آن دو معتقد بودند كه دجال از مباهله با شيخ عبدالحسين حلفى فرار نكرده است ! به همين خاطر به‌طور كتبى توافق كرديم كه دوباره شيخ عبدالحسين حلفى را به عراق بفرستيم و قرارداد را اين‌گونه مكتوب كرديم :

دو طرفى كه پايين اين قرارداد را امضا مي‌كنند ، با شرايط زير بر مباهله توافق كرده‌اند :

١ . مباهله در روز جمعه ، در يك مقبره عمومى و درملأعام در بصره باشد و حتما تصويربردارى شود .

٢ . طرفين مباهله بايد نوشته‌اى خطى از احمد حسن ، مدعى سفارت و از فرستندهى نفر ديگر داشته باشند ؛ و اگر نماينده احمد حسن هلاك شد ، بايد به خط خود ، به باطل بودن خويش اعتراف كند .

٣ . مباهله با الفاظى كه از اهل‌بيت ( رسيده ، صورت پذيرد و پس‌ازآن ، قسم خورده شود

٤ . هيچ شرط ديگرى به اين قرارداد اضافه نخواهد شد و هركس عقب‌نشينى كند ، بر باطل است .

نماينده سيد احمد حسن : سيد صالح الصافى ( نام و امضا )

نماينده يكى از علماى شيعه : شيخ عبدالحسين الحلفى ( نام و امضا )

شيخ عبدالحسين حلفى به بصره رفت و از آنان خواست روز مباهله را تعيين كنند ؛ اما پيمان‌شكنى كرده و از او فرار كردند تا اينكه ماه محرم از راه رسيد و ياران دجال ، دست به يك حركت مسلحانه در بصره و ناصريه زده و دهها نفر از پليس و مردم بيگناه را به شهادت رساندند . از خود آنان نيز دهها نفر كشته شدند و دولت ، بسيارى از آنان را دستگير كرد . احمد دجال هم به امارات گريخت تا آنجا را پر از عدل و داد كند و عدل ازآنجا به كشورهاى همسايه نيز سرازير شود !

دجال و اصحابش پرهيزى از تهمت زدن ندارند

در آن زمان ، من هرروز جمعه در شبكه سحر و سپس در شبكه الكوثر ، يك