آيا مى خواهى اوصياى خود را ببينى؟ گفتم: آرى. بار خدايا. خطاب آمد: به طرف راست عرش بنگر. من به طرف راست عرش خدا نگاه كردم، ناگاه ديدم: على، فاطمه، حسن، حسين، على بن الحسين، محمّد بن على باقر، جعفر بن محمّد صادق، موسى بن جعفر كاظم، على بن موسى الرّضا، محمّد بن على جواد، على بن محمّد هادى، حسن بن على عسكرى و مهدى در دريايى از نور ايستاده و نماز مى‌خوانند و مهدى در وسط آنها مانند ستاره درخشانى بود. خداوند فرمود: «اى محمّد، اينها حجّت ها هستند و مهدى منتقم عترت توست. به عزت و جلال خودم قسم، او حجّتى است كه ولايتش بر اولياى من واجب است و او انتقام گيرنده از دشمنان من است».

پى‌نوشت‌ها:

[١]. فرائد السمطين، ج ٢، ص ٣١٩، حديث ٥٧١.

[٢]. مقتل الحسين، ج ١، فصل سابع فى فضائل الحسن، و الحسين، ص ٩٦.