دجال بصره

دجال بصره - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٥٢

احمد حسن برساند ؛ باوجوداينكه او نيز درملأعام قسم خورده بود كه شيخ حيدر دروغ‌گوست ! و پس‌ازآن ، دو ركعت نماز براى حضرت عباس خوانده و در سلامتى كامل بازگشت . درحالي‌كه شيخ حيدر هنوز بازداشت بود و هنگامي‌كه او را آزاد كردند ، خوار و ذليل شد ؛ چون پيش از خروج از حرم دستگيرشده بود و اين تنبيهى بود تا از گمراهي‌اش دست بردارد . چنان كه خداوند مي‌فرمايد : ( وَ لَنُذيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُون ( ( ١ ) ( ١ ) - سجده / ٢١ . ؛ پيش از عذاب بزرگ ، عذابى كوچك‌تر به آنان ميچشانيم ، شايد بازگردند .

در اينجا برايتان نقل ميكنم كه شيخ حيدر پس‌ازآن ماجرا ، به چه خوارى و ذلتى افتاد ؛ به‌گونه‌اى كه اگر هزار بار مرده يا مسخ شده بود ، بهتر از اين بيآبرويى بود كه تا روز قيامت همراه اوست :

شيخ حيدر ازآنجا بازگشت . بين كوفه و سهله ، مكانى از نى و چوب برايش ساختند . او اعلام كرد كه من « حيدر اليماني » هستم و برخى از امور حلال را بر ياران خودش حرام كرد ، ازجمله : خوردن گوجه ، گوشت ، نوشيدن چاى و كشيدن سيگار ! او با اين كار از اسلام خارج شده است ؛ چون چيزى را حرام دانسته كه خداوند آن را حلال كرده است . اين‌ها مسائلى است كه بيشتر اهالى نجف و عماره و ناصريه از آن باخبر هستند هركس كه شك دارد مي‌تواند از آنان سؤال كند .

او به يارانش دستور داد كه عمامه‌هاى قرمز بر سر كنند و نيز خود را در زمين‌هاى كثيف بغلتانند ! شنيده شده است كه آنان در آب‌هاى نجس خود را مي‌غلتاندند !

حيدر و اصحابش آماده مي‌شدند كه روز جمعه با خمپاره به مسجد كوفه حمله كنند ؛ درحالي‌كه مي‌دانستند مسجد كوفه پُر از نمازگزاران بيگناه است !