ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٣ - هميشه مظلوم؛ نمايى از مظلوميّت زن در جاهليّت قديم و جاهليّت مدرن
نمونههايى چون جريان قيس بن عاصم كه نزد پيامبر (ص) اعتراف مىنمايد كه سيزده فرزند دخترش را زنده به گور نموده، در تاريخ شرمگين جاهليت ثبت است. ولى چنانچه اشاره شد اين همه جهالت و بربريت منحصر به اقوام آن زمان نبوده است.
خانم پروفسور آندرا(ANDRA) در كتاب «وضع زنان در مهابراتا» مىنويسد:
هيچ مخلوقى گناهكارتر از زن نيست، آتش افروز است، لبه تيز تيغ است. در حقيقت، زن همه اين چيزها را دارد. مردان نبايد آنها را دوست داشته باشند وحتّى طبق دستور «كتاب مانو»، در اين آيين، زن نبايد هيچ وقت در جستوجوى استقلال باشد و هيچ وقت نبايد كارى را به دلخواه خودش انجام دهد و به تصريح در جملههاى ١٤٠ و ١٤٧ مانو تأكيد شده كه هيچ وقت زن، استقلال ندارد وحتّى بعد از مرگ اربابش، بايد تابع پسران ارباب باشد.
در متون مذهبى تمدّن چين، زن را به آب دردآلودى تعبير كردهاند كه نيك بختى و ثروت را مىشويد. در ادبيات آنان، زن نازلتر از مرد معرفى مىگردد و هيچگونه حقّى را ندارد، حتّى نسبت به فرزندش و مرد نيز در قبال زنش تعهّد و مسئوليتى نداشته و هر زمان مىتواند، از او سلب حيثيت كرده و او را بفروشد.
در آيين بودا نيز، مطابق دستور و تعليم خاصّى مىگويند:
«نيروانا»، يعنى نجات، هيچگاه در مصاحبت زن، تحصيل نمىشود و به طوركلّى زناشويى و علاقه به زندگى خانوادگى، مخالف هدف نهايى آنها مىباشد. زيرا هدف نهايى اين كيش، كشتن تمايلات است و اين، مستلزم عزوبت است.[١]
به نقل از مورّخ معروف وستر مارك(WESTERMARK) از نظر بودا، همه زنان داراى روح اغوا و فريبنده هستند كه براى مردها گسترده و نيروى فريبندگى در نهاد زنها با خطرناكترين شكل مجسّم شده است و همين فريبندگى زنها است كه فكر عالى را كور مىسازد.
در مكتب يهود نيز نه تنها مطالبى در باب حقوق زنان عنوان نشده، بلكه يك دستور العمل شديد در متن «تورات» مىيابيم كه دالّ بر كنارهگيرى مطلق انسانها از زن به هنگام عادت ماهيانه است.[٢]
يونانيان، زن را منشأ انواع بدبختىهاى بشر مىدانند. پاندورآ(PANDROA) ، سمبل اندوه بشر است. در دين يهود نيز حوّا به عنوان علّت اصلى عدم اطاعت آدم در برابر خداوند معرفى مىشود. در قانون «رم»، زن، نقشى همانند نقش بردهدارد و به شوهران اجازه داده مىشود كه زنان خود را در صورت عدم فرمانبردارى به قتل برسانند. در اساطير «يونان» و در تمدّن هند باستان، زنان بخش جدا ناشدنى از پيكره همسرانشان تلقّى مىشدند و به همين دليل هر گاه شوهرشان از دنيا مىرفت، زن نبايد زنده مىماند، به همين دليل هزاران زن، قربانى اين خرافات به ساتى معروف شدهاند. زنان در