روايت اول : قائم دو نام دارد ، يك نام پنهان و يك نام آشكار . نام پنهانى او احمد و نام آشكارش محمد است . ( كمال‌الدين ، ج ٢ ، ٦٥٣ ) ( ١ ) ( ١ ) - البته امام باقر ( اين سخن را از پيامبر ( نقل كردهاند . ( مترجم )

روايت دوم : [ قائم ] ابروانى بلند و پرپشت و چشمانى فرورفته دارد و در صورتش علامتى است . ( إلزام الناصب ، ج ١ ، ص ٤١٧ )

آن‌چنان‌كه پيداست اين دجال بدعت‌گذار ، فقط با اين ادعا كه نامش احمد است و امام زمان ( ٧ ) هم يك نام احمد و يك نام محمد دارند ، ادعا دارد كه او مهدى ( ٧ ) است ! پس هركس كه نامش احمد است مي‌تواند چنين ادعايى كند !

و جالب اينجاست كه با همين استدلالش ، تمام استدلال‌هاى قبلى خودش را تكذيب مىكند ؛ چون تابه‌حال ادعا داشت كه فرزند امام مهدى است ، حال چه شد كه به خاطر تشابه اسمي ، ادعا مي‌كند كه خود مهدى است !

همچنين با تمسك به حديث دوم ، گويا مي‌خواهد بگويد ازآنجاكه در صورت امام زمان ( ٧ ) ، همانند من ، نشانهاى هست ، پس من مهدى هستم !

پس هركس كه در صورتش اثرى وجود داشته باشد ميتواند چنين ادعايى كند !

اما نكته اينجاست كه اثرى كه در صورت امام زمان ( ٧ ) است ، يك اثر زيباست ؛ اما اثرى كه در صورت احمد اسماعيل دجال است ، چنان كه نقل شده ، يك اثر زشت است و شايدهم اثر ضربه اى در يك اتفاق است كه برايش خوشايند نيست .

اما اصل حديث امام باقر ( ٧ ) چنين است :

قائم شخصى است سرخ و سفيد ، چشمانش گود و فرو رفته است ؛ برجسته پيشانى و شانه پهن و بر سرش ريختگى پوست ( يا شوره ) و بر صورتش اثرى است ، خداوند رحمت كند موسى را . ( ٢ ) ( ٢ ) - الغيبة نعماني ، ص ٢١٥ ؛ معجم احاديث الامام المهدي ، ج ٣ ، ص ٢٣٧ .