حوزه است و فردى كه به حوزه مي‌آيد بايد قرائت قرآن را از قبل آموخته باشد . حوزه براى اين نيست كه فرد تازه بيايد و قرآن بياموزد ؛ بلكه براى تعمق در ادبيات و علوم عقلى و تعمق در قرآن و حديث و فقه و اصول فقه است ؛ و تمام اين‌ها بحث‌هايى است بر مبناى قرآن و حديث .

البته آنان و غير آنان به‌خوبى مي‌دانند كه مذهب ما بر پايه قرآن و حديث است ، درست مطابق وصيت‌هاى مكرر پيامبر اعظم ( ٦ ) كه مي‌فرمودند : من دو چيز را بين شما به يادگار مي‌گذارم : كتاب خدا و اهل‌بيتم .

اما آنان مي‌خواهند سطحى بودنشان را به حوزه‌هاى ما نيز سرايت داده و حوزه را به مكتب‌خانه‌اى براى يادگيرى اوليات و خواندن قرآن تبديل كنند . اينان نمي‌توانند قبول كنند كه حوزه ، مكانى براى تعمق و اجتهاد باشد .

آموزش و آموختن قرائت و حفظ قرآن و ترتيل و تجويد ، همگى كارهايى پسنديده و ضروري‌اند ؛ اما اين‌ها مقدمات ورود به حوزه و كارهايى هستند كه خود حوزويان در بين جامعه انجام مي‌دهند و درست نيست كه اين علوم ، جايگزين علوم دقيق و عميقى شوند كه يك حوزوى بايد فراگيرد . شيخ محمد عبده نيز روزى كه شيخ الازهر شد ، همين قضيه را دريافت . در آن روز يكى ديگر از شيوخ الازهر وقتي‌كه مي‌خواست شيخ محمد عبده را به ديگران معرفى كند در مدح او چنين گفت : شيخ محمد عبده ، بخارى را از آخر به اول هم حفظ است ! شيخ نيز در جواب او گفت : الحمد لله كه يك نسخه ديگر كتاب بخارى به شهر اضافه شد !

بله ! آنان قصد دارند حوزه‌اى را كه مشغول تربيت افراد فاضل و مجتهد است ، تبديل به چاپخانه‌اى براى قرآن و . . . كنند ، همان‌گونه كه آموزشگاه‌ها و حوزه‌هاى خودشان تبديل به چاپخانه‌هاى قرآن و منهاج السنة ابن تيمية شده است . . . .

اما ادعاى ديگر او نيز كه گفته انديشه مهدويت را در حوزه منتشر كرده است ، دروغى بيش نيست ! چون تنها چيزى كه در نجف از او پخش شد ، شراكت او با مشتت بود . چند سال بعد هم ادعا كرد كه خودش فرزند و فرستاده امام زمان است !