١ . جنبش سلوكيه : اين جنبش در ابتداى دهه ٩٠ ميلادى پا گرفت ، پس‌ازآنكه شهيد سيد محمد صدر ( ; ) ، درس عرفان و سلوك و علم باطن را ( در برابر علم ظاهر و شريعت ) در حوزه به راه انداخت . رياست اين جنبش به عهده برخى از ياران ايشان بود كه گفته مي‌شود : شيخ حازم السعدي ، عايد الصدرى و عمار الصدرى ازجمله آنان بوده‌اند . البته خود شهيد صدر با اين جريان مخالفت كرد و در برابر آنان ايستاد .

٢ . جنبش المنتظرون : اينان هم گروهى ديگر از شاگردان شهيد سيد محمد صدر بودند كه در زمان حيات خود ايشان پديدار شدند .

٣ . جنبش جند المولي : منظور اينان از مولي ، مرجعشان سيد محمد صدر بود و معتقد بودند كه امام زمان ( ٧ ) در ايشان تجلى كرده‌اند . گفته مي‌شود كه رياست آنان به عهده منتظر الخفاجى و فَرقَد القزوينى بوده و البته خود سيد صدر در برابر آن‌ها ايستادگى و مخالفت كرد .

٤ . جنبش شيخ حيدر مُشَتَّت المُنشِداوي : او نيز از پيروان شهيد صدر بود و حركتش در زمان زندگانى ايشان آغاز شد ، اما او محافظه‌كار بود و دعوتش را فقط براى عده خاصى ابراز مي‌كرد . شيخ حيدر ابتدا ادعا كرد كه همان قحطانى موعود است و سپس مدعى شد كه يمانى است .

٥ . جنبش فاضل عبدالحسين المرسومي : كه ادعا ميكرد كه امام ربانى است .

٦ . جنبش مختار : به رياست حبيب‌الله ابوعلى مختار . گفته مي‌شود كه او اهل بغداد و از ساكنان منطقه طالبيه است . پدرش كمونيست بود و كارش سِحر و رمالى بوده است .